ΑΝΤΑΡΣΙΑ

ΑΡΗΣ ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΑ

2012-02-01T07:40:00.000-08:00

Αυτοκόλλητο από φίλους της ομάδας μας

ΜΕΡΙΚΕΣ "ΑΙΡΕΤΙΚΕΣ" ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ...

2012-01-18T09:31:00.000-08:00

«Το ποδόσφαιρο δεν είναι ένα ακόμη άθλημα, αλλά ένα όπλο της επανάστασης» Τσε Γκεβάρα

Είναι, νομίζω, εύλογο γιατί ορισμένοι ψευτοκουλτουριάρηδες περιφρονούν το ποδόσφαιρο. Ένα τμήμα της λεγόμενης αριστερής «διανόησης» καταλαμβάνεται από σύγχυση επιχειρώντας να κατανοήσει με βάση τα δικά της στερεότυπα την ανεξήγητη για εκείνη γοητεία που ασκεί στον απλό κόσμο το φαινόμενο «ποδόσφαιρο».

Το ποδόσφαιρο ωστόσο έχει μια πολύ διαφορετική ιστορία από εκείνη που πολλοί νομίζουν...

Μια ιστορία που δείχνει τον λαϊκό, συλλογικό και εξεγερσιακό του χαρακτήρα, την αμέριστη σχέση του με τη φτωχή εργατική τάξη, την αντιστασιακή και ανατρεπτική του λογική, όπως αυτή εκφράζεται ακόμη και σήμερα μέσα από τον απλό κόσμο.

Η ιστορική πορεία του ποδοσφαίρου είναι στενά συνδεμένη µε την πολιτική, την κοινωνία και τους διαρκείς αγώνες της, από τότε που οι εργάτες των σιδηροδρόμων του Μάντσεστερ έφτιαχναν τη Νιούτον Χιθ, τον πρόδρομο της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, τον 18ο αιώνα. Από τότε που εδώ, στην Ελλάδα, πατρινοί αναρχικοί ίδρυαν το 1890 την Παναχαϊκή με σήμα κατατεθέν το «κοκκινόµαυρο» χρώμα!

Όσο κι αν φαντάζει υπερβολικό, την πραγματική, αληθινή δράση στο άθλημα τα πρώτα χρόνια ζωής του του την έδωσαν αναρχικοί και σοσιαλιστές εργάτες.

Ας πάρουμε όμως την ιστορική πορεία του ποδοσφαίρου από την αρχή...

Επί της ουσίας το ποδόσφαιρο ξεκίνησε ως άθλημα τον 19ο αιώνα στην Αγγλία, η εργατική τάξη της οποίας το αγκάλιασε και το σύνδεσε με τον αγώνα για λιγότερες ώρες δουλειάς. Αργότερα τα αγγλικά εμπορικά πλοία το μετέφεραν μέσω των ασυγκράτητων μεταναστευτικών κυμάτων σε κάθε γωνιά της γης, και κυρίως στα λιμάνια της Λατινικής Αμερικής, που εκείνη την περίοδο τροφοδοτούσαν με πρώτες ύλες το Ηνωμένο Βασίλειο. Πολλοί ευρωπαίοι μετανάστες έσπευσαν στον α' παγκόσμιο πόλεμο εκεί κατά χιλιάδες, αφήνοντας πίσω τους φτώχειες, πολέμους, κοινωνικούς αποκλεισμούς και διώξεις. Η πρώτη ποδοσφαιρική ομάδα που δημιουργήθηκε ήταν η ουρουγουανική Πενιαρόλ, το 1887. Αργότερα ιδρύθηκε στο Μπουένος Άιρες από ιταλούς σοσιαλιστές η πασίγνωστη Μπόκα Τζούνιορς. Το ίδιο χρονικό διάστημα εργάτες στον σιδηρόδρομο της Αργεντινής, που το συνδικάτο είχε σήμα ένα σφυροδρέπανο, έφτιαξαν τη Φεροκαρίλ Οέστε, ενώ ισπανοί αναρχικοί που μετανάστευσαν στο Μπουένος Άιρες ίδρυσαν το 1910 την Τσακαρίτα, με χρώμα το κόκκινο και το μαύρο. Το ίδιο διάστημα φτιάχτηκε από μια συνέλευση ιταλών και ισπανών σοσιαλιστών σε ένα εργοστάσιο της περιοχής η Ιντεπεντιέντε, με χρώμα το κόκκινο.

Όσο διάρκεσε ο ισπανικός εμφύλιος, πολλοί ποδοσφαιρικοί αγώνες έγιναν στη Νότια Αμερική με σκοπό να βοηθηθεί οικονομικά η Ισπανία. Στην περίοδο των δικτατοριών της Λατινικής Αμερικής οι ομάδες αυτές απέκτησαν οργανωμένους οπαδούς, οι οποίοι εκδήλωναν κάθε τόσο την αντίθεσή τους στις αμερικανοκίνητες χούντες γιουχάροντας και κοροϊδεύοντας με τραγούδια και συνθήματα τους στρατιωτικούς, ενώ μετά τα παιχνίδια εξελίσσονταν απίστευτα βίαια επεισόδια.

Το 1967, που δολοφονήθηκε ο Ερνέστο Τσε Γκεβάρα, ξέσπασαν σφοδρές ταραχές στο Μπουένος Άιρες. Στο διάστημα εκείνο αρκετοί αγώνες διακόπηκαν από τον στρατό και την αστυνομία, καθώς φίλαθλοι της Ιντεπεντιέντε, της Φεροκαρίλ Οέστε, της Μπόκα Τζούνιορς και της Τσακαρίτα ούρλιαζαν στις κερκίδες: «Τσε! Τσε!». Το μετέπειτα διάστημα παίκτες και θεατές, μέσα από συμβολικές πράξεις μες στον αγωνιστικό χώρο, θα εκδήλωναν την αλληλεγγύη τους σε οικογένειες αγνοουμένων και δολοφονημένων από τα στρατιωτικά καθεστώτα. Στα κατοπινά χρόνια η ιταλική Ίντερ θα προσέφερε στην αυτόνομη κοινότητα των Ζαπατίστας ένα ασθενοφόρο και θα γινόταν η οµάδα του περίφημου κομαντάντε Μάρκος, ενώ η αγγλική Ζανκτ Πάουλι θα κατάφερνε να προσελκύσει στους κόλπους της πολιτικοποιηµένες νεανικές υποκουλτούρες της εποχής (αντιναζί, αναρχικούς και αριστεριστές). Η Πάουλι θα βοηθούσε επιπλέον την Κούβα, μέσω ενός προγράµµατος εύρεσης κονδυλίων για τον εφοδιασμό σχολείων της χώρας µε καθαρό νερό. Στην Ιταλία υπάρχει επίσης και η Λιβόρνο, η επονομαζόμενη και «κόκκινη», καθώς σηµαίες της αριστεράς ανεμίζουν από οπαδούς της καθ' όλη τη διάρκεια των αγώνων. Στην πόλη Λιβόρνο εξάλλου είχε ιδρυθεί και το Ιταλικό Κοµµουνιστικό Κόµµα.

Μετά την ταχεία εξάπλωση του ποδοσφαίρου σ' όλον τον πλανήτη, το ποδόσφαιρο μπορεί να εμπορευματοποιήθηκε και να ενσωματώθηκε στο καπιταλιστικό σύστημα ως σταθερή αξία για τις ολοένα και παγκοσμιοποιούμενες αγορές του, ένα πράγμα όμως φαίνεται ότι δεν άλλαξε ούτε θα αλλάξει ποτέ στην ουσία του ως αθλήματος: η ταξική προέλευση των παικτών του...

Το ποδόσφαιρο συνεχίζει να ανήκει στις φτωχογειτονιές του, στα λιμάνια του. Στις εξέδρες ο απλός κόσμος θα συνεχίσει να αλαλάζει, ανάμεσα στα γκολ, τα σφυρίγματα και τις πάσες, συνθήματα ενάντια στους μπάτσους, την καταστολή, την αστυνόμευση, τις κάμερες. «Υπάρχει κάτι πολύ ενδιαφέρον σε μια τέτοια, παράλληλη με τον κοινωνικό παλμό, διαδικασία ζυμώσεων, σ' αυτό το εν δυνάμει εξεγερσιακό φυτώριο» έγραφε στο ημερολόγιό του ο νορβηγός αναρχικός Μ. Σόριπς (M. Sorripes). Άλλωστε η σχέση του ποδοσφαίρου με τις εξεγερσιακές διεργασίες ήταν πάντοτε πολλαπλή και βρίσκεται στη βάση της παγκόσμιας απήχησής του: στον καταπιεσμένο από την εξουσία λαό.

Οι υποδομές του ως αθλήματος είναι απόλυτα λιτές: μια μπάλα και μια συλλογικότητα 22 ατόμων. Κάτω απ' αυτό το πρίσμα, σ' όλον τον πλανήτη το ποδόσφαιρο παίχτηκε, παίζεται και θα παίζεται ως ένα απόλυτα λαϊκό άθλημα, όσα εκατομμύρια δολάρια ή ευρώ κι αν επενδύονται στις διοργανώσεις των επίσημων πρωταθλημάτων και κυπέλλων. Άλλωστε εκείνοι που ονειρεύονται τη συμμετοχική αποθέωση της νίκης στις κερκίδες (και μετά συνεχίζουν τον αγώνα και εκτός γηπέδων...) ήταν, είναι και θα είναι πολύ περισσότεροι από εκείνους που προσκυνούν διά τηλεοράσεως όσους παίχτες βρήκαν τον δρόμο για ένα χλιδάτο συμβόλαιο. Το ποδόσφαιρο είναι «το ενεργό πεδίο διαπραγμάτευσης ανάμεσα στις θλιβερές απαιτήσεις της ατομικότητας και της δομικής ουσίας μιας ελευθεριακής κοινωνίας» όπως πολύ εύστοχα παρατηρεί ο καναδός ελευθεριακός φιλόσοφος Φαζ Ρατ (Phus Ratt). Είναι «ο συγκερασμός της ατομικής έκφρασης μέσω της απόλυτης εκπλήρωσής της από τη συλλογική νίκη. Η απόλυτη εξιδανίκευση μιας αυτόνομα πειθαρχημένης οργάνωσης» επισημαίνει σε επιστολή της προς την Γκόλντμαν η επιστήθια φίλη της, Αϊράμ (F. Heiram). Και αυτό είναι εύλογο, καθώς στο ποδόσφαιρο η έκφραση του συλλογικού επιβάλλει την άμβλυνση των αλληλοσυγκρουόμενων μερών. Οι ποδοσφαιριστές παίζουν μπάλα μόνο κατά τον βαθμό με τον οποίο η ατομική πρωτοβουλία και η συλλογική προσπάθεια μετουσιώνονται σε ένα. Μόνο κατά τον βαθμό που συντελείται η υπέρβαση αυτών των δυο. Και η σύνθεση αυτή προσφέρει τη γεύση της υπέρβασης της κοινωνικής πραγματικότητας. Στο δοκίμιο «Φαντασιακό και ιστορία» ο τουρκικής καταγωγής αναρχικός συγγραφέας Σακάλβ Λυοαζάκ προσπαθώντας να αναλύσει διεξοδικότερα τη δομή του αθλήματος γράφει: «Tο φαντασιακό του ποδοσφαίρου παραπέμπει στη λειτουργία ενός αναρχικά και ελευθεριακά δομημένου, αλλά πολύ καλά οργανωμένου, μουσικού συγκροτήματος». Και η απλή αυτή αλήθεια δεν έγκειται στο περιεχόμενο της συλλογικότητας, αλλά στην ίδια της τη μορφή: τη συλλογικότητα. Η ίδια ωστόσο η συλλογικότητα, παρ' όλο που μπορεί να μη έχει πάντα θετικό περιεχόμενο, περιέχει την υπόσχεση της άρσης του «ατομικισμού», την άρνηση της εξουσίας. Παράλληλα, το ποδόσφαιρο αποτελεί, όπως παρατηρεί και η αναρχοφεμινίστρια-διεθνίστρια Ηνέλε, «την έκφραση μιας ξεστρατισμένης εξέγερσης που ανά πάσα ώρα και στιγμή μπορεί να απειλήσει σοβαρά την ίδια τη φύση των εξουσιαστικών δεδομένων». Η αλήθεια που παράγει δεν είναι άλλη από την άρθρωση μιας όλο και πιο καταπιεσμένης λαϊκής επιθυμίας για συλλογική δράση. Το ποδόσφαιρο σκιαγραφεί μια ατμόσφαιρα ελευθερίας, αθωότητας και δικαιοσύνης, σε αντίθεση με τον καθημερινό κόσμο του χάους, της καταστολής, της αδικίας και της εκμετάλλευσης.

Γι αυτό και κανένα άλλο μέσο δεν μπόρεσε -ούτε θα μπορέσει- να γοητεύσει τόσο την ελεύθερη ανθρώπινη φύση...

Και αν μια μερίδα «διανόησης» συνεχίζει να ισχυρίζεται ότι το ποδόσφαιρο «πρωθεί τη βία και υπερκαλύπτει τις ταξικές αντιθέσεις, υπέρ του κεφαλαίου και των αφεντικών», προφανώς αγνοεί τα κάθε άλλο παρά αταξικά συνθήματα που ακούγονται στις κερκίδες του. Κάνει πως δεν βλέπει τη λαϊκή ψυχική ανάταση και περιοριζόμενη μόνο στο να καυτηριάζει τα αρνητικά αυτής της βίας...

Αγκαλιάζοντας όμως οι λαοί το ποδόσφαιρο, στο βάθος αγκαλιάζουν την επαναστατική, δημιουργική του πλευρά, και όχι την ίδια τη βία. Σ' αυτό άλλωστε διαφέρουν οι λαοί από τους διανοούμενους της πλάκας.

Πίσω από τις «συγκρούσεις» του ποδοσφαίρου υπάρχει η ομορφιά της συλλογικής προσπάθειας, η αληθινή επικοινωνία των λαών...

(Άρθρο οπαδού της Ομόνοιας σε forum οπαδών στη σελίδα : http://www.revleft.com)

GTE 9 OMONOIA

ANARCHOCOMMUNISM

ΕΡΓΑ ΕΜΠΟΡΟΠΛΟΙΑΡΧΟΥ

2012-01-18T09:21:00.000-08:00

(Απόψεις οπαδών μας για τον "Καραβοκύρη" στο διαδίκτυο, που με βρίσκουν σύμφωνο σε αρκετά σημεία)

1. Μπορεί οι διοικήσεις στον Άρη να αλλάζουν στο πέρασμα του χρόνου πληρώνοντας τη φθορά που έχει η λήψη αποφάσεων, άλλοτε σωστών και άλλοτε λανθασμένων, ωστόσο "κάποιος" παραμένει στη θέση του αποτελώντας το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα του όρου "καρεκλοκένταυρος". Ο ίδιος ποτέ δεν έχει αναλάβει τις ευθύνες που του αναλογούν θυμίζοντας ένα σύγχρονο πόντιο Πιλάτο που "νίπτει τας χείρας του" όποτε η μπάλα πάει δοκάρι και έξω. Ο λόγος για τον εκτελεστικό διευθυντή της ΠΑΕ Άρης Γιάννη Κόντη ο οποίος την προηγούμενη εβδομάδα ανανέωσε την παρουσία του στο κίτρινο "στρατόπεδο" καθώς αποτελεί εκ νέου επιλογή της επανεκλεγείσας διοίκησης του Θανάση Αθανασιάδη.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή ξετυλίγοντας το "κουβάρι" της παρουσίας του συγκεκριμένου κυρίου στα κοινά της ομάδας της Θεσσαλονίκης. Καλοκαίρι 2001 ο Άρης "βουλιάζει" οικονομικά και η περίπτωση Ιρανίλντο φτάνει τους "κίτρινους" στο χείλος του γκρεμού. Ο μάνατζερ του ποδοσφαιριστή Γιάννης Κόντης εμφανίζεται αδιάλλακτος απειλώντας την ΠΑΕ ότι θα φτάσει την υπόθεση στα άκρα και η πρώτη κίνηση του μετά από παρότρυνση του ίδιου του ποδοσφαιριστή είναι να δεσμεύσει τα έσοδα των "κιτρίνων" αρχής γενομένης από τις εισπράξεις στο παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό. Ακολουθεί πόλεμος ανακοινώσεων μεταξύ των δύο πλευρών ώσπου δια μαγείας βρίσκεται η χρυσή τομή με τον ποδοσφαιριστή μετά από τη βοήθεια του μάνατζερ του Γιάννη Κόντη ο οποίος αναλαμβάνει να κατευνάσει τα πνεύματα προωθώντας τη λύση του διακανονισμού των χρεών. Μα τι συνέβη ξαφνικά δρομολογώντας θετικές εξελίξεις στην συγκεκριμένη υπόθεση θα μπορούσε να αναρωτηθεί κάποιος. Για ποιο λόγο ο κύριος Κόντης έκανε στροφή 180 μοιρών;

H απάντηση σε αυτά τα καίρια ερωτήματα έρχεται λίγα χρόνια αργότερα. Ο Λάμπρος Σκόρδας εκλέγεται στον προεδρικό θώκο της ΠΑΕ Άρης διαδεχόμενος τη διοίκηση Καραμπέρη με στόχο να ανακτήσει ο σύλλογος το χαμένο του πρεστίζ και να επανέρθει στις πρώτες θέσεις στο ελληνικό πρωτάθλημα. Ο Κόντης αναλαμβάνει να στελεχώσει την ομάδα φέρνοντας ποδοσφαιριστές που θα τη βοηθήσουν να ανέβει επίπεδο. Όλα δείχνουν πως το γραμμάτιο Ιρανίλντο έχει ξεχρεωθεί με τον καλύτερο τρόπο κάτι που θα επιβεβαιωθεί και από τον ίδιο τον Σκόρδα ο οποίος ως απερχόμενος πρόεδρος αφήνει να εννοηθεί ότι ο Κόντης προϋπήρχε στα κοινά του Άρη. Οι πρώτες "καραβιές" φτάνουν στο Κλ.Βικελίδης ωστόσο η ομάδα πληρώνει τον κακό σχεδιασμό που έχει γίνει και την έλλειψη χρημάτων και υποβιβάζεται στη Β' Εθνική. Μετά την επάνοδο της στα "σαλόνια" της πρώτης κατηγορίας ο Σκόρδας έρχεται σε επαφή με τον Μανέλ Φερέρ ο οποίος αναλαμβάνει μαζί με τον Κόντη να στελεχώσουν εκ νέου το αγωνιστικό τμήμα των "κιτρίνων".

Ο Άρης κάθε καλοκαίρι φέρνει τουλάχιστον δέκα ποδοσφαιριστές οι οποίοι για διάφορους λόγους αποχαιρετούν στο τέλος της σεζόν. Οι σχέσεις του Σκόρδα με το Φερέρ περνάνε από χίλια κύματα καθώς ενώ αρχικά ο "γιατρός" θέλει να δώσει στον Ισπανό το μάνατζμεντ της ομάδας στην πορεία οι διαφωνίες τους στο συγκεκριμένο θέμα αποτελούν το λόγο του "διαζυγίου". Ποιος ο ρόλος του Κόντη στη συγκεκριμένη περίπτωση; Έμεινε αμέτοχος στην κόντρα που είχε ξεσπάσει υπό τον φόβο να χάσει την προνομιούχο θέση που κατείχε στη λήψη αποφάσεων της ΠΑΕ Άρης. Το ίδιο χρονικό διάστημα μία ηγετική εμφάνιση στο ραδιόφωνο του Super 3 ενισχύει κι άλλο τη θέση του εκτελεστικού διευθυντή καθώς παρουσιάζεται ως ένας μάνατζερ παγκόσμιας εμβέλειας από αυτούς που μέχρι πρότινος των "σταύρωναν" επικαλούμενοι τα πεπραγμένα του εις βάρος του συλλόγου. Παράλληλα οι σχέσεις του με τον Σκόρδα αρχίζουν να δοκιμάζονται γεγονός που θα φανεί πιο ξεκάθαρα στη συνέχεια.

Ο Σκόρδας από αγαπημένο παιδί του Super 3 βρίσκεται στο στόχαστρο καθώς πολλοί είναι αυτοί που θεωρούν ότι ευθύνεται για τη μέτρια πορεία της ομάδας. Αυτό αποτελεί την πρόφαση καθώς ο πραγματικός λόγος είναι άλλος και έχει να κάνει με τα δικαιώματα που έχει πλέον ο δυναμικός σύνδεσμος στη λήψη των αποφάσεων. Στις εκλογές του 2009 ο μέχρι τότε ισχυρός άνδρας των "κιτρίνων" κατηγορεί τον Κόντη για τις επιλογές του και υπόσχεται την αλλαγή του εκτελεστικού διευθυντή σε περίπτωση επανεκλογής. Ωστόσο αυτό που προκαλεί τεράστια έκπληξη σε όλους είναι πως ο Κόντης έχει βρει και πάλι τον τρόπο να βρίσκεται στην πλευρά των ισχυρών, αυτών που στηρίζει ο Super 3 και θα αποτελέσουν κατά πάσα πιθανότητα τη νέα διοίκηση. Ο Θανάσης Αθανασιάδης εκλέγεται πρόεδρος και ο Κόντης παραμένει καβάλα στ 'άλογο καθώς η νέα διοίκηση στερείται ποδοσφαιρικών γνώσεων με αποτέλεσμα να τον έχει τεράστια ανάγκη. Το χειρότερο από όλα είναι πως ο εκτελεστικός διευθυντής αποτελεί ταυτόχρονα και μάνατζερ των περισσοτέρων παικτών απειλώντας έμμεσα τη διοίκηση πως αν δε αποφασίζει ο ίδιος η ομάδα κινδυνεύει με διάλυση. Ποιος ξεχνάει άλλωστε τη θέση που πήρε ο Κόκε στις εκλογές της Λέσχης η οποία από ότι φαίνεται ήταν ένα σαφές μήνυμα με πολλούς παραλήπτες.

Ο Άρης συνεχίζει να επιλέγει το αποτυχημένο μοντέλο των τελευταίων χρόνων φέρνοντας κάθε καλοκαίρι πολλούς νέους παίκτες χωρίς ωστόσο να έχει καταστεί δυνατό να δημιουργήσει έναν "κορμό" πάνω στον οποίο θα χτίσει μία ισχυρή ομάδα. Ενδεικτικά την τελευταία πενταετία η ομάδα της Θεσσαλονίκης έχει προχωρήσει σε 79 μεταγραφές αριθμός ρεκόρ για οποιαδήποτε ποδοσφαιρικό σύλλογο στον πλανήτη. Ταυτόχρονα ο Κόντης γίνεται πρωταγωνιστής στο μεγαλύτερο μεταγραφικό φιάσκο στην ιστορία του Άρη με τη μετακίνηση του Βίκτορ Βιτόλο στον "αιώνιο" αντίπαλό ΠΑΟΚ. Ο ίδιος ενώ αρχικά διαβεβαίωνε τον κόσμο πως ο Ισπανός θα παραμείνει στο Κλ. Βικελίδης στη συνέχεια αναγκάζεται να πει για πολλοστή φορά ψέματα τονίζοντας ότι οι "κίτρινοι" θα κερδίσουν από αυτό το συμβάν 700 χιλιάδες ευρώ.

Τα καλοκαίρια περνάνε οι παίκτες πηγαίνουν και έρχονται και ο Άρης το μόνο που έχει δει να ανεβαίνει είναι το χρέος της ομάδας το οποίο τον τελευταίο καιρό βρίσκεται σε οριακή κατάσταση. Τα ερωτήματα πολλά και όλα αναπάντητα. Πως είναι δυνατόν ένας άνθρωπος που έχει κοροϊδέψει τόσο πολύ τον κόσμο της ομάδας να βρίσκεται στο απυρόβλητο; Ποιοί είναι αυτοί που έχουν βάλει πλάτες στον Κόντη δίνοντας του το δικαίωμα να κάνει ότι θέλει παριστάνοντας τον πρόεδρο του Άρη; Ο ίδιος ο Αθανασιάδης ως άλλος Σκόρδας δηλώνει παρασκηνιακά πως ο Κόντης προϋπήρχε του ιδίου και συνεχίζει τη συνεργασία μαζί του παρά το γεγονός ότι στις τελευταίες εκλογές η πλευρά του τόνισε ότι οι μεταγραφές από εδώ και πέρα θα περνούν από μία ειδική επιτροπή πριν υλοποιηθούν.

Η κατάσταση έχει φτάσει στο μη περαιτέρω καθώς η μεγαλύτερη μερίδα του κόσμου που είναι ανοργάνωτη έχει απομακρυνθεί αηδιασμένη από αυτά που συμβαίνουν. Η λέξη δημοκρατία ηχεί περίεργα στα αυτιά των ηγετών του "μηχανισμού" που πλέον έχουν και τα μέσα για να συνεχίζουν να "κοιμίζουν" τον κόσμο. Η κριτική απαγορεύεται καθώς κάνει κακό στην ομάδα και η ίδια αρρωστημένη κατάσταση διαιωνίζεται κάνοντας ζημιά στον Άρη. Ως πότε θα τρυπάτε τον Άρη κύριε Κόντη λειτουργώντας αποκλειστικά για τα συμφέροντα της τσέπης σας; Ως πότε θα τον καλύπτεται εσείς που υποτίθεται ότι βάζετε τον Άρη πάνω από όλα; Θα μας απαντήσετε επιτέλους γιατί ο Κούπερ έγινε από "στρατηγός" ακριβοπληρωμένος τεχνοκράτης; Μήπως επειδή είχε παραγκωνιστεί ο εκτελεστικός διευθυντής και όλοι αυτοί που στηρίζουν την παρουσία του;

Ας σταματήσει επιτέλους αυτή η κοροϊδία που το μόνο πράγμα που έχει καταφέρει είναι να μικραίνει την ομάδα στερώντας της τον ρόλο του πρωταγωνιστή. Η αλήθεια θα λάμψει στο τέλος ακόμα και αν χρειαστεί να περάσει πολύς καιρός. Φρόντισε να είσαι ακόμα εδώ Γιάννη μου, για να μας εξηγήσεις..

2. Η δικη μου αποψη για την ομαδα ειναι οτι σε επιπεδο διοκησης τα τελευταια χρονια εχει αποτυχει πληρως. Ομαδα με ιστορια και βαρια φανελα, με 15000 μ.ο εισητηριων στο γηπεδο του, με εσοδα τα τελευταια χρονια περι των 12-14 εκ ετησιως να εχει ως στοχο την 5η θεση ειναι αδιαπραγματευτα αποτυχημενη! Και αυτο δεν ειναι τυχαιο. Προφανεστατα οι διοικουντες – φανεροι και μη- εστησαν ενα μοντελο που θα επρεπε να ειναι πληρως ελεγχομενο απο αυτους καθως και απροσπελαστο σε τυχον ανθρωπους που θα μπορουσαν να αλλαξουν και να προσφερουν πολλα πραγματα στον ΑΡΗ. (δεν ειναι τυχαιο που η Λεσχη παραμενει σε χαμηλα νουμερα και ουδεις στην ουσια ενδιαφερεται για την αναπτυξη της). Συνεπως ενας ανθρωπος σαν τον Κοντη και ενας σαν τον Αθανασιαδη ειναι οτι χρειαζεται η συνταγη για να ειναι επιτυχης. Στην φιλοσοφια αυτη που καθιερωθηκε αναλογοι ηταν και ειναι και οι ποδοσφαιριστες-προπονητες που ηρθαν στην ομαδα. Δηλαδη ελεγχομενοι πληρως!

Το αυτονοητο να φερεις νεαρους παικτες με ποδοσφαιρικη παιδεια και χαμηλου κοστους – κυριως απο Σκανδιναβικες χωρες- μαζι με τα παιδια της Β ομαδας και 2-3 καλες προσθηκες, δεν ειναι αυτο που θελει η διοικηση να κανει γιατι απλα δεν ειναι προσανατολισμενη στο συμφερον της ομαδος αλλα κινειται με βαση προσωπικες φιλοδοξιες και οφελη.

Προπονητες τυπου Μπαγιεβιτς-Κουπερ με προσωπικοτητα και αποψη που μπορουν να φτιαξουν ομαδες ερχονται μονο πυροσβεστικα και οταν η κατασταση εχει στραβωσει πολυ για να κλεισουν τα στοματα των φιλαθλων και οταν αυτο γινει τοτε ξαναγυρναμε στις γνωστες επιλογες….

Κατα συνεπεια δεν ειναι το προβλημα ο Κοντης – και να φυγει θα ερθει ενας αλλος κοντης.

Δεν θεωρω τον ευατο μου απαισιοδοξο αλλα ρεαλιστη και νομιζω οτι αυτη η κατασταση που εχει ριζωσει στην ομαδα πολυ δυσκολα θα αλλαξει.

3. Τα κατωρθωματα του κυριου κοντη:

2005 – 2006

Bucek

Decamps

Nacho Garcia

Gilles Domoraud

Μario Caceres

Φιλιππάκος Πέτρος

Paulo Costa

Γκουγκουλιάς Γιώργος

Σκαρμούτσος Νίκος

Καρατζιοβαλής Δημήτρης

Sebastián Flores

Ευθήμης Κουλουχέρης

Nicolás Tagliani

Durdek Ivan

14 Ποδοσφαιριστές

2006-2007

Carlos Eduardo

Ferrari Caca

Pablo Coira

Sergio Koke

Javier Javito

Tάσος Κυριάκος

Τuta

Tinga

Xαλκιάς

Nacimento Belem

Weisheimer

Reyes Verdecho

Negri Alexandre

Escudero

Alex Perez

Palazuelos

Pineda Adrian

Yonan Garcia

18 Ποδοσφαιριστές

2007-2008

Ronaldo Guiaro

Σάκης Πρίττας

Marko Aurelio

Diogo Siston

Darcy Neto

Anderson Costa

Marian Kelemen

Felipe Sanson

Vladan Ivic

Davide Eto’o

Tony Calvo

Marcio Amoroso

Thiago Gentil

Sanel Jahic

14 Ποδοσφαιριστές

2008-2009

Valentin Roberge

Alexandro Lembo

Piotre Wlodarchiek

Roberto Battion

Alexandro Delhorte

Mario Regueiro

Victor Vitolo

Javier Campora

Σταυρος Λαμπριάκος

Μιχάλης Σιφάκης

10 Ποδοσφαιριστές

2009-2010

Cristian Nasuti

Ian Daly

Sebastian Abreu

Carlow Arano

Mehdi Nafti

Leandro Gracian

Dario Fernandez

Βασίλης Ρόβας

Χρήστος Αραβίδης

Μichal Peskovic

Renato Piovezan

Flavio Pinto

Pitu Garcia

Freddy Adu

Eddie Johnson

Camel Meriem

Cesar Ortiz

17 Ποδοσφαιριστές

2010-2011

Daniel Cesarec

Michel Garbini Perreira

Μάρκος Bελλίδης

Lozzano Oriol

Kώστας Μενδρινός

Νίκος Λαζαρίδης

Deividas Cesnauskis

Κώστας Καζναφέρης

Juan Manuel Barrero

Carlos Ruiz

Γρηγόρης Παπαζαχαρίας

Juan Carlos Toja

Alvaro Portilla

Lima Fabiano

Ricardo Faty

15 Ποδοσφαιριστές

Πικρη αληθεια.Οι παικτες που αξιζανε να μεινουνε,ειδαν τον Αρη σαν σκαλοπατι και για να πανε σε αλλη ομαδα με λιγο περισσοτερα λεφτα αλλα το κυριοτερο:ΟΡΑΜΑ.

Εμεις οι ιδιοι εχουμε αλλαξει τις απαιτησεις και πλεων ο καθενας ξερει οτι ο στοχος μας ειναι η 5η θεση.Φυσικο ειναι να ξενερωσει και ο παικτης.

ΤΑ ΓΗΠΕΔΙΚΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΣΥΝΘΗΜΑΤΑ

2012-01-18T09:13:00.000-08:00

Τα οπαδικά πανό µε συνθήµατα πολιτικού περιεχοµένου στις εξέδρες αρκετών γηπέδων το περασµένο Σαββατοκύριακο προκάλεσαν ποικίλες συζητήσεις και ερµηνείες µεταξύ των ποδοσφαιρόφιλων και όχι µόνο. Ιδού τα πιο χαρακτηριστικά: «Πολιτικοί λαµόγια, Βουλή των βολεµένων / Θα σας πνίξει η οργή των εξεγερµένων», «Κάτω η χούντα του Μπατσόκ», «Δεν σε θέλει ο λαός... Πάρ’ την τρόικα και µπρος», «Δεν θα γίνουµε δούλοι κανενός».

Πολιτικά συνθήµατα ακούστηκαν και την προπερασµένη εβδοµάδα στους ευρωπαϊκούς αγώνες του Ολυµπιακού και του ΠΑΟΚ έχοντας στο στόχαστρο το κυβερνών κόµµα και τον Πρωθυπουργό της Ελλάδας, την καγκελάριο της Γερµανίας Ανγκελα Μέρκελ και την... επάρατη τρόικα.

Τι συµβαίνει λοιπόν και από τους «Αγανακτισµένους» της πλατείας Συντάγµατος και άλλων µεγάλων πόλεων της χώρας οι διαµαρτυρίες µεταφέρθηκαν τώρα και στα γήπεδα της Σούπερ Λίγκας; Είναι µόδα, µιµητισµός, χαβαλές; Πιθανόν να εµπεριέχεται και ολίγη τοιαύτη δόση, αλλά θα ήταν αφελώς απλουστευτικό να περιοριστεί εκεί η εξήγηση του φαινοµένου.

Κατ’ αρχάς δεν είναι η πρώτη φορά που η αγανάκτηση και η οργή του κόσµου για µείζονα προβλήµατα ή γεγονότα της επικαιρότητας εκφράζεται µε πολιτικά πανόσυνθήµατα και στα γήπεδα. Ενδεικτικά υπενθυµίζω γηπεδικές οπαδικές διαµαρτυρίες µε ποικίλες πολιτικές ή κοινωνικές αναφορές, όπως: Αντιπολεµικά και φιλειρηνικά µηνύµατα. Καταδίκη των µηχανισµών κρατικής βίας και καταστολής, και δη σε περιπτώσεις θανάσιµης αστυνοµικής βίας ( Γρηγορόπουλος , νεαρός διαδηλωτής στη Γένοβα, ο γάλλος οπαδός Ζουλιέν ). Υπέρ της Παλαιστίνης (ειδικά κατά τη µεγάλη σφαγή στη Λωρίδα της Γάζας). Υπέρ των µεταναστών (θρίλερ «Υπατίας» κ.λπ.).

Ως ένδειξη συµπαράστασης σε θύµατα φυσικών καταστροφών (σεισµός Πάρνηθας, πυρκαγιά Ηλείας, τσουνάµι Ιαπωνίας). Για την επίµαχη µάχη της Κερατέας, για τις συµβάσεις εργασίας, για τα µπλόκα στις εθνικές οδούς, για Κοσσυφοπέδιο, Σερβία, ελληνοτουρκικά κ.λπ.

Αποδεικνύεται λοιπόν ότι η γηπεδική εξέδρα είναι συχνά-πυκνά παρεµβατική. ∆εν θα µπορούσε άλλωστε να γίνει και διαφορετικά, γιατί στο φινάλε από ποιους αποτελείται ο φίλαθλος-οπαδικός κόσµος; Σάµπως στην εξωγηπεδική τους ζωή δεν πλήττονται σχεδόν και όλοι αυτοί απ’ όλα τα δεινά που έχει συσσωρεύσει διαχρονικά στον τόπο η δικοµµατική κυβερνητική εναλλαγή σπρώχνοντας τελικά τη χώρα στον γκρεµό της χρεοκοπίας;

Το ζοφερό παζλ της απελπισίας, της αγανάκτησης, του θυµού και της οργής που συνθέτουν η ανεργία, η προοπτική των σπουδών-πτυχίων χωρίς αντίκρισµα, το ρουσφέτι, η αναξιοκρατία και η διαφθορά στο ∆ηµόσιο, το µπαράζ σκανδάλων ολκής – συνοδευόµενα όλα τούτα από την ατιµωρησία των ιθυνόντων του πελατειακού πολιτικού συστήµατος, αλλά και κάθε µανδαρίνου που αυθαιρετεί, κάθε απατεώνα που κλέβει και ποικιλοτρόπως παρανοµεί – είναι δυνατόν να µην αγγίζει και τον κόσµο που (εξακολουθεί να) πηγαίνει στα γήπεδα;

Αναφέρω εδώ για τους νεότερους που δεν έζησαν τα γεγονότα της εξέγερσης του Νοέµβρη 1973, ότι εκείνες τις δραµατικές ηµέρες στην κατάληψη του Πολυτεχνείου και στις άλλες µαζικές αντιχουντικές εκδηλώσεις δεν συµµετείχαν µόνο οι πιο πολιτικοποιηµένοι. Ανάµεσα στις µυριάδες δεν ήταν λίγα τα παιδιά των γηπέδων, εκείνα της γενιάς του «Γουέµπλεϊ» και του «Υβ - Υβ», που έδωσαν µαχητικό «παρών». Αλλωστε και αυτά – τότε όπως και τώρα – έξω από την κερκίδα και τον φανατισµό για την οµάδα τους, τα ίδια καυτά προβλήµατα βιώνουν.

Στην αντίπερα όχθη, τα παραγοντικά «ιερατεία» που διοικούν το ποδόσφαιρο και εν γένει τον επαγγελµατικό αθλητισµό σε διεθνές επίπεδο, προκειµένου να προστατεύσουν εµπορικά τα «µαγαζιά» τους, οχυρώνονται πίσω από το δόγµα (τους) «η πολιτική µακριά από τον αθλητισµό»! Αµφισβητεί κανείς όµως ότι (και) στα σπορ παίζονται παιχνίδια ποικίλων σκοπιµοτήτων (µικροκοµµατικώνψηφοθηρικών, οικονοµικώνεπιχειρηµατικών, πολιτικής προπαγάνδας κ.λπ.); Παρεµπιπτόντως, σύµφωνα µε τον ελληνικό ΚΑΠ, ο διαιτητής µπορεί να διακόψει τον αγώνα όταν εκφωνούνται συνθήµατα ή αναρτώνται πανό µε υβριστικό ή προσβλητικό περιεχόµενο. Τώρα το πώς ο ρέφερι θα κρίνει αν ένα πολιτικό-κοινωνικό σύνθηµαµήνυµα είναι «υβριστικό ή προσβλητικό», άβυσσος η πρόβλεψη του αθλητικού νοµοθέτη...

Ωστόσο το θέµα δεν είναι αν εύλογα ή παράτυπα αναρτώνται τα εν λόγω πανό και ακούγονται τα συναφή συνθήµατα, αλλά ότι αυτά δεν µπορούν να απαγορευθούν µε φιρµάνια FIFA, UEFA, ΕΠΟ... Ούτε φυσικά µε αστυνοµικά µέτρα (ξύλο, χηµικά, συλλήψεις κ.λπ.). ∆ιότι, εντάξει, τα πανό επεµβαίνουν και τα αποκαθηλώνουν οι ΜΑΤΑΤΖΉδες, στα στόµατα των οπαδών ποιοι και πώς θα βάλουν φερµουάρ; Το πολύ-πολύ να λειτουργούν οι εν λόγω αστυνοµικές επιχειρήσεις εις επίρρωσιν του συνθήµατος για το «Μπατσόκ»!

(Αλιευμένο απο τον αστικό τύπο).

Remember , Remember the 6th of December

2011-12-05T06:56:00.000-08:00

ΚΙ ΟΜΩΣ ΠΕΡΑΣΑΝ 3 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΠΙΤΣΙΡΙΚΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΕΝΣΤΟΛΟ ΓΟΥΡΟΥΝΙ ΚΟΡΚΟΝΕΑ. ΠΟΛΛΑ ΜΕΣΟΛΑΒΗΣΑΝ ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΠΡΟΣ ΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΒΕΒΑΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ, ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ, ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΑΚΟΜΗ ΠΙΟ ΩΜΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΟΡΔΕΣ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ, ΝΟΜΟΙ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ ΝΟΜΟΙ, ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ, ΑΝΕΡΓΙΑ, ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΕΣ, ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑΤΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ, ΧΑΡΑΤΣΙΑ Κ.Α. ΒΙΩΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΙΟ ΚΤΗΝΩΔΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΗΣ ΑΣΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ ΣΤΟ ΠΕΤΣΙ ΜΑΣ, ΔΕΝ ΠΡΟΛΑΒΑΙΝΟΥΜΕ ΝΑ ΑΝΑΣΑΝΟΥΜΕ ΠΛΕΟΝ...ΟΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ ΜΑΣ; ΜΟΥΔΙΑΣΜΕΝΕΣ. Ο ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟΣ; ΞΕΠΟΥΛΗΜΕΝΟΣ.

ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΑΚΟΜΗ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΜΕ ΟΤΙ ΞΕΚΙΝΗΣΑΜΕ ΤΟ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟ ΤΟΥ 2008 Η ΘΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΟΥΜΕ ΡΑΓΙΑΔΕΣ; Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ...
ΑΛΕΞΗ ΘΑ ΖΕΙΣ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΣΤΙΣ ΚΑΡΔΙΕΣ ΜΑΣ-ΤΙΠΟΤΑ ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΝΤΑ

Ιδού Η Νέα Πρωθυπουργάρα

2011-11-10T07:24:00.000-08:00

του Γιώργου Βασσάλου

ΠΑΣΟΚ και ΝΔ συμφώνησαν τελικά, μετά από μαραθώνιες διαβουλεύσεις, να διορίσουν από κοινού τον Λουκά Παπαδήμο ως πρωθυπουργό. Δημοκρατική Συμμαχία και ΛΑΟΣ στήριξαν ενθουσιωδώς τη διαδικασία αυτή, ενώ το ίδιο έκαναν πιο διακριτικά και η Δημοκρατική Αριστερά και οι Πράσινοι. Οι δυνάμεις αυτές συγκροτούν πλέον επισήμως το «κόμμα της τάξης» που βάζει πλάτη για να εφαρμοστεί η θέληση του ελληνικού και ξένου κεφαλαίου, πάνω στον αγωνιζόμενο ελληνικό λαό που ήδη ανέτρεψε με τις κινητοποιήσεις του έναν πρωθυπουργό που δεν τον εκπροσωπούσε πια με καμία έννοια.

Το μέτωπο των πολιτικών αυτών δυνάμεων βάζει στο τιμόνι της χώρας έναν άνθρωπο που με καμία διαδικασία δεν έχει επιλέξει ο ελληνικός λαός.

Ο άνθρωπος αυτός δεν είναι τυχαίος. Είναι μέλος του λόμπι που ονομάζεται Trilateral Commission (Τριμερής Επιτροπή). Πρόκειται για οργανισμό που έφτιαξαν στη δεκαετία του ’70 εκπρόσωποι πολυεθνικών εταιρειών από τα τρία ιμπεριαλιστικά κέντρα της τότε εποχής (ΗΠΑ, Δ. Ευρώπη, Ιαπωνία) και είχε ως ρητό στόχο τον περιορισμό των δημοκρατικών κατακτήσεων των λαών και την αύξηση της εξουσίας των εταιρειών αυτών.

Ιδού τι λέγεται για το λόμπι αυτό από την Αυστραλή ακαδημαϊκό Sharon Beder:

H Trialteral Commission είναι ένα παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο δίκτυα εταιρειών μπορούν να εντάξουν υψηλά ιστάμενους σε κυβερνήσεις και δημόσιες διοικήσεις μέσα σε συμμαχίες εναντίον της δημοκρατίας. Η Τριμερής Επιτροπή δημιουργήθηκε για να “διαμορφώσει τη δημόσια πολιτική” σε μια εποχή που η δημοκρατία έθετε εξοργιστικά εμπόδια στις πολυεθνικές. Το 1975, η Τριμερής Επιτροπή δημοσίευσε μια έκθεση με τίτλο “Η Κρίση της Δημοκρατίας”. Ανάμεσα στους συγγραφείς της ήταν ο γνωστός αντιδραστικός Samuel Huntington. Η έκθεση διαπίστωνε ότι “κάποια από τα προβλήματα διακυβέρνησης σήμερα οφείλονται στην υπερβολική δημοκρατία”. Η έκθεση είπε επίσης ότι “χρειάζεται πράγματι ένας βαθμός περιορισμού της δημοκρατίας” και ακόμα ότι “η αποτελεσματική λειτουργία ενός δημοκρατικού πολιτικού συστήματος απαιτεί ένα βαθμό απάθειας και μη ανάμειξης ενός μέρους ατόμων και ομάδων”. Ιδού λοιπόν η ομάδα πίεσης της οποίας είναι μέχρι σήμερα μέλος ο κύριος Παπαδήμος και της οποίας ακριβώς την ιδρυτική αποστολή έρχεται να εκπληρώσει στην Ελλάδα: να επιβάλει την απάθεια στον ελληνικό λαό που αγωνίζεται ενάντια στα άδικα μέτρα και να «μετριάσει» το δικαίωμά του να διαλέγει ποιος θα τον κυβερνάει.

Ο ιδρυτής και επίτιμος πρόεδρος της Τριμερούς Επιτροπής David Rockfeller εξήγησε το σκοπό ύπαρξής της, λέγοντας ότι «πρέπει να μειωθεί ο ρόλος της κυβέρνησης. Κάποιος πρέπει να αναλάβει αυτά που έκανε η κυβέρνηση και οι εταιρείες φαίνονται να είναι οι οντότητες που είναι πιο λογικό να το κάνουν αυτό». Αυτό ακριβώς προβλέπει και το πρόγραμμα της Τρόικας που έρχεται να εφαρμόσει ο κύριος Παπαδήμος. Την παράδοση όλων των λειτουργιών της ελληνικής κοινωνίας σε πολυεθνικά αρπακτικά που είναι στην πράξη τα ίδια με αυτά που τον επέβαλαν μέσω του ελέγχου που ασκούν στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στην κυρία Μέρκελ και στον κύριο Σαρκοζί.

Στις 7 Νοεμβρίου, οι Financial Times έγραψαν: «...πρωτοκλασάτοι πολιτικοί, επιχειρηματίες και λομπίστες διενεργούν εντατικές συζητήσεις για να εντοπίσουν υποψηφίους για υπουργικές θέσεις στην κυβέρνηση εθνικής ενότητας». Να πώς σχηματίστηκε η κυβέρνηση του κ. Παπαδήμου ερήμην του λαού και με τις μεγάλες εταιρείες να έχουν καθοριστικό ρόλο.

Ο Λουκάς Παπαδήμος είναι επίσης ο πρώην υποδιευθυντής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Ενός μη εκλεγμένου οργανισμού που δεν είναι υπόλογος σε κανέναν και καθορίζει την πολιτική του με βάση τις οδηγίες που παίρνει από σώματα εκπροσώπων του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου. Τέτοια σώματα είναι η Ομάδα των Τριάντα [1] και το Σκιώδες Συμβούλιο της ΕΚΤ (δείτε τα μέλη του στο τέλος αυτού του άρθρου).

Την πολιτική θέληση των τραπεζών που συμμετέχουν σε αυτά τα λόμπι εκπλήρωνε και ο κ. Παπαδήμος όταν ήταν υποδιευθυντής της ΕΚΤ. Αποτελεί λοιπόν δοκιμασμένο μέλος της παγκόσμιας τραπεζικής ελίτ και αυτήν κυρίως αντιλαμβάνεται ως τη «μητέρα-πατρίδα» του.

Δεν πρέπει να αναμένεται λοιπόν ότι ο κύριος αυτός θα «χρησιμοποιήσει τις γνώσεις του και τις επαφές του για να ωφελήσει τον ελληνικό λαό», όπως λένε τα παπαγαλάκια. Πρόκειται για εκπρόσωπο του διεθνούς τραπεζικού και πολυεθνικού κεφαλαίου που έρχεται με τρόπο ανάλογο που τα δύο μεγάλα αστικά κόμματα έφεραν στην εξουσία τον Μεταξά τη δεκαετία του ’30, καθώς και με τη θετική έγκριση των ευρωπαϊκών ελίτ.

Είναι άκρως αυτο-εξευτελιστικό για τις ίδιες τις ευρωπαϊκές ελίτ που αποδέχονται –αν δεν επιβάλλουν– το πρόσωπο αυτό που ήταν επικεφαλής της Τράπεζας της Ελλάδος το διάστημα που η Ελλάδα διαστρέβλωσε τα δημοσιονομικά της μεγέθη ώστε να μπει στο Ευρώ. Το γεγονός αυτό αποδεικνύει πόσο ψεύτική ήταν η –έτσι κι αλλιώς δέκα χρόνια καθυστερημένη– οργή των «ευρωπαίων εταίρων» για τη χάλκευση των στατιστικών, που φυσικά δεν έγινε μόνο στην Ελλάδα. Από κοινού οι ευρωπαϊκές ελίτ με την ελληνική αστική ηγεσία σχεδίασαν την είσοδο της χώρας στο ευρώ, μαζί και τώρα σχεδιάζουν μια νέα αντιδημοκρατική εκτροπή ενάντια στα συμφέροντα του ελληνικού λαού.

Βασική αποστολή του Λουκά Παπαδήμου είναι να επιβάλει στον ελληνικό λαό με αντιδημοκρατικό τρόπο την απόφαση της τελευταίας συνόδου της ΕΕ που προβλέπει την εγκατάσταση ελεγκτών της Κομισιόν (βλέπε task force) και της ΕΚΤ σε όλα τα υπουργεία, τη διαχείριση του τραπεζικού συστήματος απευθείας από την Τρόικα καθώς και το αποικιακό σχέδιο «Ήλιος» με το οποίο ξένες πολυεθνικές θα κλέβουν ηλιακή ενέργεια από την Ελλάδα για να καλύψουν ενεργειακές ανάγκες αλλού.

Δεν υπάρχει λοιπόν άλλη αξιοπρεπής πολιτική επιλογή πέρα από την ένταση των κινητοποιήσεων απαιτώντας την άμεση διάλυση της κυβέρνησης αυτής, εκλογές τώρα και απόρριψη της απόφασης της συνόδου.

[1] Περισσότερα γι’ αυτή την ομάδα σε πρόσφατη δημοσίευση του Παρατηρητηρίου της Ευρώπης των Πολυεθνικών

Πανο

2011-11-06T00:43:00.000-07:00

ΩΣ ΕΔΩ!ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!

2011-09-11T01:36:00.000-07:00

Θλίψη, Ανατριχίλα, Οργή και Αγανάκτηση προκαλεί το δυσάρεστο γεγονός για το θάνατο 21χρονου οπαδού, σε ραντεβού θανάτου στην πόλη μας!
Θλίψη και ανατριχίλα γιατί ένα νέο παιδί φεύγει από τη ζωή τόσο μα τόσο άδικα, σε μια ΑΚΟΜΑ οπαδική συμπλοκή για τα χρώματα μιας ομάδας! Οργή και αγανάκτηση, γιατί αυτό το πράγμα το ξέραμε οτι θα ερχόταν, γιατί αυτό το γεγονός προετοιμάζονταν από καιρό. Η βία μεταξύ οπαδών δεν γεννήθηκε χθές στην παραλιακή του Ηρακλείου. 'Εχει γεννηθεί εδώ και χρόνια και αυτή η βία έχει υπεύθυνους, κύριε Κουράκη και κύριε Γερουλάνε και αντί να κατηγορείτε μόνο τις λέσχες οπαδών ως κύριες υπαίτιες, ψάξτε λίγο και στο ίδιο σας το σπίτι, που είναι εξουσία και διαμορφώνει το κοινωνικοπολιτικό σύστημα τα τελευταία χρόνια.
Γιατί οι κύριοι υπαίτιοι είναι αυτοί!
Οι μεγαλοπαράγοντες-μαφιόζοι, που με την ανοχή και όχι μόνο, των πολιτικών ηγεσιών του τόπου και την απαραίτητη χειραγώγηση από πολλά ΜΜΕ, χρησιμοποιούν τον φίλαθλο κόσμο σαν οπαδικό στρατό. Τους βάζουν να πιστεύουν οτι η ανώνυμη εταιρεία τους είναι ιδέα , για την οποία πρέπει να πεθάνεις, ενώ στην πραγματικότητα εξυπηρετούν τα συμφέροντά τους.
Οι έμποροι ναρκωτικών, τα φασιστοειδή και κάθε είδους περίεργα στοιχεία, που συχνάζουν σε λέσχες οπάδων και διακηρύττουν το ρατσισμό, την βία μεταξύ οπαδών και αποχαυνώνουν την νεολαία, κάνοντάς τη να μισεί τον συνάνθρωπο, που βρίσκεται στην ίδια μοίρα με αυτόν.
Η πολιτεία, που ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια σπρώχνει τη νεολαία στην ανεργία, στη φτώχεια και στη κατάθλιψη, διαλύοντας και ξεπουλώντας πλέον και την παιδεία της.Κλείνει όλους τους δρόμους, ανοίγωντάς της την πόρτα των ναρκωτικών, του χουλιγκανισμού,της παραίτησης.
Μα πάνω από όλα φταίμε εμείς οι οπαδοί, που βλέπουμε σαν εχθρό την διαφορετική φανέλα, αντί να ΕΝΩΘΟΥΜΕ και να διώξουμε όλους αυτούς που γεμίζουν με φτώχεια, αίμα και άσπρη σκόνη τις γειτονιές και τις εξέδρες των γηπέδων. Τους μαφιόζους των ΠΑΕ, τους ρατσιστές, τα "μεγάλα κεφάλια" των συνδέσμων, το σάπιο πολιτικό σύστημα, που περιθωριοποιεί την νεολαία!
Εμείς ως Αlternatives θα πρωτοστατήσουμε σε αυτό το πράγμα. Θα παλέψουμε με κάθε τρόπο για να γίνει πράξη το σύνθημα που κάναμε πανό μετά από ένα ακόμη ραντεβού θανάτου στην πόλη μας και καλούμε τους απανταχού οπαδούς να το ενστερνιστούν και να το εφαρμόσουν...
ΜΗΝ ΨΑΧΝΕΙΣ ΓΙΑ ΕΧΘΡΟΥΣ ΣΕ ΑΛΛΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΕΛΑ ΝΑ ΠΑΛΕΨΟΥΜΕ ΓΙΑ ΑΛΛΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ!

Αlternative fans of Ergotelis
www.alter-ergotelis.gr

Τα Αλανιάρικα Κοτόπουλα Και Η Βόλτα Τους

2011-01-01T00:53:00.000-08:00

Στις 29/12/10 κάποια πουλιά της μπαοκ αποφάσισαν να βγουν από το κοτέτσι τους και να κάνουν μια βόλτα στην πόλη. Αφού τελείωσε άδοξα το παιχνίδι με το φιλικό σωματείο, τα πουλιά είπαν να κάνουν μια στάση για κάλαντα στους Ιερολοχίτες. Εκείνοι μην έχοντας λεφτά αποφάσισαν να φιλέψουν τα πουλιά με μπουκάλια ουίσκυ, μπίρας και διάφορα άλλα καλούδια των ημερών. Ευχαριστημένα τα κοτόπουλα από την φιλοξενία αποφάσισαν να τα πούνε και αλλού. Κινήθηκαν αθόρυβα κάτω από τα άγρυπνα βλέμματα της αστυνομίας( εδώ γελάμε!) και μέσω ΑΠΘ περπάτησαν όοοολο το κέντρο για να καταλήξουν στην Αριστοτέλους και συγκεκριμένα στην Αυτόνομη θύρα 10. Εκεί αφού μάλωσαν με ένα δέντρο που τους πείραξε(;;;) είπαν τελικά τα κάλαντα και στους οπαδούς του Ηρακλή. Εκείνοι τους τράταραν διάφορα και τα πουλιά ευτυχισμένα άνοιξαν τα φτερά τους και εξαφανίστηκαν προς άγνωστη(;) κατεύθυνση Ένα πουλάκι όμως δεν μπορούσε να πετάξει και για να μην παγώσει από το κρύο, οι οπαδοί του Ηρακλή το φιλοξένησαν στο σύνδεσμο τους...
Τότε ως δια μαγείας οι προστάτες του πολίτη και των πουλιών με ένταλμα στα χέρια μπήκαν με τσαμπουκά στο σύνδεσμο και συλλάβαν 22 οπαδούς του Ηρακλή με τη δικαιολογία ότι οι τελευταίοι κρατούσαν παράνομα ένα είδος πουλιού που είναι σπάνιο. Επίσης τους φόρτωσαν με βαριές κατηγορίες προς γνώση και συμμόρφωση..

Υ.Γ.1. ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΥΣ 22 ΟΠΑΔΟΥΣ ΤΟΥ ΗΡΑΚΛΗ
Υ.Γ.2.ΚΟΤΟΠΟΥΛΑ ΜΕ ΚΡΑΝΗ ΟΛΗ Η ΠΟΛΗ ΚΑΤΑΛΑΒΕ ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟΙ ΣΑΣ ΦΙΛΟΙ
Υ.Γ.3. ΟΙ ΥΓΙΕΙΣ ΣΚΕΠΤΟΜΕΝΟΙ ΟΠΑΔΟΙ ΤΟΥ ΠΑΟΚ ΝΑ ΠΑΡΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΘΕΣΗ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΟΜΠΑΟΚΤΖΙΔΕΣ

Manchester...Calling!

2010-12-18T01:52:00.000-08:00

Μετά το πρώτο διπλό ελληνικής ομάδας μέσα στην Ισπανία, ο ΑΡΗΣ θα έχει την ευκαιρία να φέρει και το πρώτο ελληνικό διπλό επί αγγλικού εδάφους, αφού η χθεσινή κλήρωση για τους "32" του Europa League έφερε στο δρόμο της ομάδας μας την Μάντσεστερ Σίτι, με τον πρώτο αγώνα να διεξάγεται στα μέσα Φλεβάρη μέσα στο φλεγόμενο "Κλεάνθης Βικελίδης"! Παράλληλα, πραγματοποιήθηκε και η κλήρωση της επόμενης φάσης, η οποία ανεδειξε ως αντίπαλο του ΑΡΗ στη φάση των "16" την νικήτρια του ζευγαριού Μπεσίκτας - Δυναμό Κιέβου.

Πρόκριση- πρόκριση μέσα στο νήσι!

Vamos ARIS

«Χαμός» στο ΔΣ της Super Κλίκας

2010-12-18T01:30:00.000-08:00

Επεισοδιακό με αρκετές εντάσεις, ήταν το σημερινό ΔΣ της Super League. Τι κι αν θέμα συζήτησης ήταν η βία στα γήπεδα και η αναζήτηση λύσεων για την καταπολέμησή της; Οι Μαρινάκης, Πατέρας, Μπέος και ο εκπρόσωπος της ΑΕΚ, Γιώργος Κωνσταντινίδης παραλίγο να έρθουν στα χέρια! Απίστευτο κι όμως... ελληνικό.

Όλα ξεκίνησαν όταν ο πρόεδρος της διοργανώτριας αρχής του πρωταθλήματος, Βαγγέλης Μαρινάκης έκανε λόγο για «τραμπουκισμούς» της ΠΑΕ ΑΕΚ στο μεταξύ τους ντέρμπι στο ΟΑΚΑ.

Ο μεγαλομέτοχος των «ερυθρόλευκων» επέρριψε συγκεκριμένα ευθύνες στους Αδαμίδη και Κωνσταντινίδη για επίθεση στην αποστολή των Πειραιωτών, με τον Κωνσταντινίδη να χαρακτηρίζει τις κατηγορίες ως ευφάνταστα δημιουργήματα, κάτι που εξόργισε τον ιδιοκτήτη του Ολυμπιακού.

«Που τα είδες αυτά;» είπε ο Κωνσταντινίδης απευθυνόμενος στον Μαρινάκη, ο οποίος απάντησε σε έντονο ύφος: «Που τα είδα αυτά; Οι μπράβοι σφαλιάρωσαν(;;;) ένα μέλος της αποστολής (σ.σ.: Φουστέρ)».

«Από το μυαλό σου τα έβγαλες αυτά;(έλα ντε) Τι σημαίνει σφαλιάρωσαν»(;;;) απάντησε ο εκπρόσωπος της Ένωσης, με τον μεγαλομέτοχο του Ολυμπιακού να του λέει: «Κάτσε να έρθω να σου δείξω τι σημαίνει σφαλιαρώνω»(πολλή αντρίλα βρε παιδί μου!)

Σε εκείνο το σημείο όμως παρενέβη ο Πατρίκ Κομνηνός(ο ποιός;) και ορισμένοι ακόμα εκπρόσωποι της ΠΑΕ και το θέμα δεν έλαβε μεγαλύτερες διαστάσεις.

Μαρινάκης VS Πατέρας, με... σφήνα Αχιλλέα Μπέου

Θερμό επεισόδιο όμως υπήρξε και ανάμεσα στους Μαρινάκη και Πατέρα, με τον Μπέο να παρεμβαίνει και να έρχεται σε λεκτική διαμάχη με τον πρόεδρο του «τριφυλλιού».

Αναφερόμενος στην απόφαση αθώωσης του Παναθηναϊκού, ο Μαρινάκης τόνισε ότι: «Δεν υπάρχει αθλητική δικαιοσύνη. Τι πράγματα είναι αυτά;»( α ρε αδικημένε γάβρε!)

Η απάντηση του Νικόλα Πατέρα ήταν άμεση. «Εσύ ως τι είσαι εδώ; Πρόεδρος της Σούπερ Λίγκας ή της Θύρας 7; Εμείς είπαμε τίποτα που αθωώθηκες με την ιστορία με τον Κάκο», τόνισε ο πρόεδρος του «τριφυλλιού», με τον Αχιλλέα Μπέο να παρεμβαίνει εκείνη τη στιγμή, υπέρ του Μαρινάκη και να λέει στον Πατέρα: «Δεν έχεις ούτε το 10% των μετοχών του Παναθηναϊκού».( μιλάνε όλοι μιλάν και οι κ...)

Ο πρόεδρος του Παναθηναϊκού απάντησε με σκληρούς χαρακτηρισμούς στον Μπέο , λέγοντας: «Πέρασε έξω. Σήκω φύγε από εδώ. Εσύ και όλη σου η οικογένεια δεν έχετε ούτε το 10% του Ολυμπιακού Βόλου. Με ποιο δικαίωμα έρχεσαι εδώ μέσα;» .(ενώ όλοι οι υπόλοιποι έχουν χαχαχα!)

«Άντε από εδώ ρε Φιλιππίδη. Φιλιππίδης και Μήτσου μαζί είσαι ρε. Μπροστινός είσαι. Πόσες μετοχές έχεις;», ήταν η απάντηση του Μπέου που έκανε έξαλλο τον Πατέρα, ωστόσο μετά τα πράγματα ηρέμησαν, όταν ο Αχιλλέας Μπέος αποχώρησε.(διότι πείνασε)

Υ.Γ. 1 Νταιλίκια και κουβέντες καφενείου μεταξύ αχώριστων φίλων!

Υ.Γ. 2 Οι σχολιασμοί στις παρενθέσεις είναι αναγκαίοι!

Skinheads

2010-12-17T23:29:00.000-08:00

Μια σύντομη ανασκόπηση της ιστορίας του κινήματος των Σκίνχεντς, από τη γέννησή του τη δεκαετία του 60 στην Αγγλία και τη σχέση του με την ακροδεξιά, τον αντιφασισμό και την εργατική τάξη.

Η αντίδραση των περισσότερων στο άκουσμα της λέξης « Σκίνχεντ» δεν είναι καλή. Οι Σκίνχεντς έχουν ειδωθεί σαν μια ηλίθια, βίαιη και ρατσιστική ομάδα ανθρώπων. Κανείς δεν αρνείται πως πολλοί Σκίνχεντς έχουν ανακατευτεί με ακροδεξιές οργανώσεις ή έχουν υιοθετήσει ρατσιστικές ιδέες, αλλά η καταγωγή της Σκίνχεντ κουλτούρας ήταν πολύ πιο στενά συνδεδεμένη με την πολυφυλετική εργατική τάξη παρά με τις αηδίες περί περηφάνιας της λευκής φυλής.

Η κουλτούρα των Σκίνχεντ ξεπήδησε σαν το αποτέλεσμα 2 αλλαγών στη βρετανική κουλτούρα και κοινωνία. Στις αρχές και τα μέσα της δεκαετίας του 60. Αρχικά το κίνημα των Μοντς που είχε γίνει τόσο δημοφιλές ανάμεσα στη βρετανική νεολαία είχε αρχίσει να χωρίζεται σε διάφορα κομμάτια. Ενώ οι Μοντς της μεσαίας τάξης ήταν σε θέση να συνεχίσουν να αγοράζουν τα τελευταία «μοντελάκια» από την Carnaby Street και να μοδάτα κουρέματα, αυτό ήταν απαγορευτικό για την τσέπη των περισσότερων Μοντς της εργατικής τάξης. Σε μια σκηνή τόσο πολύ βασισμένη στον καταναλωτισμό, η συμμετοχή των νεολαίων της εργατικής τάξης υπονομευόταν. Αυτό οδήγησε στην εμφάνιση των «Χαρντ Μοντς», που ξεχώριζαν από τα κοντοκουρεμένα κεφάλια τους, τα στενά τζην, τις τιράντες και τις εργατικά άρβυλα. Αυτό το στυλ, βασισμένο στην τυπική εικόνα των Βρετανών εργατών, τους διαχώριζε από τους παλιούς Μοντς και τους χίπηδες της μεσαίας τάξης της γενιάς τους.. ήταν μια συνειδητή προσπάθεια της νεολαίας της εργατικής τάξης στη δραματοποίηση και στη λύση του προβλήματος της περιθωριοποίησής της σε μια ταξικά δομημένη κοινωνία.

Την ίδια περίοδο, έχουμε και το μεταναστευτικό κύμα των Τζαμαϊκανών στο Λονδίνο, που έφεραν μαζί τους τη Τζαμαϊκάνικη κουλτούρα των Ρουντ Μπόις, της Ρέγγε και του Σκα. Πολλοί από αυτούς πήγαν να δουλέψουν στις προβλήτες του Λονδίνου και ζούσαν στις κοινότητες της εργατικής τάξης στο Ιστ Εντ. Σαν αποτέλεσμα της συμβίωσης οι ντόπιοι Χαρντ Μοντς αναμίχθηκαν με τους Τζαμαϊκανούς Ρουντ Μπόις , αντάλλαξαν τρόπους συμπεριφοράς και αργκό λεξιλόγιο, χορεύοντας μαζί στις αίθουσες χορού των Γουέστ Ίντιας όλες τις τελευταίες κυκλοφορίες δίσκων Σκα, Ρέγκε, Ροκστέντι και Σόουλ.

Μέσα από αυτή την όσμωση γεννήθηκαν οι Σκίνχεντς, μια υποκουλτούρα της πολυφυλετικής εργατικής τάξης με μια σαφώς καθορισμένη επιθετική στάση απέναντι στην αστυνομία, την κυβέρνηση και τα αφεντικά όντας επίσης και ένα μέσο έκφρασης της δυσαρέσκειας που ένιωθαν πολλοί νέοι εκείνη την εποχή. Αυτή η κουλτούρα θα ανθούσε για πολύ λίγο, φτάνοντας στο απόγειο το 1969 και σβήνοντας σχεδόν στις αρχές του 1970 ανάμεσα στο ξέσπασμα της εσωτερικής βίας και την υστερία των μίντια.

Παρόλα αυτά, το να πει κανείς πως το κίνημα των Σκίνχεντς σταμάτησε στις αρχές του 70 είναι λάθος μιας και από τα τέλη της δεκαετίας του 70 οι Σκίνχεντς επέστρεψαν και απλώθηκαν διεθνώς, στην Ευρώπη και τη Βόρεια Αμερική. Δυστυχώς, η αναγέννηση του κινήματος στην Βρετανία ακολουθήθηκε από μια θεμελιώδη πολιτική στροφή. Οι Σκινάδες δεν χόρευαν πλέον πλάι στους Τζαμαϊκανούς Ρούντις, ήταν περισσότερο συνδεδεμένοι με το ανερχόμενο Πάνκ κίνημα και αποτελούσαν εύκολη λεία για στρατολόγηση από ακροδεξιές ομάδες, όπως το Εθνικό Μέτωπο και το πιο ακραίο Βρετανικό Κίνημα. Οι φασιστικές οργανώσεις ξεκίνησαν σκοπίμως να στρατολογούν ρατσιστές Σκίνχεντ (που οι αντιρατσιστές Σκίνχεντς αποκαλούν Μπόουνχεντς) στις μάχες δρόμου με εμιγκρέδες, εθνικές μειοψηφίες και ακροαριστερούς. Αυτή η διαδικασία υποβοηθήθηκε και από τα μίντια που φρόντισαν να φτιάξουν ένα πορτραίτο της νέας υποκουλτούρας άκρως ρατσιστικό. Επίσης από τα μέσα της δεκαετίας του 80 η ακροδεξιά μουσική σκηνή Blood & Honour, είχε γίνει το κύριο μέσο προπαγάνδας με πολλές ναζί Σκίνχεντ και Πάνκ μπάντες, οργανώνοντας μεγάλες συναυλίες και εκδίδοντας περιοδικά.

Ο ακροδεξιός ακτιβισμός ήταν ένα κοινό θέμα στη βορειοαμερικανική σκηνή των Σκίνχεντς και ακόμα περισσότερο στην Ευρώπη (Μια κοινή ιδέα τότε ήταν πως μπορεί κάποιοι Σκίνχεντς στην Αμερική να μην ήταν ρατσιστές, αλλά στην Ευρώπη όλοι οι Σκινάδες ήταν) Οι ρατσιστές Σκίνχεντ στις Η.Π.Α. ήταν οι πρώτοι που οργανώθηκαν σε συμμορίες και έκαναν επιθέσεις εναντίων Πάνκηδων, μη λευκών και αντιρατσιστών Σκίνχεντς. Βέβαια, με την κλιμακούμενη βία των νέο-Ναζί, δεν εκπλήσσει καθόλου που οι αντιρατσιστές Σκίνχεντς άρχισαν να οργανώνονται.

Το 1986, οι Baldies, συστήθηκε στη Μινεάπολη η πρώτη ξεκάθαρα αντιρατσιστική ομάδα Σκίνχεντς με σκοπό να αγωνιστεί ενάντια στους White Knights (Λευκοί Ιππότες) , μια συμμορία νέο-Ναζί. Το 1987, ιδρύθηκε στη Νέα Υόρκη η πρώτη ομάδα SHARP (Σκίνχεντς Ενάντια στη Φυλετική Προκατάληψη) με στόχο την πολεμική ενάντια στον τρόπο που παρουσίαζαν τα μίντια τους Σκίνχεντς ως βίαιους ρατσιστές και τη διάδοση της πληροφορίας για την πολυφυλετική ιστορία της κουλτούρας των Σκίνχεντ. Δεσμεύτηκαν ακόμα να καθαρίσουν τη Νέα Υόρκη από τις ομάδες ρατσιστών Σκίνχεντς που υπήρχαν εκείνη την περίοδο. Το μοντέλο των SHARP απλώθηκε γρήγορα στην Αμερική και την Ευρώπη και μέχρι το 1988 υπήρχαν ομάδες στην Αμερική και στην Ευρώπη. Υπήρξαν και άλλα αντιφασιστικά κινήματα Σκίνχεντς, με αξιοσημείωτους τους RASH (Κόκκινοι και Αναρχικοί Σκίνχεντ)

Σήμερα, οι Σκίνχεντς συνεχίζουν να υπάρχουν σαν νεολαιίστικη υποκουλτούρα διεθνώς. Αν και πολλοί απ αυτούς ακόμα διατηρούν τα ρατσιστικά στοιχεία του παρελθόντος, χάρη στις προσπάθειες αφοσιωμένων αντιφασιστών εντός και εκτός της σκηνής, έχουν πεταχτεί (μερικές φορές κυριολεκτικά) στο περιθώριο. Μεγάλες φασιστικές συναυλίες έχουν σπαστεί και εμποδιστεί να πραγματοποιηθούν, μαγαζιά που διακινούσαν μουσική ναζί έχουν δεχτεί επιθέσεις ως του σημείου να σταματήσουν να μοιράζουν τέτοιο υλικό και ολόκληρη η σκηνή των ναζί Σκίνχεντς έχει οδηγηθεί στην αφάνεια. Μέχρι σήμερα στη Βρετανία, οι ναζί Σκίνχεντς οργανώνουν τις συναυλίες τους στα κρυφά, νοικιάζουν χώρους με ψεύτικα ονόματα και πολλές φορές καλούν τους μπάτσους να τους προστατεύσουν.

Αυτό το άρθρο δεν προσπαθεί να εξωραΐσει την κουλτούρα των Σκίνχεντς. Δεν μπορούμε
ποτέ να ξεχάσουμε πως οι Σκίνχεντς προέκυψαν από την όσμωση της κουλτούρας της μαύρης και της λευκής εργατικής τάξης, σαν ανάγκη της νεολαίας της εποχής να εκφράσει τη δυσαρέσκειά της ενάντια στην αποξένωση της από την καθωσπρέπει κοινωνίας. Εξαιτίας αυτού, υπήρξε πάντα ένας μεγάλος αριθμός Σκινάδων που κράτησαν μια πολυφυλετική προσέγγιση για τους αγώνες της εργατικής τάξης, κατηγορώντας για τα προβλήματά τους, αυτούς που διευθύνουν την κοινωνία και όχι άλλα κομμάτια της τάξης τους που διαφέρουν από αυτούς μόνο στο χρώμα ή τη χώρα προέλευσης.

Το αρχικό άρθρο εδώ: http://libcom.org/history/articles/skinheads/

contrainfo.espiv.net/

Το φάντασμα του Φράνκο με περιβολή Θαπατέρο

2010-12-17T22:53:00.000-08:00

Σιώπησε η «δημοκρατική Ευρώπη»...

Έμελλε να είναι η Ισπανία, με τη βαριά φρανκική φασιστική κληρονομιά, η πρώτη χώρα που αποδεικνύει, έμπρακτα, ότι η βίαιη μείωση των εργατικών εισοδημάτων δεν συμβαδίζει πλέον με τη δημοκρατική διακυβέρνηση.

Στις 3/12, η κυβέρνηση Θαπατέρο κήρυξε τη χώρα σε κατάσταση συναγερμού και έστειλε το στρατό να αναλάβει τον έλεγχο των 10 αεροδρομίων, μετά την υπογραφή ενός διατάγματος που αναθέτει στο υπουργείο Άμυνας τον έλεγχο του ισπανικού εναέριου χώρου. Αυτή ήταν η απάντηση του κυβερνώντος Σοσιαλιστικού Κόμματος στην απεργία των ελεγκτών εναέριας κυκλοφορίας.
Οι ελεγκτές κατέβηκαν σε μια «από τα κάτω» απεργία, δηλώνοντας μαζικά ασθένεια, γνωρίζοντας ότι υπάρχει στα σκαριά το διάταγμα επιστράτευσης με βαριές ποινές. Αυτή ήταν η πιο πρόσφατη επίθεση της κυβέρνησης σε έναν κλάδο που επιλέχθηκε να επιδειχθεί πολιτική πυγμής, όπως ακριβώς είχε κάνει ο Ρέιγκαν κατά την πρώτη περίοδο του νεοφιλελευθερισμού.
Είναι ο κλάδος που οι κυβερνώντες μπορούν εύκολα να στρέψουν εναντίον του την κοινή γνώμη.
Από τον περασμένο Φεβρουάριο η κυβέρνηση Θαπατέρο, με σωρεία νομοθετικών διαταγμάτων και υπουργικών αποφάσεων, έχει μειώσει τους μισθούς των ελεγκτών εναέριας κυκλοφορίας κατά 40%, αυξάνοντας τις ώρες εργασίας και μειώνοντας τις περιόδους ανάπαυσης. Κατάργησε το δικαίωμα της διαπραγμάτευσης, τη Συλλογική Σύμβαση Εργασίας. Τους επέβαλε να εργάζονται 1.670 ώρες/έτος (αύξηση 500 ωρών ετησίως), κατάργησε τις γονεϊκές άδειες και τις άδειες ασθενείας. Όταν ασθενούσαν, δεν πληρώνονταν, οι μητέρες δεν απολάμβαναν τη νόμιμη μείωση του ωραρίου. Όλα αυτά συνιστούσαν παραβίαση, συλλήβδην, των δικαιωμάτων τους.
Το νέο διάταγμα περί στρατιωτικοποίησης σκόπευε να προλάβει τις αντιδράσεις των εργαζόμενων που προκάλεσε η βίαιη αλλαγή συνθηκών εργασίας και αμοιβής και να δημιουργήσει το πλαίσιο για κατάργηση του δικαιώματος της απεργίας.
«Πρωτοφανείς οι διαστάσεις της κυβερνητικής αντίδρασης σε καιρούς δημοκρατικής διακυβέρνησης», έγραψε η εφημερίδα El Pais. Και πώς να μην εκπλαγεί ακόμη κι αυτή; Στις 5μ.μ. κήρυξαν την απεργία οι ελεγκτές, στις 9.30 είχε δημοσιευτεί στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως το διάταγμα στρατιωτικοποίησης των αεροδρομίων. Αμέσως συγκλήθηκε σύσκεψη με τη συμμετοχή του πρωθυπουργού και του αρχηγού της Πολεμικής Σεροπορίας. Στις 11μ.μ. ο Θαπατέρο υπέγραψε τη διαταγή για επιστράτευση. Στις 11.30μ.μ. αξιωματούχοι της άμυνας ανήγγειλαν ότι το «υπουργείο Άμυνας απαιτεί την παρουσία των ελεγκτών εναέριας κυκλοφορίας στους χώρους εργασίας τους». Η στρατιωτική αστυνομία βάδισε προς το ξενοδοχείο Auditorium της Μαδρίτης για να διαλύσει συγκέντρωση των ελεγκτών και να τους αναγκάσει να εργαστούν.
Στρατιώτες ανέλαβαν το θάλαμο ελέγχου στη Σεβίλη, στη Μαδρίτη, στη Βαρκελώνη, στα Κανάρια Νησιά και σε πολλά μικρότερα αεροδρόμια. Μονάδες του στρατού έλαβαν εξουσιοδότηση να συλλάβουν ελεγκτές και να τους μεταφέρουν διά της βίας να εργαστούν «υπό στρατιωτική εξουσία». Όσοι δεν υπακούν διαπράττουν έγκλημα που τιμωρείται με φυλάκιση από 6 μήνες έως 6 χρόνια.
Δύο μέρες πριν, ο Θαπατέρο είχε δεχθεί πιέσεις από τις τράπεζες και τις χρηματοπιστωτικές αγορές που κερδοσκοπούν με το ισπανικό χρέος να προχωρήσει στην αναγγελία νέων περικοπών. Αυτές περιλαμβάνουν την ιδιωτικοποίηση του 49% της ΑΕΝΑ (κρατικής επιχείρησης αεροδρομίων και αεροπλοΐας στην οποία εργάζονται οι ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας), 30% του Κρατικού Λαχείου, μείωση φόρων στις μικρές επιχειρήσεις, αύξηση φόρων στα τσιγάρα και κατάργηση του επιδόματος των 425 ευρώ στους μακροχρόνια άνεργους. Μέτρα που έρχονται να προστεθούν στα άλλα που η κυβέρνηση είχε λάβει μέχρι το καλοκαίρι και ως αντίδραση είχε οργανωθεί στα τέλη Σεπτεμβρίου γενική απεργία.
Σημειωτέον, για να «δείξει υπευθυνότητα» η εκτελεστική επιτροπή του Συνδικάτου των Ελεγκτών Εναέριας Κυκλοφορίας (USCA) είχε ανακαλέσει απεργία προγραμματισμένη για τα τέλη Αυγούστου, υπέρ της οποίας είχε ψηφίσει το 98% των εργαζομένων.

Αναδημοσίευση από την εφημερίδα ΔΡΟΜΟΣ

Ισχυρή Μνήμη-Νεκρό Μνημόνιο

2010-11-16T09:48:00.000-08:00

Μην Σταματάς Τις Πίπες Δικέφαλε Αετέ...

2010-10-09T16:52:00.000-07:00

ζπαοκ- ΑΡΗΣ 0-1!

Το 1984 Είναι Εδώ

2010-10-05T13:29:00.000-07:00

Όπως φαίνεται ότι περνάει σαν μέτρο από τα γήπεδα αυτόματα γίνεται και νόμος του κράτους! Μετά την ηλεκτρονική κάρτα φιλάθλου, ορίστε και η κάρτα του πολίτη. Διαβάστε παρακάτω και προβληματίστητε...

Από τις αρχές του 2011 θα ξεκινήσει από ότι φαίνεται η διαδικασία αντικατάστασης των σημερινών δελτίων αστυνομικής ταυτότητας με τη νέα ψηφιακή "Κάρτα του Πολίτη", που θα περιέχει πολλά επιπλέον στοιχεία, πέρα από αυτά που σήμερα είναι διαθέσιμα από την ταυτότητα.

Η "Κάρτα του Πολίτη" θα έχει τη μορφή πιστωτικής κάρτας και θα έχει εκτυπωμένη επάνω της μια φωτογραφία του κατόχου και ένα δακτυλικό αποτύπωμα. Στο ενσωματωμένο τσιπ θα εγγράφονται επίσημα ο αριθμός δημοτολογίου, ο Α.Φ.Μ., ο Α.Μ.Κ.Α. και ο αριθμός της σημερινής αστυνομικής ταυτότητας. Ανεπίσημα το τσιπ έχει τεχνικά τη δυνατότητα να αποθηκεύσει και άλλου είδους πληροφορίες.

Κάθε "Κάρτα του Πολίτη" θα συνοδεύεται από ένα μοναδικό σειριακό αριθμό και ένα κλειδί (password). Με την εισαγωγή αυτών των δύο σε κρατικές ιστοσελίδες, θα παρέχεται πρόσβαση σε μια σειρά από δεδομένα, όπως περιουσιακά στοιχεία, φορολογικά στοιχεία, ιατρικά δεδομένα και πολλά άλλα.

Αντίστοιχη κάρτα θα εκδοθεί μετά το Μάιο του 2011 και για τους μετανάστες, η οποία θα ονομάζεται "Κάρτα του Μετανάστη".

Κάθε άτομο θα πληρώνει 5 ευρώ για να βγάλει την "Κάρτα του Πολίτη" και αρμόδιο για την έκδοση της κάρτας και τη διαχείριση των στοιχείων θα είναι, ποιό άλλο, το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη.

ΑΘΛΗΤΙΚΑ ΝΕΑ

2010-09-05T06:48:00.000-07:00

- Μπορεί το πιο σημαντικό γεγονός του μουντιάλ να ήταν τα εκτεταμένα επεισόδια με την αστυνομία από εργαζόμενους των αθλητικών εγκαταστάσεων που δούλευαν υπερωρίες και πέρναν ψίχουλα ή τίποτα, παρόλα αυτά με επίσημη ανακοίνωσή της στις 53 ομοσπονδίες της, η ΟΥΕΦΑ γνωστοποιεί οτι απαγορεύει ρητά την χρήση της περίφημης βουβουζέλας στις αναμετρήσεις του Τσάμπιονς και Γιουρόπα Λιγκ, καθώς και των προκριματικών του Euro 2012, με την αιτιολογία ότι δεν συνάδει με την ποδοσφαιρική κουλτούρα και παράδοση των ευρωπαϊκών λαών και μπορεί να αποπροσανατολίσει τους παίκτες κατά την διάρκεια ενός αγώνα.

- Απόσπασμα από ενδιαφέρον άρθρο σε αθλητική φυλλάδα : "Να οι επιχορηγήσεις, να τα δάνεια, να οι μεταγραφές, να τα συμβόλαια, να τα χρέη, να οι μέτοχοι, να η <υπερηφάνεια>... Από την άλλη, οι πιο <έξυπνοι> που μέσα απ' όλα αυτά εξασφαλίζουν με άνεση τα <προς το ζην>... Αλίμονο λοιπόν αν αλλάξει ο λεγόμενος <τρόπος ζωής> και χαθεί η πελατεία, αλίμονο... Και μέσα απο τη επικαιρότητα βρήκαν την ευκαιρία οι υποψήφιοι της αυτοδιοίκησης για να αρχίσουν τις περιοδείες τους... Να τους θυμηθεί ο λαός, εκλογές έρχονται και δώστου το <ενδιαφέρον> να φουντώνει για τα <δίκια> της ομάδας, νάσου και τα ταξίματα... Γιατί απο καταβολής της ελληνικής... δημοκρατίας, η ψήφος μας είναι πάντα προσωπικού ανταποδοτικού χαρακτήρα, σου δίνω μου δίνεις... Απλά πράγματα κι ο λαός στις επάλξεις, στον δρόμο αν χρειαστεί, για την ομάδα και μόνο όμως... - Καλημέρα. Φωνάζει ο οπαδός και μάλιστα σε πρώτο πρόσωπο και λέει <εγώ γιατί δεν παίρνω την επιχορήγηση; Γιατί δεν αντιμετωπίζομαι ίδια;> Έτσι λέει θαρρείς και θα αλλάξει η ζωή του την άλλη μέρα... Θαρρείς και τις χορηγίες της Πολιτείας προς τις Ανώνυμες Εταιρείες, τις παίρνει ο λαός, θαρρείς και στους οπαδούς των ομάδων που παίρνουν τα φραγκάκια, αλλάζει κάτι..."

- Απο δημοσιευμα στον ισπανικό τύπο αποκαλύπτεται οτι ο πρώην πρόεδρος της Μπαρτσελόνα Ζοάν Λαπόρτα είχε ξοδέψει περισσότερα απο μισό εκατομμύριο ευρώ για ταξίδια μαζί με τους νέους διοικούντες της ομάδας.. και τους λογιστές τους να προσπαθούν να μαζέψουν τα ασυμμάζευτα. Ο άλλοτε ισχυρός άνδρας της Μπαρτσελόνα χρησιμοποιούσε, μαζί με άλλα επίλεκτα στελέχη του συλλόγου, ιδιωτικά τζετ για τα ταξίδια του, τα οποία και χρέωνε στην ομάδα. Χαρακτηριστική περίπτωση είναι ένα ταξίδι του Λαπόρτα σε εκπαιδευτικά κέντρα της Μπάρτσα σε 10 χώρες. Σ αυτήν τη περίπτωση ξόδεψε σε μια μέρα γύρω στις 160.000 ευρώ, όσο είναι δηλαδή το ετήσιο μπάτζετ για την λειτουργία του κάθε κέντρου! Ούτε ο πρώτος είναι, ούτε ο τελευταίος...

- Το φαινόμενο των άδειων γηπέδων που βλέπουμε τα τελευταία χρόνια σε πολλές χώρες όπως η Ελλάδα και η Ιταλία, κάνει την εμφάνιση του και στην πιο ποδοσφαιρόφιλη χώρα, την Αγγλία. Μεγάλα αθλητικά σωματεία βιώνουν την οικονομική κρίση με τον χειρότερο τρόπο. Το φαινόμενο είναι πιο συχνό σε παιχνίδια που έχουν απευθείας τηλεοπτική μετάδοση και το φίλαθλο κοινό προτιμά αυτήν την ανέξοδη λύση, να βλέπει τα ματς απο τον καναπέ του. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η Μίντλεσμπρο. Μετά την αποτυχημένη περσινή προσπάθεια, η ομάδα ξεκίνησε την χρονιά στην Τσάμπιονσιπ με μεγαλεπίβολα σχέδια για επάνοδο στην Πρέμιερ. Το Ρίβερσαϊντ έχει χωρητικότητα 35.000 θεατών και είναι απο τα μεγαλύτερα της κατηγορίας. Στο προπερασμένο ματς με την Σέφιλντ Γιουνάιτεντ σημειώθηκε αρνητικό ρεκόρ προσέλευσης με 14.500 θεατές. Ο προπονητής της ομάδας Γκόρντον Στράχαν δήλωσε χαρακτηριστικά : " Παρακολούθησα πολλα παιχνίδια αυτό το διήμερο και υπήρχαν πολλά κενά καθίσματα σε αρκετά γήπεδα. Σε μια πόλη όπως η δική μας με μεγάλα ποσοστά ανεργίας δεν θα δείς πολύ κόσμο να έρχεται στο γήπεδο για ένα παιχνίδι που έχει τηλεοπτική μετάδοση. Η ύφεση βρίσκεται στο αποκορύφωμά της. Μόνο οι ποδοσφαιριστές έχουν λεφτά." Μόνο οι ποδοσφαιριστές???? ΜΕ ΝΤΟΥ ΒΡΕ!

- 10 μεταγραφές. 10 πωλήσεις. Προμήθειες και από τις μεταγραφές και από τις πωλήσεις. Σε μια μεταγραφική περίοδο κάνα δυό εξοχικά, καμιά αγορά επιχείρησης, μετοχές, κάνα δυό κότερα, ταξιδάκια και μπόλικες πουτάνες! Που δουλεύετε κύριε; Σε Ποδοσφαιρική Ανώνυμη Εταιρεία. Και τι επαγγέλεστε; Επαγγελματίας μάνατζερ και όποιοι επιχειρηματολογούν λογικά εναντίον των επιλογών μας είναι εχθροί που θέλουν την διάσπαση των οπαδών και το κακό της ομάδας.

- Kostas Piladakis Kazino Rules! Ύστερα απο πολλές αναβολές, το τελευταίο κρατικό καζίνο της Κέρκυρας περνά οριστικά στα χέρια του μεγαλομέτοχου της ΠΑΕ Λάρισας Κώστα Πηλαδάκη, που έχει συμμετοχές και στα καζίνα του Ρίο και της Ξάνθης... Δυο εταιρείες είχαν αναδειχθεί οριστικοί ανάδοχοι του δημόσιου διεθνούς πλειοδοτικού διαγωνισμού και το τίμημα της αγοράς των μετοχών ανήλθε στα 7.650.000 ευρώ .Για την πώληση του συγκεκριμένου καζίνου στον Πηλαδάκη που έγινε επι κυβερνήσεως Νου Δου, είχαν εκφραστεί αντιρρήσεις απο την αντιπολίτευση και προσπάθεια αναθεώρησης της διαδικασίας... που μέχρι σήμερα δεν έχει πραγματοποιηθεί...

Πολλοί επιχειρηματίες έχουν εμμονές να τρυπώνουν στις διοικήσεις των ομάδων με κυβερνητικές διευκολύνσεις....Γιατί άραγε;

- Εκλογές έρχονται...και τους Βελλόπουλο και Γκιουλέκα τους έπιασε καημός "για την κατάφωρη αδικία εις βάρος του ΑΡΗ για την μετάθεση του αγώνα με τον Παναθηναϊκό". Τα μέσα και τα τερτίπια που χρησιμοποιούν οι πολιτικοί για να γίνουν αρεστοί σε μια εποχή που μεγάλη μερίδα του ελληνικού λαού τους έχει... χεσμένους, μας είναι γνωστά εδώ και χρόνια. Ξέχασε ο Βελλόπουλος και το συνάφι του τα ψέυδη που εκτόξευαν πριν κάτι μήνες στην διοίκηση του ΑΡΗ στο περιστατικό με τις σημαίες στο Κλ. Βικελίδης; Δε νομίζω..

- Απόσπασμα απο άρθρο σε εφημερίδα : " Η Ελληνική Αστυνομία που απουσιάζει συστηματικά απο τη χώρα, βλέπε τα σύγχρονα Δεκεμβριανά με τις πυρπολήσεις για τους προηγούμενους κυβερνώντες, αλλά και τη δολοφονία των υπαλλήλων στην τράπεζα που πυρπολήθηκαν με μολότοωφ για τους τωρινούς ή βλέπε την αύξηση της εγκληματικότητας και την ανασφάλεια που αισθάνονται οι Έλληνες πολίτες ακόμη και μέσα στα σπίτια τους, κάνει τα πάντα να μας αποδείξει πως δεν υπάρχει Κράτος. Φυσικά δεν ευθύνονται οι χαμηλόβαθμοι και οι απλοί αστυνομικοί, που προσπαθούν καθημερινά να ξεπεράσουν τις αγκυλώσεις των ανωτέρουν τους και διακινδυνεύουν τη ζωή τους για να είναι δίπλα στον Έλληνα πολίτη." Το συγκεκριμένο άρθρο που λασπολογεί την εξέγερση και αντίσταση του προπερασμένου Δεκέμβρη και ζητάει περισσότερο Κράτος, ωμή καταστολή και περισσότερη αστυνομοκρατία, που συμπαρίσταται στους αστυνομικούς... δεν προέρχεται απο την Α1 του ΛΑ.Ο.Σ. ούτε απο την Χρυσή Αυγή... είναι απόσπασμα άρθρου με τίτλο "Το Κράτος δε σέβεται τον εαυτό του" από τον Λάμπρο Σκόρδα, στην φυλλάδα του, την 1/9/2010... Δεν μας γαμιέσαι ρε Χαράλαμπε!

- Προσπάθεια (που τελικά δεν καρποφορεί) μιάς άτσαλης εκτροπής, σε ένα πρωτάθλημα που ακόμα δεν ξεκίνησε. Γίνονται παρασκηνιακές προσπάθειες για αλλαγή της ημερομηνίας τέλεσης του ποδοσφαιρικού αγώνα ΑΡΗ-Παναθηναϊκού, απο την διοργανώτρια αρχή, τον Παναθηναϊκό και την Αστυνομία.Ο Παναθηναϊκός αντιδρά για την αποδεκτή ημερομηνία, ακόμα και μετά τις επίσημες διαβεβαιώσεις του επίσημου ΑΡΗ, που αναλαμβάνει την ευθύνη της απόλυτης διασφάλισης της αναμέτρησης. Με αυτήν την καιροσκοπική αντίδραση, ο νταμπλούχος προσπαθεί να αποφύγει να παίξει επι ίσους όρους με όλες τις ομάδες, πράγμα που αποδεικνύει οτι διακατέχεται απο φοβικά σύνδρομα μικρής ομάδας.

- Στην δημιουργία υπηρεσιακού κέντρου για την πρόληψη και την καταπολέμηση της βίας στα γήπεδα προχωρά η Πολιτεία. Στο Υπουργείο Δημ. Τάξης γίνεται σύσκεψη παρουσία των Χρυσοχο'ϊδη, Βούγια, Γερουλάνου και Νικητιάδη. Ελέχθη οτι οι μετακινήσεις οπαδών θα απαγορεύονται ως το φινάλε της σεζόν σε ΠΑΕ που είναι υπαίτιες για επεισόδια οπαδών τους. Ο Γερουλάνος δήλωσε οτι οι ρήτρεσ βίας δεν θα πρέπει να είναι μόνο του ΟΠΑΠ, αλλά και ρήτρες βίας μέσω του ΟΠΑΠ θα πρέπει να μπούν απο τις χρηματοδοτήσεις της Γ.Γ.Αθλητισμού και σε ότι αφορά τα γήπεδα. καθώς και απο την ΕΡΤ ρήτρες στα συμβόλαιά της. Αυτά που είχε προτείνει ο Μπιτσαξής για περικοπή επιχορηγήσεων τα είχαμε ξανακούσει μέσα στο καλοκαίρι... αμέσως η ΠΑΕ συμμορφώθηκαν και άρχισαν συζητήσεις για το νέο χορηγικό πακέτο του ΟΠΑΠ! Δεν υπάρχει καμιά βούληση απο τη στιγμή που οι κυβερνήσεις αρνούνται να συγκρουστούν με τα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα που δρούν στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο. Μπροστά στις διαφημίσεις και τις χορηγίες ξεχνιούνται όλα. Αν πρόκειται για καναν Βαρδινογιάννη, Μαρινάκη κ.λπ, απλά στέλνουν τα επιτελεία τους να τους ενημερώσουν επι τόπου για το πόσα χρήματα θα πάρουν την επόμενη χρονιά.

- Το πρώτο γήπεδο καλαθοσφαίρισης που εγκαταστήθηκαν τουρνικέ (ενώ συζητείται σοβαρά και η δημιουργία ηλεκτρονικού εισιτηρίου) είναι το Παλέ ντε Σπορ. Τουρνικέ τοποθετήθηκαν για την νέα σεζόν και στο Καυτατζόλειο στάδιο.

- Τέλος απο φέτος οι μπαχαλοαναλύσεις του Βαρούχα που διαμόρφωναν κλίμα υπέρ των ισχυρών του ποδοσφαίρου. Τέλος και οι μαζώξεις οπαδών ομάδων έξω απο τηλεοπτικό σταθμό που να απειλούν τον τηλεκριτικό για τις μπαρούφες και τις <έγκυρες> αναλύσεις του!

- Άρχισε και η νέα σεζόν για τους διαιτητές... Τα παιδιά του Βασσάρα και Τεροβίτσα έκαναν πάλι το θαύμα τους.Ο ανεκδιήγητος Κουκουλάκης, ο οποίος κάθε φορά που σφύριζε αγώνα του ΑΡΗ, προσπαθούσε και κατάφερνε να του κόψει βαθμούς (περσι στο ΑΡΗΣ-Καβάλα αρνήθηκε 3 πέναλτι στην ομάδα μας, τα 2 σε ανατροπή του Χαβίτο, ενώ στα πλει οφ στο Αεκ-ΑΡΗΣ τα έκανε μπάχαλο), στο πρόσφατο ματς με την Καβάλα στο Ανθή Καραγιάννη, αρνήθηκε πάλι 2 πέναλτι στον χαβίτο ενώ σε 2 περιπτώσεις δεν απέβαλε τον Σιόντη. Ο ΑΡΗΣ δεν ηττήθηκε γιατί απλά ήταν πολύ καλύτερος της Καβάλας. Μέσα σε όλα αυτά είχαμε και τις διαμαρτυρίες του αντιπροέδρου του Ολυμπιακού γιατί δεν έδωσαν 2 πεναλτι στην ομάδα τους... ενώ αυτός που θα έπρεπε να φωνάζει είναι ο Ηρακλής. Η δήλωση του Μώραλη έγινε κυρίως για να χτυπήσει το καμπανάκι στον επόμενο Σταθόπουλο και να του υπενθυμίσει οτι πρέπει να γίνονται τα αδύνατα δυνατά για να κερδίζει ο Ολυμπιακός. Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός προσπαθούν μανιωδώς να χειραγωγήσουν την ελληνική διαιτησία. Μια διαιτησία που εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό πο αυτούς που κινούν τα νήματα στο ελληνικό ποδόσφαιρο και μαζί με κάποιους μεγαλοπαράγοντες συνθέτουν το κατεστημένο σε όλα τα επίπεδα. Στους κύκλους των διαιτητών κυκλοφορεί ευρέως οτι υπάρχει φοβία στο σύνολο των διαιτητών. Η αιτία είναι η επιμονή των μεγαλοπαραγόντων να αλώσουν τον χώρο και να περάσουν τα δικά τους μηνύματα σε όλες τις πλευρές, με τους διαιτητές να βρίσκονται μέσα σε έναν πλαίσιο που κινούνται σύμφωνα με αυτά που τους επιτάσσουν οι ισχυροί. Μια ματιά στους πίνακες των διαιτητών φαίνεται οτι παρέμειναν αυτοί που προκάλεσαν, ενώ δεν προβιβάστηκαν αυτοί που το άξιζαν.

ΟΠΑΔΙΚΑ ΝΕΑ

2010-09-05T06:44:00.000-07:00

- Κυριακή 8 Αυγούστου, φιλικός αγώνας στην Τούμπα μεταξύ Πάοκ και Παρτιζάν. Παρόλο τον αποκλεισμό από τον Άγιαξ λίγες μέρες πριν, συρρέει αρκετός κόσμος (7-8 χιλιάδες) για να τιμήσει την ορθόδοξη αδελφοποίηση των σωματείων. Χαρακτηριστικά τα μηνύματα -στα σέρβικα και στα ελληνικά- των πανιών στο γήπεδο της Τούμπας : Ιδια χρώματα-ίδια θρησκεία, ελληνοσερβικές σημαίες, προσωπογραφίες του Κ. Παλαιολόγου, εθνικιστικά σύμβολα, μυνήματα-απειλές των Northerners προς τα σερβικά δικαστήρια, λογότυπα των Σέρβων ναζίσκιν Extrem Boys Crew και άλλες φασιστικές αηδίες στο γήπεδο των "επαναστατών". Και φυσικά ορθόδοξο πάρτυ... πού αλλού; Στον σύνδεσμο του Πάοκ στην Νεάπολη...

- Γίνεται γνωστή η κλήρωση του Πάοκ με την Φενέρ. Εθνικόφρων παροξυσμός από αθλητικές εφημερίδες και ραδιόφωνα της πόλης και από μεγάλη μερίδα των ασπρόμαυρων οπαδών. Λίγες μέρες αργότερα, "άγνωστοι" επιτίθενται με μολότοφ στο τούρκικο προξενείο στην Θεσσαλονίκη..

- 26 Αυγούστου, Βιέννη. Περίπου 1300 οπαδοί μας δίνουν δυναμικό παρών στο γήπεδο της Αούστρια Φραντς Χορ και πανηγυρίζουν την πρόκριση. Πριν το ματς οι οπαδοί των δυο ομάδων πηγαίνουν μαζί στο γήπεδο σε φιλικό κλίμα. ΤΑ ΡΕΜΑΛΙΑ ΤΑΞΙΔΕΥΟΥΝ ΝΑ ΜΗ ΝΟΙΩΣΕΙΣ ΠΟΤΕ ΜΟΝΑΧΟΣ.

- 26 Αυγούστου, Κων/πολη-Σαράτσογλου. Εθνικός φανατισμός. Είναι χαρακτηριστικό οτι οι οπαδοί του Πάοκ έχουν απειροελάχιστα πανό της ομάδας τους, ενώ η κερκίδα τους βρίθει από ελληνικές σημαίες. Και στο ματς της Τούμπας και της Κωνσταντινούπολης δίνεται η εντύπωση οτι αγωνίζεται η Εθνική Ελλάδος. Εθνικιστικός παροξυσμός όμως και απο τους οπαδούς της Φενέρ. Επεισόδια έξω απο το γήπεδο με επιθέσεις των οπαδών της Φενέρ στα λεωφορεία που μετέφεραν τους οπαδούς του Πάοκ, επεισόδια και μέσα στο γήπεδο με εκτόξευση φωτοβολίδων-στυλό απο τους Παοκτζήδες στους οπαδούς της Φενέρ. (Ακόμα και το παιχνίδι μπάσκετ Τουρκίας - Ελλάδας έγινε σε πολύ πιο ήπιο κλίμα - οι Έλληνες οπαδοί με την ονομασία "Πελαργοί" κρέμασαν πανό που έγραφε "Είμαστε γείτονες και όχι εχθροί" !). Τα κεντρικά των "επαναστατών" δήλωσαν οτι οι οπαδοί τους δεν είχαν ελληνικές σημαίες, αλλά γαλανόλευκες βεντάλιες, που πωλούνταν έξω απο το γήπεδο, για να αντιμετωπίσουν την υψηλή θερμοκρασία...

- 26 Αυγούστου, Βιέννη. Η Λέσχη Φίλων ΑΡΗ συναντιέται για 5η φορά με τον φορέα FARE (Football Againt Racism in Europe). Επισημοποιήθηκε η θεσμοθέτηση της συνεργασίας, η ανάδειξη της Λέσχης ως επίσημου συνεργάτη της FARE και διερευνήθηκε η δυνατότητα συντονισμένων δράσεων των δυο φορέων σε ο,τι αφορά θέματα εθνοτικού και φυλετικού διαχωρισμού στο χώρο του ποδοσφαίρου, καθώς και η προοπτική ανάληψης πρωτοβουλιών και διενέργειας κοινά αποδεκτών δράσεων. Σε μια εποχή που αναβιώνει ο ρατσισμός στην κοινωνία και στον χώρο του αθλητισμού, πρωτοβουλίες και συνεργασίες για την εξάληψη των φυλετικών διαχωρισμών είναι απαραίτητες. Η συγκεκριμένη συνεργασία όμως καταδεικνύει και μια αντίφαση, καθώς η FARE θεσμοθετημένα και καταστατικά λειτουργεί ως επιστημονικός συνεργάτης και σύμβουλος της FIFA, της UEFA, της EUROPEAN COMMISSION, αλλά και συνεργάζεται και με άλλους θεσμικούς φορείς. Απτά αποτελέσματα σε ανάλογους τομείς παρατηρούνται μόνον όταν υπάρχει συνεργασία και λειτουργία με εξωθεσμικό, αυτόνομο και αυτοδιευθυνόμενο προσανατολισμό.

- 7.000 οπαδοί μας δίνουν δυναμικό παρών στο γήπεδο της Καβάλας χωρίς έκτροπα με αντίπαλους οπαδούς και βλαχομαγκιές στην έναρξη του πρωταθλήματος και πανηγυρίζουν την επιτυχία της ομάδας μας.

- Και η πρώτη σύλληψη της νέας σεζόν είναι γεγονός... Οπαδός του Ηρακλή (πάλι!!!) συλλαμβάνεται μετά το τέλος της αναμέτρησης με τον Ολυμπιακό και κατηγορείται για κατοχή καπνογόνου! Μετά απο δυο αναβολές ο οπαδός του Ηρακλή αφήνεται ελεύθερος, με ποινή χρηματικό πρόστιμο 500Ε και απαγόρευση εισόδου σε όλα τα γήπεδα και σε οποιαδήποτε αθλητική δραστηριότητα. Να σημειωθεί ότι όλες τις μέρες ήταν συγκεντρωμένοι οπαδοί του Ηρακλή δίνοντας δυναμικό παρόν και φωνάζοντας συνθήματα για συμπαράσταση στον συλληφθέντα και διαμαρτυρόμενοι για την σύλληψη.

- Στο άκουσμα της είδησης οτι ο ποδοσφαιριστής της Γιαγκελόνια Γκροσίτσκι ενδέχεται να μεταγραφεί στον ΑΡΗ, περίπου 200 φασιστοοπαδοί της πολωνικής ομάδας συγκεντρώνονται έξω απο τα γραφεία της ομάδας τους, φωνάζουν συνθήματα κατά της διοίκησής τους και προκαλούν υλικές ζημιές. Δηλώνουν οτι μετά απο όσα έγιναν στον αγώνα στο Κλ. Βικελίδης δεν θα αφήσουν να μεταπηδήσει ο ποδοσφαιριστής τους στους Αριστερούς!

- Απρόκλητη επίθεση στον σύνδεσμο του ΑΡΗ Super 3 Αγ. Αθανασίου από ομάδα τραμπούκων. Λίγες μέρες αργότερα συλλαμβάνονται 6 άτομα, οπαδοί του πτηνού, μεταξύ των οποίων και ένας ανήλικος, στους οποίους, σύμφωνα με το αστυνομικό κατηγορητήριο, αποδίδεται και συμμετοχή στους τραμπουκισμούς στην Καβάλα, τη Σουρωτή και το Κορδελιό (πριν τον αγώνα κυπέλλου με τον Παναθηναϊκό).

Πρόγραμμα

2010-08-27T08:46:00.000-07:00

Μετά την πρόκριση της Αριανάρας μας στην αυστρία, η ομάδα μας κληρώθηκε με τις: ατλέτικο μαδρίτης, ρόζενμποργκ και λεβερκούζεν. Αναλυτικά το πρόγραμμα:

1η αγωνιστική (16/9, 20:00)
ΑΡΗΣ – Ατλέτικο Μαδρίτης
Μπάγερ Λεβερκούζεν – Ρόζενμποργκ

2η αγωνιστική (30/9, 22:05)
Ρόζενμποργκ – ΑΡΗΣ
Ατλέτικο Μαδρίτης – Μπάγερ Λεβερκούζεν

3η αγωνιστική (21/10, 22:05)
ΑΡΗΣ – Μπάγερ Λεβερκούζεν
Ατλέτικο Μαδρίτης – Ρόζενμποργκ

4η αγωνιστική (4/11, 20:00)
Μπάγερ Λεβερκούζεν – ΑΡΗΣ
Ρόζενμποργκ – Ατλέτικο Μαδρίτης

5η αγωνιστική (1/12, 22:05)
Ατλέτικο Μαδρίτης – ΑΡΗΣ
Ρόζενμποργκ – Μπάγερ Λεβερκούζεν

6η αγωνιστική (16/12, 20:00)
ΑΡΗΣ – Ρόζενμποργκ
Μπάγερ Λεβερκούζεν – Ατλέτικο Μαδρίτης

Επίσης ξεκινάει το πρωτάθλημα αυτό το σαββατοκύριακο. Ο Άρης αγωνίζεται την Κυριακή (29/8) στην καβάλα με την ομόνυμη ομάδα. Καλή σεζόν να έχουμε!

Το Κράτος Ετοιμάζεται, Εμείς;;;

2010-08-22T13:03:00.000-07:00

Ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις: Εκπαιδεύονται στην καταστολή διαδηλώσεων

ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΝΟΠΛΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ

Εκπαιδεύονται στην καταστολή διαδηλώσεων

Με τον πλέον επίσημο τρόπο, το περιοδικό του ΓΕΣ δημοσιοποιεί άσκηση ελληνικού λόχου στο Κοσσυφοπέδιο από ειδικό σώμα της γαλλικής αστυνομίας

Τον επικίνδυνο προσανατολισμό των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων σε ρόλους κατασταλτικής δύναμης, όπως και την αντίστοιχη διαπαιδαγώγηση των στελεχών τους για την αντιμετώπιση του «εχθρού λαού», αποκαλύπτει η συμμετοχή της ελληνικής δύναμης Κοσσυφοπεδίου σε μεγάλη άσκηση καταστολής διαδηλωτών («ταραξιών»!) που πραγματοποιήθηκε στο Νόβο Σόλο κοντά στην πόλη Μιτρόβιτσα.

Το γεγονός δημοσιοποιήθηκε με τον πλέον επίσημο τρόπο, από το περιοδικό που εκδίδει το Γενικό Επιτελείο Στρατού «ΣΤΡΑΤΟΣ και Ενημέρωση» (τεύχος 16), κάτω από τον τίτλο «Πιστοποίηση Λόχου Καταστολής». Στο δημοσίευμα σημειώνεται:

«Την Τετάρτη 31 Μαρτίου 2010, πραγματοποιήθηκε άσκηση πιστοποίησης σε αντικείμενα καταστολής - CRC - (σ.σ. Crowd Riot Control - Ελεγχος πλήθους ταραξιών) του 3ου Ειδικού Μηχανοκίνητου Λόχου του 646 Μηχανοκίνητου Τάγματος Πεζικού στο Στρατόπεδο "MARCHAL TASSIGNY" στο Novo Selo από τη γαλλική Gendarmerie. Στην άσκηση πιστοποίησης χρησιμοποιήθηκε σημαντικός αριθμός χημικών και καπνογόνων ουσιών, προκειμένου οι συνθήκες να προσομοιάζουν σε πραγματική κατάσταση, και ήταν απόλυτα επιτυχής».

Οπως ομολογείται επίσημα, η άσκηση στοχεύει στην «πιστοποίηση» του συγκεκριμένου λόχου να συμμετέχει στην αντιμετώπιση διαδηλωτών, δηλαδή να συνδράμει τις άλλες δυνάμεις καταστολής στο χτύπημα του λαϊκού κινήματος. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, την εκπαίδευση έχει αναλάβει η γαλλική Gendarmerie, το ειδικό σώμα της γαλλικής αστυνομίας που αναλαμβάνει τέτοιες αποστολές.

Το σχετικό δημοσίευμα από το περιοδικό του ΓΕΣ

Την όλη δραστηριότητα επιβεβαίωσε χτες στον «Ρ» τόσο το ΓΕΣ, στο οποίο υπάγεται η μονάδα, όσο και το ΓΕΕΘΑ, που έχει την ευθύνη των λεγόμενων ειρηνευτικών αποστολών. Η αιτιολογία που προβάλλεται είναι πως τέτοιες ασκήσεις «γίνονται μόνο για την αντιμετώπιση τέτοιων καταστάσεων σε αποστολές του εξωτερικού».

Ο ισχυρισμός αυτός σε τίποτα δεν αλλάζει την ουσία, αφού η διαπαιδαγώγηση, ο προσανατολισμός και η εκπαίδευση μονάδων των Ενόπλων Δυνάμεων σε ρόλους κατασταλτικής δύναμης σε βάρος του «εχθρού λαού», ανεξάρτητα από το χώρο εφαρμογής - εντός ή εκτός Ελλάδας - αποτελούν αντικειμενικά εκτροπή από το ρόλο τους, που είναι η υπεράσπιση των ελληνικών συνόρων και της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας.

Υπόθεση με μεγάλη «ουρά»

Η συγκεκριμένη άσκηση αποτελεί μέρος της προετοιμασίας του Ελληνικού Στρατού για αποστολές και ρόλους εσωτερικής κατασταλτικής δύναμης, σύμφωνα με τα νέα ιμπεριαλιστικά δόγματα. Πρόκειται για προετοιμασία που εξελίσσεται εδώ και καιρό με διάφορα μέσα και σε καμιά περίπτωση δεν αφορά μόνο στις αποστολές στο εξωτερικό.

Χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν σειρά ασκήσεων που έχουν πραγματοποιηθεί τα τελευταία χρόνια:

-- Στις 29 του Ιούλη 2008, σε Πεδίο Βολής της Νέας Περάμου Αττικής, έγινε άσκηση - επίδειξη, στην οποία, σύμφωνα με το ΓΕΣ, «δίνεται ιδιαίτερη βαρύτητα στην εκπαίδευση τμημάτων σε επιχειρήσεις εντός κατοικημένου τόπου» και ειδικότερα σε «Στρατιωτικές Επιχειρήσεις σε Αστικό Εδαφος» (ΣΕΑΕ). Πρόκειται, όπως υπογραμμίζεται, για «στρατιωτικές ενέργειες, που σχεδιάζονται σε έδαφος, όπου οι τεχνικές κατασκευές (οικίσκοι) επηρεάζουν τις διαθέσιμες τακτικές επιλογές του Διοικητή». Επίσης, «διεξάγονται εναντίον εχθρού που μπορεί να έχει αναμειχθεί με ομάδες πολιτών».

-- Στις 13 - 15 του Ιούνη 2006, στο 951 Τάγμα Στρατονομίας στου Παπάγου, έγινε άσκηση «αντιμετώπισης διαδηλωτών που, σύμφωνα με το σενάριο, διαδήλωναν κατά του ΝΑΤΟ και ένας αριθμός τους επιχείρησε να περάσει την πύλη του στρατοπέδου». Ο ισχυρισμός, που είχε προβληθεί και τότε από το υπουργείο Εθνικής Αμυνας, ήταν πως η άσκηση αναφερόταν στην αντιμετώπιση διαδηλωτών που θα επιχειρούσαν να μπουν σε ελληνικό στρατόπεδο στα πλαίσια των - εκτός ελληνικών συνόρων - «ειρηνευτικών αποστολών».

-- Η πρώτη άσκηση καταστολής διαδηλώσεων από ελληνικές στρατιωτικές δυνάμεις πραγματοποιήθηκε στις 13 του Μάρτη 2002, στη Βέροια, στο πλαίσιο άσκησης του Β΄ Σώματος Στρατού, με σκοπό την προετοιμασία των «ειρηνευτικών αποστολών» για την αντιμετώπιση διαδηλωτών. Ηταν μια άσκηση τμήματος του Β' Σώματος Στρατού, το οποίο, στο πλαίσιο του νέου ΝΑΤΟικού δόγματος, έχει μετατραπεί στο σύνολό του σε δύναμη ταχείας ανάπτυξης και σε αυτό έχουν ενταχθεί όλες οι επίλεκτες δυνάμεις του Στρατού Ξηράς. Και στην περίπτωση αυτή, το πρόσχημα ήταν η προετοιμασία των «ειρηνευτικών αποστολών» για την αντιμετώπιση «ατάκτων ομάδων» αμάχων πολιτών.

-- Το διάστημα 7 - 10 του Γενάρη 2010 έγινε «άσκηση» εκπαίδευσης παραστρατιωτικών οργανώσεων, υπό την παρακολούθηση παρατηρητών του Γενικού Επιτελείου Στρατού και της Ελληνικής Αστυνομίας, στον Πολύγυρο Χαλκιδικής, με διοργανωτές το «Κέντρο Εκπαίδευσης Σκοποβολής της Ευρωπαϊκής Ενωσης Αλεξιπτωτιστών» και τη «Λέσχη Ειδικών Δυνάμεων Χαλκιδικής» (απόστρατοι καταδρομείς). Εγινε εκπαίδευση σε «σχολείο SWAT» (ομάδες ειδικών όπλων και τακτικής), με αντικείμενα «ειδικών δυνάμεων αστυνομικών υπηρεσιών».

-- Στις 11 του Σεπτέμβρη 2008 κορυφώθηκε στην περιοχή του Πεδίου Ασκήσεων Ασκός - Προφήτης του Νομού Θεσσαλονίκης η άσκηση του Ευρωστρατού με την επωνυμία «ΕΥΡΩΠΗ - ΙΙ/2008», όπου στρατιωτικές δυνάμεις (στρατονόμοι) καταδίωκαν, για τις ανάγκες του σεναρίου της άσκησης, «διαδηλωτές» που κρατούσαν πανό με το σύνθημα «EU go home», δηλαδή «Ευρωπαϊκή Ενωση έξω από εδώ». Ηταν τμήμα της άσκησης πολεμικής προετοιμασίας για ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και εφαρμογή του νεοταξικού δόγματος περί «ασύμμετρων απειλών».

Στόχος ο «εχθρός λαός»

Οι ασκήσεις αυτές, καθώς και άλλες που δε γίνονται γνωστές, είναι μια ισχυρή επιβεβαίωση ότι στους κόλπους των Ενόπλων Δυνάμεων πραγματοποιείται εκπαίδευση σε ρόλους κατασταλτικής δύναμης, ώστε ν' ανταποκρίνονται στο δόγμα περί αντιμετώπισης των λεγόμενων ασύμμετρων απειλών, στις οποίες συγκαταλέγεται το λαϊκό κίνημα και οι αντιιμπεριαλιστικές του κινητοποιήσεις.

Οι ελληνικές Ενοπλες Δυνάμεις και ειδικότερα ο Στρατός Ξηράς, κυρίως μετά την 11η Σεπτέμβρη 2001 και την ενεργοποίηση του «αντιτρομοκρατικού» δόγματος εκ μέρους των ΗΠΑ και των συμμάχων τους, εκπαιδεύονται καθαρά σε ρόλους κατασταλτικής δύναμης και προετοιμάζονται για αποστολές «εσωτερικής ασφάλειας». Το πλαίσιο μέσα στο οποίο εκτυλίσσεται αυτή η εκτροπή του ρόλου των Ενόπλων Δυνάμεων είναι οι διάφοροι αντιτρομοκρατικοί νόμοι, σε συνδυασμό και με τα νεοταξικά δόγματα του ΝΑΤΟ.

Δεν είναι τυχαίο ότι στις απειλές που συνιστούν την «τρομοκρατία» συγκαταλέγονται ενέργειες και δραστηριότητες του μαζικού λαϊκού κινήματος. Σύμφωνα με τον «ευρωτρομονόμο», στις «ασύμμετρες απειλές» που καλούνται ν' αντιμετωπίσουν οι Ενοπλες Δυνάμεις, στο πλαίσιο του γενικευμένου «αντιτρομοκρατικού αγώνα», περιλαμβάνονται εκτός από τα τρομοκρατικά χτυπήματα και όποια άλλη ενέργεια και δραστηριότητα επιδιώκει «τη σοβαρή προσβολή ή την καταστροφή των πολιτικών, οικονομικών και κοινωνικών δομών». Δηλαδή, η αντιμετώπιση «απειλών» κατά της οικονομικής δραστηριότητας, όπως θα μπορούσε να χαρακτηριστεί μία απεργία ή μία κατάληψη, κλπ.

Επίσης, στο δόγμα του ελληνικού Στρατού Ξηράς περιλαμβάνεται η αντιμετώπιση απειλών εντός των αστικών περιοχών και η σχετική προπαρασκευή. Αμεση σύνδεση με αυτά έχει και η μετατροπή του Στρατού σε επαγγελματικό - μισθοφορικό, με την πρόσληψη δεκάδων χιλιάδων επαγγελματιών οπλιτών με παράλληλη υποβάθμιση της στρατιωτικής θητείας και της υποχρεωτικής στράτευσης των νέων.

Πρόκειται για επαναφορά του δόγματος περί «εσωτερικού εχθρού», με το λαό να μπαίνει δραστικά στο στόχαστρο των νέων κατασταλτικών μηχανισμών, που συγκροτούνται με πρόσχημα την αντιμετώπιση της «τρομοκρατίας».

Νέα

2010-08-21T06:17:00.000-07:00

Τα φασιστάκια της γιαγκελόνια και οι φίλοι τους τα ζώα πήραν την απάντηση τους πριν τον επαναληπτικό αγώνα.
Η Αριανάρα μετά τα κανελόνια κέρδισε και τις τουλίπες με 1-0 και κρατάει την τύχη της πρόκρισης στα χέρια της. Πρόβλεψη-ευχή: να περάσουμε στον ίδιο όμιλο με την Ντόρτμουντ να γουστάρουμε κίτρινο χρώμα!
Οι συμπολίτες στο ματς με την φενέρ βγάλανε όλα τα εθνικιστικά τους κόμπεξ. Φανέρωσαν ποιοι πραγματικά είναι. Εμετικά πανό, ελληνικές σημαίες και συνθήματα του στιλ ''παοκ ζούμε στην πόλη να σε δούμε''(στο καλό και να μας γράφετε!),κυριάρχησαν στο παιχνίδι. Απορία: οι υγιείς οπαδοί του παοκ τι έχουν να πουν για όλα αυτά; Φαντάζομαι πως προβληματίζονται..
Ο παο μετά την αλλαγή προέδρου (βλ. κωσταντόπουλος) μετονομάστηκε σε ΠΑ.ΡΙΖ.Α!
Οπαδοί της αεκ στο φιλικό με την καλλιθέα έριξαν πενιές στον άτεκνο (βλ.μπάγεβιτς) και στα φιλαράκια του τους μπάτσους. Προσωπικά το χάρηκα, οι περισσότεροι όμως έκραξαν. Απορώ γιατί...
Μια δύσκολη χρονιά έρχεται με μνημόνιο Νο 2, αυξημένη καταστολή και συρρίκνωση εργασιακών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η απάντηση του λαού πρέπει να είναι σκληρή και άμεση. Δεν υπάρχει χρόνος για άλλες αναβολές, μας κλέβουν τις ζωές...

Forza Inter

2010-05-24T02:43:00.000-07:00

Πώς προέκυψε το 1908 λοιπόν η Internazionale από τα σπλάγχνα της Μίλαν; Μα, επειδή οι Βρετανοί, τέκτονες ιδρυτές της δεύτερης, αρνήθηκαν να δεχθούν ξένους ποδοσφαιριστές στις τάξεις της ομάδας κι έτσι, από την μειοψηφία των «διεθνιστών» ιταλών που αποχώρησαν διαφωνούντες, γεννήθηκαν οι νερατζούρι, ως αντίπαλο δέος των ροσονέρι. Το μπλε του παραδείσου κόντρα στο κόκκινο της κόλασης. Ξένοι στην ίδια πόλη. Στα χρόνια του Μουσολίνι, η ομάδα των διεθνιστών υποχρεώθηκε να αλλάξει το όνομα, έγινε Ambrosiana. Έπρεπε να τελειώσει ο β΄παγκόσμιος πόλεμος και να καταρρεύσει το καθεστώς για να ξαναβρεί η Ίντερ την ταυτότητα και τον εαυτό της. Με τον Αργεντίνο Χερέρα τη δεκαετία του ’60 δίδαξε το κατενάτσιο κερδίζοντας πρωταθλήματα στην Ιταλία, στην Ευρώπη και στον κόσμο ολόκληρο - δύο φορές. Παίκτες σύμβολα για την ομάδα, όπως ο Ματσόλα και ο Φακέτι, ο Ματέους και ο Κλίνσμαν, ο Βιέρι και ο Μπονισένια, ο Ρονάλντο και ο Ζαμοράνο, ο Αντριάνο» και γιατί όχι πια και ο μεγάλος αρχηγός Ζανέτι (προχτές έπαιξε το 700ό του παιχνίδι). Ο σημερινός της πρόεδρος, Μάσιμο Μοράτι, πιστός στις παραδόσεις ενισχύει τους Ζαπατίστας με χρήματα κι ασθενοφόρα, όπως ενισχύει κινήματα οικολόγων και ιδρύματα, εντός και εκτός Ιταλίας. Αυτά τα λίγα για την ιστορία της Inter.

Μετά από τόσα χρόνια στο καναβάντζο λόγω των στημένων πρωταθλημάτων από Μίλαν καί Γιουβέντους, έφτασε η ώρα της εκδίκησης για τους νερατζούρι! Τρεμπλ λοιπόν και 100.000 χιλιάδες οπαδοί της Inter στους δρόμους του Μιλάνο καί όχι μόνο! Η ώρα της δικαίωσης των νερατζούρι και της ιστορίας της Inter έφτασε...

Υ.Γ. Στο Τορίνο πριν τον τελικό ένας άντρας 63 ετών οπαδός της Inter έχασε τη ζωή του μετά από συμπλοκή που είχε σε μπαρ με άλλο οπαδό. Αιτία της συμπλοκής ήταν η παρουσία πολλών ξένων παικτών στήν ομάδα της Inter. Φαίνεται ότι ο αντίπαλος φασιστοοπαδός θέλει ''καθαρές'' ομάδες με μόνο ιταλούς ποδοσφαιριστές. Μήπως σας θυμίζει και λίγο ελληνιστάν αυτή η λογική;

Εγώ προσωπικά πάντως μια χαρά πορωμένους και διψασμένους είδα τους ''ξένους'' της Inter!!!

Mπάλα Eίναι, Kαι Ξεφουσκώνει.

2010-05-09T03:14:00.000-07:00

Nικόλαος Πατέρας: Aς πούμε ότι η Mπιρμπίλη ξυπνάει καλά, σου υπογράφουν όλα τα χαρτιά και προχωράμε να κάνουμε το γήπεδο. Mε τί χρήματα θα το κάνουμε; Όποιος και να πάει να πάρει δάνειο, δεν υπάρχει. Oι τράπεζες έχουν στεγνώσει. Mπορεί να έρθεις σε άσχημη θέση σε ένα μήνα, να έχεις πάρει όλα τα χαρτιά και να μην υπάρχει τράπεζα στην Eλλάδα να χρηματοδοτήσει το έργο.
Παύλος Γιαννακόπουλος: Tα λεφτά πού θα βρεθούν;
Nικόλαος Πατέρας: Aυτό λέω. Mιλάμε για 90 - 95 εκατ. ευρώ, να πάρουμε με χρηματοδότηση τα 60 - 70; Πώς, από τη στιγμή που οι τράπεζες (όπου ξέρουμε τί γίνεται γιατί είμαστε μέτοχοι) κρύβουν τα προβλήματα, θα βρούμε τα λεφτά; Έχει λάβει υπόψη της η ΓHΠEΛ πόσο έχουν αλλάξει οι οικονομικές συγκυρίες;
(ελευθεροτυπία 20/4/2010)

Δεν είναι χαριτωμένο που οι “ξέρουμε - τί - γίνεται - γιατί - είμαστε - μέτοχοι” των ελληνικών τραπεζών δεν μπορούν να πάρουν ούτε οι ίδιοι δάνειο απ’ αυτές, και μάλιστα για τον ιερό σκοπό της οικοδόμησης ποδοσφαιρικού γηπέδου (με όλα τα παράπλευρα), ε; Δεν είναι χαριτωμένο που η (στημένη, προφανώς) υποκλοπή των συζητήσεων του δ.σ. μιας ποδοσφαιρικής ομάδας αποκαλύπτει με λίγα και απλά λόγια την κατάσταση των ελληνικών τραπεζών; Έχουν στεγνώσει! Mα γιατί; Έκατσαν πολύ απλωμένες στον ήλιο της χρηματοπιστωτικής ανάπτυξης; E, αφού στέγνωσαν, ας τις μαζέψει κάποιος. Eίναι έτοιμες για σιδέρωμα.
Tώρα βέβαια οι οπαδοί του παναθηναϊκού θα έπρεπε να έχουν άλλες απορίες. Tου είδους και γιατί ρε ζάμπλουτοι ιδιοκτήτες θέλετε δανεικά τα δύο τρίτα των 90 - 95 μυρίων για να μας ξεγκαστρώσετε με το γήπεδο; Eίναι ίσως μια ευκαιρία να μάθουν κι αυτοί ένα απ’ τα βρώμικα μικρά μυστικά της πολιτικής οικονομίας του καπιταλισμού: έτσι δουλεύουν τ’ αφεντικά, κι ακόμα περισσότερο έτσι δουλεύουν τ’ αφεντικά που είναι μέτοχοι των τραπεζών. Mε λεφτά - της - τράπεζας (δηλαδή: των καταθετών της), και όχι με δικά τους! Mαλάκες είναι; Πάει καλά η δουλειά; Ψευτογυρνάνε πίσω τα δανεικά (προσοχή: “ψευτό”...) και τσεπώνουν τα κέρδη. Δεν πάει καλά η δουλειά; E, ποιός έχασε; Aυτοί; Σιγά - η τράπεζα (τους) έχασε! Που θα τα πάρει από αλλού· αυτή είναι εύκολη δουλειά για την τράπεζα. Aλλά πρέπει να κρατάει λίγη υγρασία· άμα “στεγνώσει” είναι πρόβλημα...
M’ αυτά και μ’ αυτά, καλό είναι και το “ολυμπιακό στάδιο”, μισό μισό με την αεκ. Kαι τί ειρωνεία, ε; Nα είσαι βάζελος ή χάνουμος, και να έχεις “έδρα” ένα γήπεδο που λέγεται “ολυμπιακό”!...
Xάλια φάση.

www.sarajevomag.gr

Ντόμινο

2010-05-09T03:02:00.000-07:00

«Να γιατί δεν πρόκειται να πτωχεύσει η Ελλάδα», υποστηρίζουν παράγοντες της ελληνικής αγοράς αξιολογώντας τα στοιχεία του παρατιθέμενου πίνακα, στον οποίο αναφέρονται αναλυτικά όλα τα χρέη των εμπλεκόμενων ευρωπαϊκών χωρών μεταξύ τους: Ελλάδας, Πορτογαλίας, Ισπανίας, Ιταλίας, Γαλλίας, Γερμανίας και Ιρλανδίας (πηγή Bank for International Settlement, The New York Times, στοιχεία 31ης/12/2009).

Σύμφωνα με τους παράγοντες αυτούς, οι επιπτώσεις ενός ελληνικού default θα είναι τόσο μεγάλες για ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση, που θα πλήξει καίρια ακόμη τις ισχυρότερες οικονομίες της. Άρα, λογικό είναι να σπεύσουν όλοι προκειμένου ένα τέτοιο καταστροφικό σενάριο, τελικά να αποφευχθεί.

Με τη γλώσσα των αριθμών

Έχουμε λοιπόν και λέμε. Η Ελλάδα οφείλει συνολικά 236 δισ. δολάρια, εκ των οποίων 76 δισ. στη Γαλλία, 45 δισ. στη Γερμανία, 15 δισ. στο Ηνωμένο Βασίλειο, αλλά και 9,7 δισ. στην Πορτογαλία, καθώς και 6,9 δισ. στην Ιταλία.

Όπως πολλοί υποστηρίζουν, το ενδεχόμενο πτώχευσης της Ελλάδας θα εντείνει το ήδη υπάρχον πρόβλημα της Πορτογαλίας.

Με δεδομένα μάλιστα τα spreads στα πορτογαλικά ομόλογα, το πιθανότερο σενάριο είναι ότι η μεσογειακή αυτή χώρα θα χρηματοδοτεί μέσω του ψηφισθέντος πακέτου στήριξης την Ελλάδα με 5%, όταν η ίδια θα καταβάλει ακόμη πιο υψηλά επιτόκια προκειμένου να αντλήσει τα δικά της δάνεια!

Σε περίπτωση όμως, ενός default στην Πορτογαλία, τότε το πρόβλημα θα μεταφερθεί ταχύτατα στην Ισπανία, καθώς γύρω στο 1/3 του πορτογαλικού δημόσιου χρέους (86 από τα 286 δισ. δολάρια) κατέχονται από ισπανικά χέρια… Επιπλέον, η Πορτογαλία οφείλει 47 δισ. δολάρια στη Γερμανία, 45 δισ. στη Γαλλία και 24 δισ. στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Συνοψίζοντας λοιπόν, έχουμε και λέμε: Αν πτωχεύσουν Ελλάδα και Πορτογαλία, θα επηρεαστούν αθροιστικά κρατικά χρέη: 87,3 δισ. $ προς Ισπανία, 120 δισ. προς Γαλλία, 92 δισ. προς Γερμανία και 39 δισ. προς Ηνωμένο Βασίλειο!

Όπως προαναφέραμε ωστόσο, έντονο πρόβλημα θα υπάρξει και για την Ισπανία, η οποία εκτός από το ότι δανείσει με 86 δισ. την Πορτογαλία, έχει δανειστεί 220 δισ. από τη Γαλλία, 238 δισ. από τη Γερμανία, και 114 δισ. από το Ηνωμένο Βασίλειο.

Στην περίπτωση δηλαδή, που Ελλάδα και Πορτογαλία πτωχεύσουν και παρασύρουν στη συνέχεια και την Ισπανία, τότε θα τεθούν αθροιστικά εν αμφιβόλω: χρέη 340 δισ. δολάρια προς τη Γαλλία, 330 δισ. προς τη Γερμανία και 153 δισ. προς το Ηνωμένο Βασίλειο, που ήδη διαθέτει «βεβαρημένα» μακροοικονομικά μεγέθη…

Η πραγματικότητα όμως θα είναι σε κάθε περίπτωση πολύ χειρότερη, καθώς πέρα από τα χρέη των κρατών, θα επηρεαστούν και τα όποια δάνεια των επιχειρήσεων και οι όποιες απαιτήσεις που θα υπάρχουν από τις εταιρείες των χωρών, οι οποίες θα πτωχεύσουν.

Για παράδειγμα, μια ενδεχόμενη πτώχευση του πορτογαλικού κράτους θα συμπαρέσυρε πολλές τοπικές επιχειρήσεις, οι οποίες με τη σειρά τους δεν θα πλήρωναν τους προμηθευτές τους από την Ισπανία, τη Γαλλία, τη Γερμανία, το Ηνωμένο Βασίλειο κ.λπ.

Επιπρόσθετα, υψηλότατες απομειώσεις θα είχαν οι γερμανικοί, ισπανικοί, βρετανικοί, κ.α. όμιλοι που έχουν παρουσία στην Πορτογαλία.

Το συμπέρασμα λοιπόν είναι ότι σε περίπτωση που πτωχεύσει η Ελλάδα, τα πράγματα δεν χειροτερεύουν απλά για το λεγόμενο ευρωπαϊκό νότο, αλλά ακόμη και για τις ισχυρότερες οικονομίες της «γηραιάς ηπείρου»…

Κείμενο Της Κατάληψης Σκαραμαγκά

2010-05-06T12:44:00.000-07:00

Η μεγαλειώδης απεργιακή συγκέντρωση και πορεία σήμερα Τετάρτη 5 Μαϊου μετατράπηκε σε έναν κοινωνικό χείμαρο οργής. Τουλάχιστον 200 χιλιάδες άνθρωποι κάθε ηλικίας στο δρόμο (εργαζόμενοι και άνεργοι, στον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, ντόπιοι και μετανάστες) επιχειρούσαν επί ώρες σε διαδοχικά κύματα να περικυκλώσουν και να καταλάβουν τη Βουλή. Οι δυνάμεις καταστολής σε πλήρη διάταξη στο γνώριμο ρόλο τους, αυτόν της προάσπισης της πολιτικής και οικονομικής εξουσίας. Οι συγκρούσεις πολύωρες και εκτεταμένες. Το πολιτικό σύστημα και οι θεσμοί του στο ναδίρ.

Αναμέσα σε όλα όμως, ένα περιστατικό τραγικό που καμιά λέξη δεν μπορεί να το περιγράψει: 3 άνθρωποι νεκροί από αναθυμιάσεις στο υποκατάστημα της Marfin Bank στην οδό Σταδίου που τυλίχθηκε στις φλόγες.

Το κράτος και σύσσωμος ο δημοσιογραφικός συρφετός, χωρίς καμία αιδώ απέναντι στους νεκρούς και τους οικείους τους, μιλούν από την πρώτη στιγμή για δολοφόνους-κουκουλοφόρους, επιχειρώντας να αξιοποίησουν το συμβάν για να κατευνάσουν το ρεύμα κοινωνικής οργής που ξέσπασε, για να αποκαταστήσουν το κουρελιασμένο τους κύρος, για να επιβάλλουν ξανά τον αστυνομικό στρατό κατοχής στους δρόμους, για να καταστείλλουν τις εστίες κοινωνικής αντίστασης και ανυπακοής στην κρατική τρομοκρατία και την καπιταλιστική βαρβαρότητα. Για το λόγο αυτό τις τελευταίες ώρες οι αστυνομικές δυνάμεις επελαύνουν στο κέντρο της Αθήνας, έχουν προχωρήσει σε εκατοντάδες προσαγωγές και έχουν εισβάλει με πυροβολισμούς και χειροβομβίδες κρότου λάμψης στην αναρχική κατάληψη “χώρος ενιαίας πολύμορφης δράσης” στην οδό Ζαϊμη και στο “στέκι μεταναστών” στην Τσαμαδού προκαλώντας εκτεταμένες ζημιές (και οι δυο χώροι στα Εξάρχεια). Την ίδια στιγμή, η απειλή της βίαιης αστυνομικής εκκένωσης επικρέμμεται πάνω και από τους υπόλοιπους αυτοοργανωμένους χώρους (καταλήψεις και στέκια) μετά το πρωθυπουργικό διάγγελμα περί εισβολών για τη συλλήψη των “δολοφόνων”.

Οι κυβερνήτες, οι κρατικοί αξιωματούχοι, το πολιτικό προσωπικό, τα τηλεφερέφωνα και οι έμμισθοι κονδυλοφόροι επιχειρούν με τον τρόπο αυτό να καθάρουν το καθεστώς τους και να εγκληματοποιήσουν τους αναρχικούς και κάθε ακηδεμόνευτη φωνή αγώνα. Λες και υπάρχει η παραμικρή πιθανότητα αυτοί που επιτέθηκαν στην τράπεζα να γνώριζαν πως μέσα υπήρχαν άνθρωποι και ωστόσο να την πυρπόλησαν (εφόσον ισχύει το επίσημο σενάριο). Μάλλον μπερδεύουν τους αγωνιζόμενους ανθρώπους με τους εαυτούς τους, που χωρίς κανένα ενδοιασμό παραδίδουν ολόκληρη την κοινωνία στην πιο βαθιά λεηλασία και υποδούλωση, που υποδεικνύουν στους πραιτοριανούς τους να χτυπάνε ανενδοίαστα και να πυροβολούν στο ψαχνό, που οδήγησαν 3 ανθρώπους στην αυτοκτονία την τελευταία εβδομάδα λόγω χρεών.

Η αλήθεια είναι ότι ο πραγματικός δολοφόνος, ο πραγματικός αυτουργός του σημερινού τραγικού θανάτου των 3 ανθρώπων είναι ο “κύριος” Βγενόπουλος, που με τους γνωστούς εργοδοτικούς εκβιασμούς (απειλή απόλυσης) ανάγκασε τους υπαλλήλους του σε ημέρα απεργίας να εργάζονται στα υποκαταστήματα της τράπεζάς του, ακόμα και σε αυτά, όπως της Σταδίου, απ’ όπου θα περνούσε η διαδήλωση. Εκβιασμοί που είναι γνώριμοι σε όλους όσοι βιώνουν καθημερινά την τρομοκρατία της μισθωτής σκλαβιάς. Να δούμε, σήμερα, τι δικαιολογίες θα βρει να ξεφουρνίσει στους οικείους των θυμάτων και σε ολόκληρη την κοινωνία (με το γνωστό σιχαμένο μελιστάλαχτο και σοβαροφανές ύφος του) αυτός ο μεγαλοκεφαλαιούχος, που ορισμένα καθεστωτικά κέντρα τον προωθούν για επόμενο πρωθυπουργό σε κυβέρνηση “εθνικής ενότητας” μετά την αναμενόμενη ολοκληρωτική κατάρρευση του πολιτικού συστήματος.

Αν μπορεί μια απεργία δίχως προηγούμενο να θεωρηθεί δολοφόνος…

Αν μπορεί μια διαδήλωση δίχως προηγούμενο, σε μια κοινωνική κρίση δίχως προηγούμενο, να θεωρηθεί δολοφόνος…

Αν μπορούν ανοιχτοί κοινωνικοί, ζωντανοί και δημόσιοι χώροι να θεωρηθούν δολοφόνοι…

Αν μπορεί το κράτος να απαγορεύει την κυκλοφορία και να επιτίθεται σε διαδηλωτές με το πρόσχημα να συλλάβει δολοφόνους…

Αν μπορεί ο Βγενόπουλος να κρατάει έγκλειστους εργαζόμενους μέσα σε μια τράπεζα, κατ’ εξοχήν κοινωνικό εχθρό και στόχο επίθεσης των διαδηλωτών…

…είναι γιατί η εξουσία, ο κατ’ εξακολούθηση δολοφόνος, θέλει να καταστείλει στη γέννησή της μια εξέγερση που αμφισβητεί τη λύση μιας ακόμα πιο βάναυσης επίθεσης στην κοινωνία, μιας ακόμα μεγαλύτερης κοινωνικής λεηλασίας από το κεφάλαιο, μιας ακόμα πιο διψασμένης αφαίμαξής μας.

…είναι γιατί το μέλλον της εξέγερσης δε χωρά πολιτικούς και αφεντικά, αστυνομία και ΜΜΕ.

…είναι γιατί πίσω από την πολυδιαφημισμένη “μοναδική” τους λύση, υπάρχει η λύση που δε μιλάει για ρυθμούς ανάπτυξης και ανεργία, αλλά για αλληλεγγύη, αυτοοργάνωση και ανθρώπινες σχέσεις.

Ας κοιταχτούν λοιπόν ανάμεσά τους τα φυράματα της εξουσίας και του κεφαλαίου, οι παρατρεχάμενοι και οι λακέδες τους για το ποιοι είναι οι δολοφόνοι της ζωής, της ελευθερίας, της αξιοπρέπειας. Και σήμερα και πάντα.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ

ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ, ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ, ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ ΚΑΙ ΛΗΣΤΕΣ

ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΕΣ

ΟΛΟΙ & ΟΛΕΣ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

ΕΞΕΓΕΡΣΗ

Αριανάρα Φέρε Μας Το Κύπελο!

2010-04-18T01:50:00.000-07:00

Στις 24 του Απρίλη ο λαός του ΑΡΗ θα πραγματοποιήσει ίσως τη μεγαλύτερη εκδρομή που έχει γίνει ποτέ ενδοκρατικά στην Ευρώπη! Τα εισιτήρια έχουν ήδη εξαφανιστεί και το κίτρινο κομβόι είναι έτοιμο να καταλάβει την Αθήνα...! Για άλλη μια φορά θα είμαστε συνεπείς στο ραντεβού με την ιστορία.

ΓΚΟΛ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΓΟΥΣΤΑ ΟΠΑΔΙΚΑ!!!

Αλήθειες αναφορικά με την κοινωνική επανάσταση του 1821

2010-03-25T07:26:00.000-07:00

«Οι επαναστάσεις δεν αυτοσχεδιάζονται, δεν γίνονται αυθαίρετα ούτε από άτομα ούτε ακόμα από τα πιο δυνατά σωματεία. Ανεξάρτητα από κάθε θέληση κι από κάθε συνωμοσία, οδηγούνται πάντοτε απ’ την πίεση των πραγμάτων. Μπορούμε να τις προβλέψουμε προαισθανόμενοι, καμιά φορά, το πλησίασμά τους, αλλά δεν μπορούμε ποτέ να επιταχύνουμε την έκρηξή τους». (Μ. Μπακούνιν, Για έναν Αντιεξουσιαστικό Σοσιαλισμό)

Το ιστορικό αξίωμα που θέλει τις μεγάλες κοινωνικές εκρήξεις να συλλαμβάνουν κατά κανόνα εξ απροόπτου και σε βαθύ λήθαργο τις βαρυστομαχιασμένες απ’ το εκμεταλλευτικό δείπνο και σίγουρες –παρά τα έκδηλα σημάδια της αρρώστιας– για την ευρωστία τους εξουσίες, αλλά συνήθως και τους καραδοκούντες επίδοξους διαχειριστές της κληρονομιάς τους, θα βρει την εφαρμογή του και στην ελλαδική περίπτωση.

Παρά το γεγονός ότι, συνεπεία της όξυνσης κατά τα προεπαναστατικά χρόνια της καταπίεσης και εκμετάλλευσης, από «το τέλος του 1820 το αίσθημα ότι επέκειτο μεγάλη κοινωνική αναταραχή έγινε κοινό ανάμεσα στο μουσουλμανικό και χριστιανικό πληθυσμό του Μοριά»(1) (σύμφωνα με τον Φίνλεϋ αλλά και πολλούς άλλους σύγχρονους των γεγονότων ιστορικούς) και την κοινολόγηση του διάτρητου, άλλωστε, «μυστικού σκοπού» της Φιλικής Εταιρίας από πράκτορες στους Οθωμανούς εξουσιαστές και τα χαμηλόβαθμα μέλη της, κόντρα στη θέληση και τις περί του αντιθέτου διαταγές της ηγεσίας της, στις «κατώτερες τάξεις του λαού»· οι Οθωμανοί εξουσιαστές θα αρκεστούν στην ομηρία των προεστών και δεσποτάδων που προσήλθαν στην Τρίπολη, πιστεύοντας ότι κάτι τέτοιο ήταν ικανό να σφραγίσει τον κρατήρα τού ήδη αχνίζοντος κοινωνικού ηφαιστείου, ενώ η ισχύς της έκρηξής του θα αιφνιδιάσει δυσάρεστα, όχι μόνο τις έντρομες χριστιανικές ηγετικές ομάδες που φυσικά την απεύχονταν, αλλά και την υποτιθέμενη «αστική πρωτοπορία» που επεδίωκε με τελείως διαφορετικό τρόπο την αλλαγή του κυριαρχικού σκηνικού.

«Λένε», θα σημειώσει στο ημερολόγιό του ο πρόξενος της Ολλανδίας στην Αθήνα Domenigo Origone, μετά την εκδήλωσή της, «πως αυτή η επανάσταση ξέσπασε πριν από την ώρα που είχαν καθορίσει οι αρχηγοί της, αλλά ο καρπός, πολύ ώριμος, έπεσε με το πρώτο ταρακούνημα, μ’ όλο που αυτό το τράνταγμα δεν έγινε από τους ηγέτες αλλά ήταν αποτέλεσμα των μέτρων του Σουλτάνου».(2)

Το ρίζωμα στη σταδιακά κατασκευασμένη –μετά τη συγκρότηση του ελληνικού κράτους και μέσω κυρίως της εθνικής εκπαίδευσης– νεοελληνική συνείδηση του μυθολογήματος της κήρυξης της επανάστασης (σαν να επρόκειτο για διακρατικό πόλεμο) σε συγκεκριμένο τόπο και χρόνο από κάποιες ηγετικές φυσιογνωμίες, παρά την ύπαρξη πλήθους τεκμηρίων που πιστοποιούν «ότι η ύψωσις της σημαίας της επαναστάσεως εν Αγία Λαύρα και μάλιστα την 25ην Μαρτίου είναι θρύλος και όχι πραγματικόν γεγονός»(3) (όπως συμπεραίνει ο καθηγητής Απ. Δασκαλάκης και την άποψή του ενστερνίζεται η συντριπτική πλειοψηφία των ιστορικών), δεν αποδεικνύει παρά το μέγεθος του κρατικού ψέματος και δίνει το μέτρο της άκριτης και αδιερεύνητης κοινωνικής του αποδοχής.

Ωστόσο η επινόηση και μεθοδική προβολή (μέσω κυρίως της λογοτεχνίας και της ζωγραφικής) ενός ακόμη ανύπαρκτου γεγονότος –που, σημειωτέον, δεν καταγράφει στα απομνημονεύματά του ούτε καν ο υποτιθέμενος πρωταγωνιστής του, ο Παλαιών Πατρών Γερμανός– με προφανή στόχο να συγκαλύψει την απουσία των «ελληνικών» ηγετικών ομάδων στο ξεκίνημα του απελευθερωτικού αγώνα, δεν είναι σε θέση να σβήσει άλλες ιστορικές καταγραφές, που αποδίδουν πιο ανάγλυφα και πειστικά την κοινωνική και κυριαρχική πραγματικότητα της εποχής.

«Όταν εύφλεκτος ύλη συσσωρευθή, σπινθήρ αρκεί να πέσει και την ανάπτει», θα γράψει, συνοψίζοντάς την σε μια εύστοχη φράση της ιστορίας του, ο αστός ιστορικός και σύγχρονος της επανάστασης Σπ. Τρικούπης. «Τοιούτον τι συνέβη εν Πελοποννήσω παρά την θέλησιν και απόφασιν όλων»,(4) και τον πυροκροτητή που θα προκαλέσει την κοινωνική έκρηξη στον «ελλαδικό χώρο», θ’ αποτελέσουν κάποιες βίαιες ενέργειες των καταπιεσμένων, που όταν εκδηλώνονταν ακατάπαυστα καθ’ όλο το χρονικό διάστημα της οθωμανικής κατοχής έφερναν σαν στίγμα πάνω τους την ομόθυμα, από Οθωμανούς και χριστιανούς εξουσιαστές, κολλημένη «ληστρική» ετικέτα, ενώ για την προκειμένη περίσταση θα χαρακτηριστούν αναδρομικά «εθνικές».

«Ενταύθα δε εν Πελοποννήσω», περιγράφει ο γραμματέας του Κολοκοτρώνη Οικονόμου, «συνέπιπτε και πριν και τότε, να τολμηθώσι πράξεις τινές αλλεπάλληλοι. Τινές μεν εξ υποβολής υπογείου, τινές δε και απλώς τυχαίαι· και τίνες καν τε άτακτοι αλλ’ εκ του πνεύματος της επαναστάσεως, της αναρχίας και την ανυπομονησίας προερχόμενοι».(5)

Σποραδικές λοιπόν επιθέσεις (αυθόρμητες ή μη), στα μέσα Μαρτίου του 1821, από ομάδες κλεφτών (Σολιώτη, Χοντρογιανναίων κ.ά.), αλλά κι από μεμονωμένα άτομα, ενάντια σε αξιωματούχους (σπαχήδες) και όργανα (φοροεισπράκτορες) του κράτους σε διάφορα μέρη του Μωρηά (Αρφάρα, Βερσεβά, Αγρίδι κ.α.) και η απρόκλητη αλλά όχι αναίτια(6) επίθεση του οθωμανικού στρατού στις χριστιανικές συνοικίες της Πάτρας (21.3.1821), θα γίνουν τα προσανάμματα της επαναστατικής πυρκαγιάς.

Η κλιμάκωση της κοινωνικής έντασης, που θα εκφραστεί με τη σημαντική αριθμητικά διεύρυνση των κλέφτικων ομάδων από απόλεμους αγρότες και το χτύπημα απ’ αυτές ενός σώματος τουρκαλβανών, την πολιορκία και άμεση ανταπόδοση της οθωμανικής επίθεσης στην Πάτρα από επτανήσιους πρόσφυγες και πατρινούς με πρωτοβουλία ενός τσαγκάρη, του Καρατζά, τη μαζική εισβολή την επόμενη μέρα στην πόλη αυτοσχέδια οπλισμένων γεωργών και κτηνοτρόφων απ’ τα περίχωρα –που, αντίθετα απ’ τα γραφόμενα των ελλήνων ιστορικών και σύμφωνα με τη μαρτυρία του γάλλου πρόξενου στην Πάτρα Πουκεβίλ, «είναι φανατισμένοι και δεν έχουν αρχηγούς»(7)– και άλλα εξεγερτικά επεισόδια μικρότερης έντασης και έκτασης αλλά όχι και σημασίας, θα ωθήσουν τους Οθωμανούς εξουσιαστές και το στρατό τους να κλειστούν έντρομοι στα κάστρα, και τους χριστιανούς προύχοντες να επιχειρήσουν αναγκαστικά μιαν άτακτη φυγή προς τα εμπρός.

«Το πράγμα τέλος πάντων», περιγράφει στα απομνημονεύματά του ο Χριστόφορος Περαιβός, «κατήντησεν εις τόσον βαθμόν ενθουσιασμού και συγχύσεως, ώστε και μυρίας γλώσσας Δημοσθενικάς αν είχε τις να τας μεταχειρισθή διά να καθησυχάσει την ορμήν των Ελλήνων, ου μόνον εκοπίαζε ματαίως, αλλ’ εκινδύνευεν ακόμη και η ζωή του επειδή τον ενόμιζον ως Τουρκολάτρην, και μάλιστα πολύ περισσότερον υπέκειντο εις τον κίνδυνον οι αρχιερείς και δημογέροντες ως συνεχή σχέσιν έχοντες μετά των Τούρκων, αντιπρόσωποι όντες των επαρχιών».(8)

«Οι άνθρωποι εν γένει ετρελλάθηκαν και μήτε ηξεύρουν τι κάμουν μήτε λόγια και ορμηνείας ακούουν από κανένα. Αλλά ποιος χαρέκακος τους ωδήγησεν εις ταύτα δεν ηδυνήθην να μάθω», επιβεβαιώνει σε αναφορά του προς τις οθωμανικές αρχές ο εντεταλμένος να καταπραΰνει τον επαναστατικό πυρετό στην Τριφυλλία, κατοπινός ιστορικός της επανάστασης, μητροπολίτης Αμβρόσιος Φραντζής. «Οι κάμποι και τα βουνά είναι γιομάτα από αρματωμένους ανθρώπους[...] όσα κι αν τους ωμίλησα, δεν εισακούομαι. Περισσότερον δεν ημπορώ να τους ομιλήσω εις τα φούμαρα [καπνούς] και εις το ξεμυάλισμα όπου βρίσκονται, διότι φοβούμαι και τον εαυτό μου».(9)

Έτσι, κάτω απ’ την απειλητική σκιά μιας διλέπιδης δαμόκλειας σπάθας, αυτής που περιέστρεψαν πάνω απ’ τα κεφάλια τους Οθωμανοί εξουσιαστές και «έλληνες» εξουσιαζόμενοι, οι κοτσαμπάσηδες και δεσποτάδες που έλεγχαν την εφορία της Φιλικής Εταιρίας στην Αχαΐα (Λόντος, Παλαιών Πατρών Γερμανός, Ζαΐμης κ.ά.) –και οι οποίοι λίγες μέρες πριν (10.3.1821) στο μοναστήρι της Αγίας Λαύρας, σύμφωνα με τα γραφόμενα του Π. Π. Γερμανού, «…συσκεφθέντες απεφάσισαν να μη δώσωσιν αιτίαν τινά, αλλ’ ως πεφοβισμένοι να παραμερήσωσιν εις ασφαλή μέρη» και μονάχα στην περίπτωση που οι Οθωμανοί κινηθούν πρώτοι, «τότε εξ ανάγκης να λάβωσι και αυτοί τα όπλα και να κινήσωσι και τους λοιπούς ομογενείς εις υπεράσπισιν εαυτών»(10)– θα κάνουν την κατόπιν εξεγερτικής εορτής θριαμβευτική είσοδό τους στην Πάτρα στις 23.3.1821.

Ανάλογα αρνητική θα είναι και η στάση τού επίσης φιλικού Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη στη Νότια Πελοπόννησο, ο οποίος, μην έχοντας φυσικά τίποτα να κερδίσει από μια κοινωνική αναταραχή, «…συμβουλευθείς με τους συγγενείς και οικείους του, απεφάσισε να στείλει τους υιούς του ομήρους [στην Τρίπολη], και να σβεσθή το πνεύμα της επαναστάσεως».(11)

Όμως, τελικά, μπροστά στο αναπόφευκτο της κοινωνικής έκρηξης και επέκτασης της επανάστασης, τη συνεπαγόμενη βεβαιότητα να χάσει την ηγετική του θέση στη Μάνη στρέφοντας τους έτοιμους να εξεγερθούν κατοίκους της εναντίον του, την άρνηση του ενός γιου του, Ηλία, να παρουσιαστεί στην Τρίπολη (στη θέση του πήγε ένας ανεψιός του) και μετά την υπόσχεση του εκπροσωπούντος τον Υψηλάντη, του Παπαφλέσσα, ότι θα του αποδοθεί η ηγεμονία ολόκληρου του Μωρηά, θα αυτοχειροτονηθεί «αρχιστράτηγος των Σπαρτιατικών στρατευμάτων», θα εκστρατεύσει ενάντια στην ήδη πολιορκούμενη, από αγρότες των περιχώρων, Καλαμάτα και θα εισβάλει ειρηνικά (καθώς οι Οθωμανοί θα παραδοθούν) στην πόλη (24.3.1821).

Αποσκοπώντας, αφού τιθασεύσουν την ορμή του, να χρησιμοποιήσουν το ανατρεπτικό κοινωνικό δυναμικό σαν υποζύγιο στο άρμα των αναφυόμενων εκ των πραγμάτων κυριαρχικών τους επιδιώξεων, θα συστήσουν οι μεν πρώτοι το «Αχαϊκόν Διευθυντήριον», ο δε δεύτερος τη «Μεσσηνιακή Γερουσία», και με προκηρύξεις τους προς τις ευρωπαϊκές Αυλές θα εκλιπαρήσουν την αρωγή τους, παρουσιάζοντας την κοινωνική έκρηξη στο Μωρηά σαν μια συντεταγμένη «απελευθερωτική» επιχείρηση και προκαθορίζοντας, ερήμην των εξεγερμένων, το χαρακτήρα της σε θρησκευτικοεθνικό, παρά το γεγονός ότι «οι δε αρχηγοί δεν εισηκούοντο» και «μηδέ τάξις ήταν ακόμη καμμία εις τα πράγματα, μηδέ ενθουσιασμός εθνικός»,(12) σύμφωνα με την εκτίμηση που θα διατυπώσει αργότερα στα απομνημονεύματά του ένας απ’ τους φερόμενους σαν συντάκτες των κειμένων, ο δεσπότης Γερμανός.

Εκκλήσεις για βοήθεια που θα πέσουν φυσικά στο κενό, καθώς κάτι τέτοιο δεν επέτρεπαν, αφενός η τότε κυριαρχική συγκυρία –αφού τα χριστιανικά κράτη της Ευρώπης, στα πλαίσια του κυριαρχικού ανταγωνισμού και της ισορροπίας του τρόμου που είχε επιβάλει η «ιερά συμμαχία», ευνοούσαν προς το παρόν την εδαφική ακεραιότητα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας– και αφετέρου δε η πρόδηλη, στους εκπροσώπους τους, κοινωνική δρομολόγηση από μέρους των καταπιεσμένων της επαναστατικής διαδικασίας, προμηνύματα της οποίας αποτελούσαν εκτός των άλλων και το κάψιμο των προξενείων των ευρωπαϊκών δυνάμεων (απ’ τους Οθωμανούς, και κατά λάθος επιμένουν οι έλληνες ιστορικοί) κατά τη διάρκεια των πρώτων συγκρούσεων και η λεηλασία τους απ’ τους «πτωχούς» και «ποταπούς» χριστιανούς της Πάτρας και των γύρω χωριών. Τα «απορρίμματα της Ιταλίας και της Επτανήσου», επιβεβαιώνει ο Τρικούπης αναφερόμενος μ’ αυτόν το χαρακτηρισμό στους εξεγερμένους «πολιτικούς» πρόσφυγες που κατά εκατοντάδες είχαν καταφύγει και κατοικούσαν στην πόλη, μαζί με άλλους καταπιεσμένους «ους και υπό γαλλικήν προστασίαν, ησέβησαν και εις αυτήν την προστάτριαν σημαίαν, ηγνωμόνησαν και εις αυτόν τον ευεργέτην των Πουκεβίλον, ήρπασαν παρρησία την διασωθείσαν εκ των χειρών των Τούρκων και διατηρουμένην εν των προξενείω περιουσίαν τών [πλούσιων] Πατρέων και ηνάγκασαν και αυτόν τον Πουκεβίλον να εγκαταλείψη το προξενείον και να καταφύγη εις τι αγγλικόν πλοίον ευρεθέν εν τω λιμάνι των Πατρών, αίροντες μιαιφόνον χείρα και κατ’ αυτού».(13)

Έτσι, οι πρόξενοι των ευρωπαϊκών κρατών, όχι μόνο δεν θα βοηθήσουν τους εξεγερμένους ραγιάδες κωφεύοντας στις εκκλήσεις των αυτοχειροτονημένων ηγετών, αλλά, αντιλαμβανόμενοι το ανεξέλεγκτο της επαναστατικής δραστηριότητας, αφού διατάξουν τον κανονιοβολισμό τους –από πλοία τους που ήταν αραγμένα στο λιμάνι της πόλης, σύμφωνα με τα αρχεία του Βατικανού–, θα καταφύγουν έντρομοι στα αγγλοκρατούμενα, εκείνη την εποχή, Επτάνησα.

Αργότερα, στο συνέδριο της Βερόνας, όπου θα τεθεί μεταξύ άλλων και το «ελληνικό ζήτημα», ο τσάρος της Ρωσίας Αλέξανδρος ο Α΄, πιστοποιώντας τις «κρυφές» προθέσεις του για τον καρακερματισμό της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας σε δορυφορικά της χώρας του χριστιανικά «εθνικά» κράτη, αλλά ταυτόχρονα και την κοινωνική διάσταση του απελευθερωτικού αγώνα των καταπιεσμένων του «ελλαδικού χώρου», θα αιτιολογήσει ως εξής, απευθυνόμενος στον αντιπρόσωπο της Γαλλίας Μονμορανσύ, την περίεργα, εντούτοις, αυστηρή αρχικά ουδετερότητα της χώρας του: «Κανένα πράγμα δεν ημπορούσε να ήτον τόσον αρμόδιον εις το ιντερέσον μου, παρά ένας ιερός πόλεμος με την Τουρκίαν, όμως εστοχάστηκα ότι είδα εις τα ανακατώματα της Πελοποννήσου την μάρκαν της αναρχίας. Από εκείνην την στιγμήν ετράβηξα χέρι».(14)

Ανάλογες, άλλωστε, διαπιστώσεις ως προς τη φύση των αιτίων και το χαρακτήρα της επαναστατικής έκρηξης του 1821 θα διατυπώσουν και οι εγκυρότερες ξένες εφημερίδες της εποχής, βασιζόμενες σε πληροφορίες και ανταποκρίσεις απ’ τα πεδία των συγκρούσεων των πρώτων «φιλελλήνων», που έσπευσαν στον «ελλαδικό χώρο» κινούμενοι είτε από αισθήματα κοινωνικής αλληλεγγύης και την ειλικρινή πρόθεση να συνδράμουν στον απελευθερωτικό αγώνα των υπόδουλων κοινωνικών ομάδων (εκφράζοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο την αντίθεσή τους στην αρνητική στάση των κυβερνήσεων, αλλά παράλληλα με έμμεσο τρόπο και στα καθεστώτα των χωρών τους)(15) είτε από τυχοδιωκτική διάθεση και την προσδοκία της περιπέτειας, είτε απ’ τα νήματα των μυστικών υπηρεσιών των ευρωπαϊκών κρατών στα πλαίσια, αρχικά, των εκπορευόμενων σχεδίων εκτροπής του αφρισμένου κοινωνικού χειμάρρου κι αργότερα του αγώνα δρόμου για τον έλεγχο του υπό εκκόλαψη εθνικού κρατιδίου.

«Φαίνεται», θα συμπεράνει στο φύλλο της 26.5.1821 η βρετανική Morning Chronicle, «ότι η επανάστασις έγινε από τις κατώτερες τάξεις του λαού με σκοπό να επιβάλουν την αρχή τής ίσης διανομής του πλούτου»,(16) ενώ η μεγαλύτερη γερμανική εφημερίδα, η Allgemeine Zeitung, θα δημοσιεύσει επιστολή-ανάλυση του ελληνολάτρη Christian Muller, ο οποίος, –βλέποντας τις ονειροφαντασίες του που συμμερίζονταν και πολλοί άλλοι «φιλέλληνες» για μια επιχειρούμενη απ’ την επανάσταση αναβίωση του αρχαιοελληνικού κλέους, να συντρίβονται απ’ την ανατρεπτική κοινωνική πραγματικότητα του «ελλαδικού χώρου»– έγραφε απογοητευμένος, ανάμεσα σ’ άλλα, στα τέλη Ιουλίου του 1821 απ’ το Μωρηά: «Αλλά πλανάται οικτρά εκείνος, που νομίζει ότι ο πόλεμος αυτός των Ελλήνων εναντίων των Τούρκων είναι πόλεμος εθνικός. Τέτοιο πράγμα δεν συμβαίνει, γιατί προς το παρόν λείπουν οι απαιτούμενες προϋποθέσεις. Οι ανώτερες τάξεις δεν έλαβαν καθόλου μέρος μέχρι τώρα, εξαιρέσει καναδύο πριγκήπων οι οποίοι ίσως ελπίζουν να πάρουν κανένα θρόνο. Οι πιο ευκατάστατοι και οι πιο πλούσιοι Έλληνες δεν υπεστήριξαν τον πόλεμο αυτόν ούτε άμεσα ούτε έμμεσα, υπάρχουν μάλιστα πολλοί απ’ αυτούς οι οποίοι τον αποδοκιμάζουν».(17)

Το αυθαίρετο και πλασματικό της παρουσίασης, απ’ την επίσημη ιστορία, της κοινωνικής έκρηξης σαν εθνική αφύπνιση και του απελευθερωτικού πολέμου των «κατώτερων τάξεων του λαού» σαν ομόθυμη συστράτευση εξουσιαστών και εξουσιαζομένων «ελλήνων» ενάντια αποκλειστικά στον «ξένο» ζυγό, δεν αποκαλύπτουν μονάχα ξένες πηγές (τις οποίες το σύνολο σχεδόν της ελληνικής ιστοριογραφίας θεωρεί –εφόσον υπονομεύουν τον παραληρηματικό εθνικό της λόγο– αναξιόπιστες και χαρακτηρίζει συλλήβδην σαν υποβολιμιαίες), αλλά καταδεικνύει η ίδια η ανατρεπτική κοινωνική πραγματικότητα εκείνης της εποχής στον «ελλαδικό χώρο», όπως αυτή έστω και αποσπασματικά καταγράφεται και αναγκαστικά υπονοείται ή αντανακλάται στις σελίδες της.

Οι πολύτροπα αποτρεπτικές της επανάστασης απόπειρες των «ελληνικών» ηγετικών ομάδων, που εκδηλώθηκαν κατ’ αρχήν στην Πελοπόννησο, θ’ αποτελέσουν τον κοινό παρονομαστή και στις περισσότερες τοπικές εξεγέρσεις που θα ξεσπάσουν (με πετυχημένη κατάληξη ή μη), στη συνέχεια, σε αρκετές περιοχές του «ελλαδικού χώρου» και οι οποίες αποδεδειγμένα –παρά τον πρωτοβουλιακό ρόλο που θα παίζουν στην εκδήλωση κάποιων απ’ αυτές ορισμένα μικροαστικά ριζοσπαστικά στοιχεία της Φιλικής Εταιρίας– δεν ακολουθούσαν καμιά προκαθορισμένη χρονική αλληλουχία η οποία να υποδηλώνει την εφαρμογή ενός «πανεθνικού» σχεδίου δράσης, αλλά υπήρξαν προϊόντα μιας απολύτως φυσιολογικής διαδικασίας: της αλυσιδωτής κοινωνικής αντίδρασης που προκάλεσαν τα εξεγερτικά γεγονότα του Μωρηά.

Οι αστοί οικοκυραίοι-εφοπλιστές των ναυτικών νησιών, αρνούμενοι να παίξουν τον «νομοτελειακά συνεπαγόμενο» –απ’ τη μεταφυσικής ουσιαστικά απόκλισης μαρξιστική αντίληψη για την ιστορική κίνηση, βάσει της οποίας επιχειρεί ολόκληρο το φάσμα της ελληνικής αριστερής ιστοριογραφίας να προσδιορίσει το χαρακτήρα της επανάστασης του 1821– πρωτοποριακό τους ρόλο, θα συρθούν απ’ τους συντροφοναύτες στη διαδικασία ανατροπής του κυριαρχικού σκηνικού, όπως άλλωστε και οι εύποροι (κοτσαμπάσηδες, δεσποτάδες κ.ά.) του ηπειρωτικού χώρου και των αγροτικών νησιών, απ’ την πιο στατική –κατά την ίδια αντίληψη– μερίδα της «ελλαδικής» κοινωνίας, τους εξαθλιωμένους αγροτοκτηνοτροφικούς πληθυσμούς.

Ακόμη κι ο συντηρητικότερος της «αοράτου αρχής» των φιλικών, ο Ξάνθος –που στα απομνημονεύματά του αποδίδει το εξεγερτικό σάλπισμα του Μωρηά στους τεκμηριωμένα πασχίζοντες να το αποτρέψουν κοτσαμπάσηδες και δεσποτάδες– θα παραδεχτει ότι «…εις τας Νήσους και την Ρούμελην τουναντίον ο λαός και οι καπιτάνοι επαναστατήσαντες υπεχρέωσαν τους προεστώτας να συγκατανεύσωσιν».(18)

Η αναγκαστικά σύντομη και λειψή, αλλά ενδεικτική του χαρακτήρα των διαδραματιζόμενων, επιστροφή και περιήγηση στο χωροχρόνο της εκδήλωσης των εξεγερτικών γεγονότων που θα επιχειρήσουμε στη συνέχεια, μέσα απ’ τις σκόπιμα σκεπασμένες με τη σκόνη της λήθης σελίδες της κοινωνικής ιστορίας, θεωρούμε ότι το πιστοποιεί.

Η πάμπλουτη Ύδρα, που για το συσσωρευμένο χρυσάφι στις στέρνες των αρχόντων της την αποκαλούσαν «Μικρή Αγγλία» –αντίθετα απ’ ό,τι συνέβη στις Σπέτσες, που θα ξεσηκωθούν με τον Πάνου, και στα Ψαρά, όπου η «δημοκρατική» κοινοτική διοίκηση η οποία είχε προκύψει μετά την εξέγερση του 1815 θα θέσει μαζί με τον «κοινό λαό» αμέσως τα καράβια του νησιού (που άλλωστε κινούνταν με κεφάλαια πλούσιων Χιωτών) στην υπηρεσία της επανάστασης–, θα συμμετάσχει σ’ αυτήν «κινηθέντος του λαού παρά γνώμην των προκρίτων».(19)

«Σύμφωνα με πληροφορίες από την Ύδρα», θα σημειώσει στο ημερολόγιό του ο πρόξενος της Ολλανδίας στην Αθήνα, «έγινε στις 27 Μαρτίου επανάσταση του όχλου που κραύγαζε ελευθερία-ισότητα κ.λπ. και ζητούσε χρήματα απ’ τους πλουσίους».(20) Γεγονός που θ’ αναγκάσει τους κατοπινούς «ηγέτες» της επανάστασης, και πρωταγωνιστές αργότερα της πολιτικής σκηνής του νεοσύστατου κράτους (Κουντουριώτης, Μιαούλης, Ορλάνδος κ.ά.), να κλειστούν στ’ αρχοντικά τους, να καταβάλουν στους πολιορκητές τους συντροφοναύτες (που άνεργοι εκείνη την εποχή είχαν καταλάβει ήδη τα πλοία και αρματωθεί) ένα υπέρογκο χρηματικό ποσό για την κίνηση του στόλου και να παραδώσουν τη διοίκηση του νησιού σε επαναστατική, υπό τον Αντώνη Οικονόμου (άνεργο καπετάνιο), επιτροπή.

«Περιορισμένοι όντες, ως είπομεν, εις τας οικίας των», επαληθεύει, όπως και πολλοί άλλοι απομνημονευματογράφοι, ο Φωτάκος, «αναγκάσθηκαν και από τα παράθυρα των οικιών των εκρέμαγαν τα τάλαρα φοβούμενοι τον λαόν, και ωμολόγησαν προσέτι, ότι θέλουν και αυτοί την επανάστασιν…».(21)

Στην αγροτική Σάμο οι ολιγαρχικοί «καλικάτζαροι» (κοτσαμπάσηδες, δεσποτάδες κ.ά.), που είχαν υπερισχύσει μετά το 1813 με τη βοήθεια των Οθωμανών και έναντι των «καρμανιόλων» στο κοινοτικό σύστημα, «ετάχθησαν», σύμφωνα με τον Τρικούπη, «με την Τουρκικήν εξουσίαν και δεν ήθελαν την επανάστασιν, αλλά τουναντίον είχαν διάθεση να τη χτυπήσουν».

Έντρομοι μπροστά στον ξεσηκωμό που προκάλεσε στα χωριά του νησιού ο απόηχος των συντελούμενων σ’ άλλα μέρη του «ελλαδικού χώρου» εκρηκτικών γεγονότων, θα συγκροτήσουν φρουρά για ν’ αποτρέψουν την επιχειρούμενη εισβολή των εξεγερμένων αγροτών στη χώρα, θα ειδοποιήσουν τους Οθωμανούς διοικητές των γύρω νησιών να στείλουν στρατεύματα για την καταστολή «των εν τη νήσω αναφυεισών ταραχών» προτρέποντάς τους να προχωρήσουν «εις σύλληψιν των αποστατών» και, τελικά, θα φυγαδεύσουν τους Οθωμανούς αξιωματούχους του νησιού στα μικρασιατικά παράλια.

«Τούτου γενομένου», καταλήγει ο Τρικούπης, «όλη η νήσος και αυτή η χώρα ήσαν εντός ολίγων ημερών εις πλήρη επανάστασιν παρά γνώμιν των προκρίτων»,(22) οι οποίοι, προκειμένου να εκτονώσουν την κοινωνική ένταση, θα παραδώσουν την κοινοτική διοίκηση στον φιλικό Λυκούργο Λογοθέτη, που έφθασε στο νησί (όπως άλλωστε κι άλλοι αξιωματούχοι της Εταιρίας σε ανάλογες περιπτώσεις) μετά την εκδήλωση (14.4.1821) και «επικράτηση» της εξέγερσης.

Στην Άνδρο οι προύχοντες αναγκαστικά θα αποδεχτούν τα τετελεσμένα εξεγερτικά γεγονότα –που ξεκίνησαν με πρωτοβουλία του αιρετικού κληρικού και φιλόσοφου Θεόφιλου Καΐρη, που θα αφορισθεί αργότερα απ’ την εκκλησία–, προσέχοντας «όμως πάντα να μην ξεφύγει από τα χέρια τους η κατάσταση, και στις δύσκολες στιγμές ήταν πάλι έτοιμοι να προσκυνήσουν».(23)

Στην Κάλυμνο οι αγρότες και ναύτες του νησιού –που, σύμφωνα με το χρονικό του Καραβοκυρού, με τον Μιχαήλ Ρεΐση «ηνόουν να σηκώσουν αμέσως τη σημαίαν της επαναστάσεως» ενάντια στη θέληση «των νουνεχόντων και οικοκυραίων», οι οποίοι, όπως και οι ομόλογοί τους σ’ ολόκληρο τον ελλαδικό χώρο, «εθεώρουν τούτο πρόωρον» προκειμένου να την αποτρέψουν–, μετά τη δολοφονία τριών επαναστατών από ανθρώπους των προκρίτων, θ’ αναγκάσουν τους τελευταίους να κλειστούν στο Κάστρο «ένθα ήτο και ο διοικητής Αγάς»(24) και θα τους πολιορκήσουν για δύο μήνες, χωρίς ωστόσο να επικρατήσουν τελικά.

Στη Σίκινο, όπου «οι θερμότεροι υπεκίνησαν τον λαόν εις στάσιν κατά της καθεστηκυίας αρχής», το πρώτο μέλημα των εξεγερμένων ήταν η απόπειρα καθαίρεσης του «έλληνα» βοεβόδα Δημητρακόπουλου και η απαλλοτρίωση των συγκεντρωμένων φόρων.

Περιγράφοντας, ο τελευταίος, σε αναφορά του προς την Καγκελαρία του τόπου, τα διαδραματισθέντα στη συνέλευση των κατοίκων που οδήγησαν στη στάση, τους πληροφορεί πως «…εις την σημερινή σύναξιν δεν είδα κατά το σύνηθες ούτε τους αγίους ιερείς ούτε τους Προεστώτας ούτε νοικοκύριδες, αλλά μόνο μερικοί των οικοκυραίων, πλην δεν ημπόρεσα να καταλάβω αν όλοι εσυνάχθησαν με την θέλησίν των ή τους ετράβησαν οι δημογέρτες…»(25)

Στη Νάξο η αντίδραση των αριστοκρατικών καταλοίπων της φραγκοκρατίας και στη συνέχεια της οθωμανοκρατίας, σύντομα θα σαρωθεί, αφού, σύμφωνα με τον Κασομούλη, «οι χωρικοί επαναστατήσαντες ελησμόνησαν τα προνόμια των αρχόντων και δεν τους πρόσφερναν τίποτα».(26)

Στην Κρήτη οι αγρότες και κτηνοτρόφοι των ορεινών περιοχών (Σφακιανοί κ.ά.) χριστιανοί, αλλά και κάποιοι μουσουλμάνοι, θα ξεσηκωθούν μόλις γίνουν γνωστά τα διαδραματιζόμενα στον υπόλοιπο «ελλαδικό χώρο», παρά την ύπαρξη ισχυρών οθωμανικών στρατευμάτων στο νησί, παρά το γεγονός ότι «μόλις τον τελευταίον Μάρτιον έλαβαν αμυδράν τινά ιδέαν της εταιρίας»(27) –το τελικό σχέδιο, άλλωστε, της ηγεσίας των φιλικών δεν προέβλεπε τίποτε συγκεκριμένο, εφ’ όσον κατέληγε αναφέροντας ότι «περί δε Κρήτης και λοιπών νήσων της Μεσογείου θέλομεν ομιλήσει τα δοκούντα εν καιρώ πρέποντι»(28)– και παρά τη σκληρή αντίδραση των προυχόντων και των αρχιερέων.

Οι τελευταίοι, σύμφωνα με τον Τρικούπη, «…κατέβαλον πάσαν φροντίδα εις διατήρησιν της ησυχίας καθ’ όλην την νήσον, εκδώσαντες εγκυκλίους προς τους υπό την ποιμαντορίαν των, δι’ ων εξύμνουν τας απείρους προς αυτούς αγαθοεργίας της υψηλής Πύλης, και τους εσυμβούλευαν να προσέχωσιν αυστηρώς μη τύχη και δια κακοβούλων και απατηλών εισηγήσεων αποπλανηθώσιν, ως οι αχάριστοι Πελοποννήσιοι, από της σωτηρίου οδού τής προς την Πύλην υποταγής των».(29)

Αργότερα, όταν ο μητροπολίτης Κυδωνίας θα καλέσει τους εξεγερμένους σε υποταγή στον «φιλάνθρωπον αρχιστράτηγον Χασάν Πασάν», θα πάρει την εξής απάντηση: «Δεν ελπίζαμεν ποτέ ότι μέχρι τούδε υπάρχετε εις την ζωήν… ηπορήσαμεν δε μόνον όταν είδομεν να μας προτρέπετε να υποταχθώμεν και δευτέραν φοράν. Το αυτό δε νομίζομεν ως να μας λέγετε να δέσωμεν τας χείρας μας δια να μας σφάξωσιν πάλιν…» (30)

Στη Χίο η εξέγερση, που ξεκίνησε τον επόμενο χρόνο με τη βοήθεια των ήδη επαναστατημένων σαμιωτών και «τους κατοίκους φέροντας αντί πυροβόλων οβελούς, αξίνας, δικέλλας και αντί ξιφών και σπαθιών, σφενδόντας και ρόπαλα», θα καταπνιγεί με πρωτοφανή αγριότητα χάρη στην «μίσθωσιν υπό της δημογεροντίας 200 Τουρκοκρητών αντί 400 γροσίων την ημέραν», που θα ενισχύσουν την οθωμανική φρουρά, σύμφωνα με τη μαρτυρία του κατοπινού μητροπολίτη Γρηγορίου Φωτεινού, και τη «σύμπραξιν των χριστιανών προεστώτων με την τούρκικην διοίκησιν διά τη συνάθροισιν των όπλων», τον αφοπλισμό δηλαδή των χωρικών, μέχρι «οικιακών μαχαιρών» και «πελέκεων».(31)

Στην Αττική ο αυθόρμητος ξεσηκωμός των αγροτών απ’ τα περίχωρα της Αθήνας (Μενίδι, Χασιά κ.ά.) με τον Μελέτη Βασιλείου, και η φημολογούμενη απόπειρα εισβολής τους στην πόλη, θ’ αναγκάσουν τους Οθωμανούς εξουσιαστές να κλειστούν στο κάστρο (στην Ακρόπολη), παίρνοντας μαζί τους σαν ομήρους όσους απ’ τους προκρίτους δεν είχαν διαφύγει σ’ άλλα μέρη της Στερεάς μόλις αντίκρισαν τον επαναστατικό κουρνιαχτό.

Μια πρακτική αναστολής της επαναστατικής διαδικασίας που, όπως και σ’ άλλα μέρη του «ελλαδικού χώρου», θ’ αποδειχτεί ατελέσφορη, καθώς οι αγρότες, όχι μόνο θα εισβάλουν στην πόλη, αλλά θα επιδοθούν σε λεηλασίες οθωμανικών και χριστιανικών αρχοντικών, θα απειλήσουν με σφαγή τον αρχιεπίσκοπο Διονύσιο (ανιψιό του Πατριάρχη Γρηγορίου του Ε΄ –που επέστρεψε μετά την επικράτηση των εξεγερμένων απ’ τη Λειβαδιά–, όπου είχε καταφύγει μετά τις πρώτες ανατρεπτικές εκδηλώσεις) και θα τον περιορίσουν τελικά στη μητρόπολη και, φυσικά, με τη βοήθεια ναυτικών από την Αίγινα και την Τζια θ’ αρχίσουν, μια μεγάλης διάρκειας πολιορκία της Ακρόπολης. Μια πολιορκία που θα συνοδευτεί, όπως ήταν φυσικό, από τους αλλεπάλληλους βομβαρδισμούς της.

Τα περί προσφοράς απ’ τους πολιορκητές μολυβιού, για να σταματήσουν οι Οθωμανοί αφαιρώντας τις μεταλλικές συνδέσεις να καταστρέφουν τις κολόνες του Παρθενώνα, μυθολογήματα –που κατασκευάστηκαν αργότερα για να προσδώσουν εθνική χροιά σε μια εξέγερση της οποίας τον κοινωνικό χαρακτήρα αντιλαμβανόμενος ο Δ. Υψηλάντης θα προσπαθήσει να εκτρέψει αντικαθιστώντας (όπως και σε άλλες περιπτώσεις) τον Μελέτη Βασιλείου με τον υδραίο Νέγκα και αργότερα, μετά από αψιμαχίες, με τον Λιβέριο Λιβερόπουλο– δεν τεκμηριώνονται από καμιά ιστορική πηγή και δεν αντανακλούν, βέβαια, μια λογική εκτίμηση εκείνης της σφοδρής συγκρουσιακής κατάστασης.(32)

Στην Ήπειρο και την υπόλοιπη Στερεά, που αποτελούσαν θέατρο συγκρούσεων εκείνη την εποχή ανάμεσα στην Πύλη και τον αποστάτη Αλή Πασά, η επανάσταση «βράδυνε αδικαιολόγητα, όχι μόνον από την αντίδραση του προύχοντα της Λειβαδιάς Νίκου Νάκου καθώς και των προυχόντων του Μαυρίλου Χατζηδημακαίων που έστελναν γράμματα στους Τούρκους, αλλά και των αρματωλών Μ. Κοντογιάννη, Στουρνάρη Πούλη κ.ά. Κι όταν ο Διάκος έστειλε τον Ι. Λάππα μ’ αγρότες να επαναστατήσει τη Θήβα, μόνον οι χωριάτες από τα Βίλλια και οι Θηβαίοι αγρότες κινήθηκαν».(33)

Ωστόσο σταδιακά όλα τ’ αναχώματα που στήθηκαν για να αναχαιτήσουν τη διάχυση του επαναστατικού πνεύματος και στη Ρούμελη θα υποχωρήσουν, και πολλοί απ’ τούς προύχοντες πρωτομάστορές τους (Τσολάκογλοι, Χασαπαίοι, Χατζηδημακαίοι, κ.ά.) θα εξοντωθούν αργότερα «με φοβεράν δε ωμότητα ενίοτε», είτε απ’ τους εξεγερμένους αγρότες, είτε απ’ τους παραγκωνισμένους, κατά την προεπαναστατική περίοδο, ανταγωνιστές τους στη νομή και διαχείριση της εξουσίας αρματωλούς και καπεταναίους.

Στην ορεινή Θεσσαλία «…οι υιοί των γελαδαρέων και πιστικών και γεωργών έτρεξαν ταχύτερον από τους υιούς των πλουσίων και αρχόντων εις τούτο το μέγα δείπνον της κοινής ημών μητρός και αυτοί προσπαθώσιν να τη βγάλωσι από τον βόρβορον και να την παστρέψωσι με το αίμα των»,(34) θα γράψει με το ψευδώνυμο «Νέος Ιατρός» κάποιος ευκατάστατος λόγιος του κύκλου Βηλαρά (πολλοί πιθανολογούν ότι είναι ο Κονομάτης) σε μια εξιστόρηση των επαναστατικών γεγονότων υπό μορφήν επιστολής, ταυτίζοντας, φυσικά, αυθαίρετα τις επιδιώξεις των καταπιεσμένων με τα εθνικά οράματα της παροικιακής και ελλαδικής αστικής τάξης.

Παρά την ύπαρξη σημαντικότατων οθωμανικών στρατιωτικών δυνάμεων και κόντρα στις απανωτές πιέσεις και προτροπές του μητροπολίτη της Λάρισας Μελέτιου στο ποίμνιό του για μια προς «…το βασίλειον κράτος υποταγήν άκραν, και ευπείθιαν…», οι αγρότες και κτηνοτρόφοι των χωριών του Πηλίου με πρωτοβουλία του «κακορίζικου αρχιμανδρίτη Γαζή», σύμφωνα με μια ενθύμηση κάποιου ηγούμενου του Πανάρετου, που κατέγραψε ο Κορδάτος, θα ξεσηκωθούν.

«…Από τη χόρα Ζαγορά», γράφει ο καλόγερος, «σικόθικεν ο καπιτάνιος Κυριάκος [Μπασδέκης] μαζί του πίγαν ο γιός του γιαλά φίλπας [Ιωάννου], ο Τζαμτσαρέλος κι πολί κσιπόλιτι κι παρακιντέδες που τους τράβικσε ο νταΐς Στέφος απ’ τιν περαχόρα. Ι παναθεματιζμένι», συνεχίζει, «κτίπισαν τους προυεστούς το Φρόνιμο κι τουν Κασαβέτι κι τουν Παπαλεξαντρί, ο Θεός όμους ο μεγαλοδίναμος έβαλε του χέρι του κι σταμάτισε ου χαλαζμός. Ιρθεν ο δεσπότις τις Λάρσας Μελέτιος με τουν Πασά κι έκαναν ζάπι. Ολι ινικοκερέΐ στα ικοσιτέσαρα [χωριά] βγίκαν κι προσκίνισαν κι φίλαξαν τουν ντουνιά από μιγάλον χαλασμό».(35)

Στη Χαλκιδική οι Οθωμανοί αξιωματούχοι, στην προσπάθειά τους να προλάβουν κάθε εκδήλωση της πρόδηλης εξεγερτικής διάθεσης των αγροτών της, θα στείλουν στρατεύματα απ’ τη Θεσσαλονίκη και θα επιχειρήσουν κατά την πάγια τακτική τους να κρατήσουν σαν ομήρους τους προεστούς του Πολυγύρου, που έντρομοι θα εγκαταλείψουν την πόλη. Η βάναυση όμως συμπεριφορά των στρατευμάτων τους θα προκαλέσει τελικά το αντίθετο απ’ το σκοπούμενο αποτέλεσμα, καθώς οι κάτοικοι «εις πρόληψιν δε του κακού έδραξαν τα όπλα, επάτησαν το διοικητήριον την επαύριον, εφόνευσαν τον διοικητήν και τους περί αυτόν 28 στρατιώτας και εκστράτευσαν αυθημερόν εις προφύλαξιν της κωμοπόλεως». Τα αντίποινα στα οποία θα προχωρήσουν οι Οθωμανοί εξουσιαστές (φόνοι προυχόντων, παπάδων και πολλών φτωχών λαϊκών) θα συμβάλουν στη γενίκευση της εξέγερσης σ’ όλη τη Χαλκιδική, «διότι κατά το παράδειγμα του Πολυγύρου όλα τα χωριά της επαρχίας και άλλα κατόπιν αυτών έδραξαν τα όπλα και πανταχόθεν συνέρρευσαν στρατεύματα».(36)

Ωστόσο, σύντομα η επανάσταση στην Ανατολική Μακεδονία, έχοντας ν’ αντιμετωπίσει φοβερά δυσανάλογο για τις δυνάμεις της αριθμό εχθρικών στρατευμάτων, τις αντιδράσεις της πλειοψηφίας των προυχόντων και, τελικά, την υπονόμευση του ανώτερου κλήρου –αφού «άπαντες οι εν τη Κοινή Συνάξει των δεκαεννιά ιερών μοναστηριών του Αγίου όρους προϊστάμενοι», θα προδώσουν, προκειμένου να γλυτώσουν τα κεφάλια τους και την περιουσία τους, τους επαναστάτες και τον αυτοπροβαλλόμενο σαν ηγέτη τους και «προστάτη της Μακεδονίας» φιλικό Εμμανουήλ Παπά–, θα καταπνιγεί, αναγκάζοντας πολλούς απ’ τους εξεγερμένους να καταφύγουν και να συνεχίσουν τη δράση τους στη Στερεά και την Εύβοια, όπου ήδη είχαν εκδηλωθεί αγροτικές εξεγέρσεις (Χαλκίδα, Λίμνη, Κύμη κ.α.).

Στα Επτάνησα, τέλος, οι «έλληνες» βουλευτές του Ιονίου κράτους και οι άγγλοι κατακτητές, μπροστά στην αδυναμία ανακοπής –μέσω αλλεπάλληλων προκηρύξεων– της ογκούμενης εκείνη τη χρονική περίοδο κοινωνικής δυσαρέσκειας, αλλά και της αλληλεγγύης των κατοίκων τους προς τους εξεγερμένους του οθωμανοκρατούμενου ελλαδικού χώρου, η οποία εκδηλωνόταν ποικιλότροπα ακόμα και με στάσεις (Ζάκυνθος, Κύθηρα), θα προχωρήσουν στην καταστολή κάθε αντίδρασης, στον αφοπλισμό των χωρικών και τελικά στην επιβολή στρατιωτικού νόμου.

«Οφείλω δε να μη παραλείψω ενταύθα», σημειώνει στα απομνημονεύματά του, αναφερόμενος στα εξεγερτικά γεγονότα της Ζακύνθου και σ’ όσα ακολούθησαν, ο γραμματέας του Κολοκοτρώνη Οικονόμου, «ότι η φήμη και κοινή μάλιστα γνώμη εβεβαίου, ότι και αυτήν την ένοπλον μετά του λαού ρήξιν, αυτοί της προστασίας υπηρέται προεκάλεσαν και επίτηδες, εν ου δέοντι, πρώτοι μεν αυτοί πυροβολήσαντες, εις δε τον λαόν αποδόντες τον πρώτον πυροβολισμόν. Τούτο παρέσχεν εις τον διοικητήν την ζητουμένην αφορμήν δρακοντείου αυστηρότητος, ως και εις τον Αρμοστήν [Μαίτλαντ] την επιθυμητήν εύλογον πως αιτίαν, να υποβάλουν την νήσον όλην υπό στρατιωτικόν νόμον, ν’ απαγχονίσουν πέντε χωρικούς, πισσώσουν και κρεμάσουν εις κλουβία τα πτώματά των επί των πέριξ της πόλεως υψωμάτων προς έμπνευσιν τρόμου. Αφώπλισαν δε και πάντας τους της νήσου κατοίκους, εφυλάκισαν έως εκατόν πολίτας Ζακυνθίους, και ιερείς έτι, εις το φρούριον ως υπόπτους ή απειθείς».(37)

Κατασταλτικά και προληπτικά μέτρα, που όμως δεν θα σταθούν ικανά ν’ αποτρέψουν ούτε την εκδήλωση στα αμέσως επόμενα χρόνια κοινωνικών ταραχών στ’ αγγλοκρατούμενα Επτάνησα, ούτε την ενεργό συμμετοχή πολλών κατοίκων τους στο πλάι των εξεγερμένων του οθωμανοκρατούμενου «ελλαδικού χώρου» στον απελευθερωτικό αγώνα, στα πλαίσια μιας πρωτοφανούς για εκείνη την εποχή σε έκταση, πολύμορφης και ετερόδοξης κίνησης αλληλεγγύης, στην οποία, εκτός των επώνυμων και ανώνυμων ευρωπαίων «φιλελλήνων», θα συμμετάσχουν εθελοντές από κάθε σχεδόν γωνιά της γης (ασιάτες, νοτιοαμερικάνοι, βορειο-αμερικάνοι κ.ά.) και, κυρίως, απ’ το βαλκανικό χώρο (αρβανίτες, ρουμάνοι, βούλγαροι, βόσνιοι, σέρβοι, μακεδόνες κ.ά.). Την προσφορά των τελευταίων ωστόσο, παρ’ ότι πιο σημαντική, ως μη κινούμενη όπως αυτή των δυτικο-ευρωπαίων απ’ το πνεύμα του «διαφωτισμού», της «υπεράσπισης των ανθρώπινων δικαιωμάτων» και της «αρχής της αυτοδιάθεσης των εθνών», η επίσημη ιστορία υποβαθμίζει και πολλές φορές αγνοεί, όπως παραβλέπει και αγνοεί, προκειμένου να ενισχύσει την ευρεία αντίληψη για τον καθαρά εθνικό και θρησκευτικό χαρακτήρα της επαναστατικής έκρηξης του 1821, «ότι έχουμε», σύμφωνα με τις έρευνες του ιστορικού Σπύρου Λουκάτου, ακόμη και «τούρκικο φιλελληνισμό, έχουμε φιλέλληνες Τούρκους, έχουμε τον ανώτερο θρησκευτικό ηγέτη της Τουρκίας να μη θέλει να πειθαρχήσει σε σουλτανική εντολή για να καταδικάσει τον ελληνικό αγώνα και γι’ αυτό να εξορίζεται και κατά τη διάρκεια της εξορίας να εκτελείται. Έχουμε άλλους Τούρκους επίσης που μπήκαν μέσα στα στρατεύματα τα επαναστατικά και αγωνίστηκαν».(38)

Υπερτονίζοντας τη σημασία υπαρκτών φαινομένων, όπως της προσμονής –των γαλουχημένων για έναν αιώνα με τις προφητείες του Αγαθάγγελου καταπιεσμένων– βοήθειας απ’ τη χριστιανική Ρωσία και κρουσμάτων (όχι πάντως γενικευμένων) θρησκευτικής μισαλλοδοξίας σε βάρος φτωχών, εβραίων, μουσουλμάνων και καθολικών, η κρατούσα ιστοριογραφία αφήνει έντεχνα ανερμήνευτο το γεγονός ότι η κυρίαρχη χριστιανική ιδεολογία στάθηκε ανίκανη να αποτρέψει την κοινωνική έκρηξη. Το γεγονός ότι η επανάσταση, όχι μόνο θα ξεσπάσει παρά και κόντρα στην πολιτική βούληση της ηγεσίας του κλήρου, αλλά θα διαρρήξει και τον αξιακό πυρήνα της χριστιανικής κοσμοθεωρίας, αφού, όπως θα ομολογήσει και ο διαδεχθείς τον κρεμασμένο απ’ τον Σουλτάνο για την ανικανότητά του να την αποσοβήσει πατριάρχη Γρήγορο τον Ε΄, ο Ευγένιος ο Β΄, στο δεύτερο αφοριστικό κείμενο (Αύγουστος του 1821), «…το μεγαλύτερο τμήμα του Ελληνικού έθνους αντί να δείξει την απέραντη ευγνωμοσύνη [στο σουλτανικό κράτος] ξέχασε αυτή την απέραντη ευγένεια με την άρνηση και καταπάτηση των θεσμών της θρησκείας που παραγγέλλουν πλήρη υποταγή και υπακοή σ’ αυτή την ουρανοσκεπή αυτοκρατορική δύναμη».

Για πρώτη φορά τόσο μαζικά, οι αναμφισβήτητα θρησκόληπτοι ραγιάδες και σ’ ολόκληρο τον «ελλαδικό χώρο» θ’ αρνηθούν ν’ ακολουθήσουν τις απειλητικές προσταγές του θεϊκού εκπροσώπου, «…να καταθέσουν», δηλαδή, «αμέσως τα όπλα τους και να επανέλθουν στην αρχική κατάσταση της τέλειας και νόμιμης υποταγής», και θα συνεχίσουν με πάθος «τα άσκοπα κινήματα, που τόσα τρελλά σχεδιάστηκαν υπό την επήρεια του άθλιου Δαίμονα»,(39) κινήματα στα οποία θα πάρουν μέρος, μαζί με τους χιλιάδες καταπιεσμένους, και εκατοντάδες απλοί κληρικοί, αρνούμενοι στην πράξη τις εντολές μιας κοσμοθεωρίας που επαγγελλόταν την, μέσω μιας αναξιοπρεπούς επιβίωσης, κατάκτηση της βασιλείας των ουρανών και προκρίνοντας το ρίσκο του αγώνα για την απόκτηση της ελευθερίας επί της γης.

Τις ρωγμές, ωστόσο, που προκάλεσε η κοινωνική έκρηξη στην ψεύτικη και κατασκευασμένη –απ’ τους κρατούντες με σκοπό την άλωση των ιδιαιτεροτήτων και την πολιτιστική ομογενοποίηση των ετερογενών ανθρώπινων ομάδων του ευρύτερου βαλκανικού χώρου– θρησκευτική συνείδηση, θα επιχειρήσει να επουλώσει μερίδα των επίδοξων κυριάρχων της εποχής, με τη σταδιακή έντεχνη και βίαιη επιβολή της εθνικής ιδεολογίας, αποσκοπώντας στην ανακοπή της κοινωνικής πορείας της επανάστασης και της συνεπαγόμενης αυτοσυνειδητοποίησης των καταπιεσμένων και κατατείνοντας να εντάξει τις αυτονομημένες και αλληλοσπαρασσόμενες κατά τη διάρκειά της εξουσιαστικές ομάδες του «ελλαδικού χώρου», σε μια νέα ιεραρχική οντότητα, το εθνικό κράτος, στα πλαίσια της σταδιακής, μετά την αστική χειραγώγηση της κοινωνικής επανάστασης στη Γαλλία, αναδιάρθρωσης της κυριαρχίας και μεταλλαγής των εκμεταλλευτικών σχέσεων σ’ ολόκληρο τον ευρωπαϊκό χώρο.

[Από το Βιβλίο: Κυριαρχία και Κοινωνικοί Αγώνες στον Ελλαδικό Χώρο, τόμος Α΄, έκδοση ΑΝΑΡΧΙΚΗ ΑΡΧΕΙΟΘΗΚΗ, Αθήνα 1996, σελίδες 283 – 301]

(ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΕΛΙΔΑ "ANARCHY PRESS" http://anarchypress.wordpress.com/ )

Καμιά Συναίνεση Στα Νέα Μέτρα

2010-03-04T10:08:00.000-08:00

«Όταν τραβούσατε τον κλήρο

πάντα τον μούτσο καταβροχθίζατε.

Μα ο καιρός των χαρούμενων

ναυαγίων πέρασε.

Όταν οι ναύαρχοι

πέσουν στη θάλασσα

εμείς μην υπολογίζετε

να τους ρίξουμε σωσίβιο,

εκτός κι αν είναι από πέτρα.»

Κρίση, έλλειμμα, χρέος, πτώχευση, spread, επιτήρηση, πρόγραμμα σταθερότητας, έκτακτα μέτρα, αναγκαία μέτρα, επιπρόσθετα μέτρα…

Μια εκστρατεία κοινωνικής τρομοκράτησης έχει εξαπολυθεί τους τελευταίους μήνες με επίκεντρο την καπιταλιστική κρίση και το κρατικό χρέος, ιδιαίτερα μετά τις σκηνοθετημένες εκλογές του Οκτώβρη για την παράδοση του κυβερνητικού θώκου στη σοσιαλφιλελεύθερη πολιτική διαχείριση. Η προσχεδιασμένη άγρια ταξική επίθεση του κεφαλαίου, για περαιτέρω συρρίκνωση του εργατικού κόστους και των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων μαζί με τη συνέχιση των «αναγκαίων» καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων, εμφάνιζε βραδυπορίες και αδυναμίες εφαρμογής από την προηγούμενη πολιτική ηγεσία, της οποίας το κοινωνικό κύρος ειδικά μετά την εξέγερση του Δεκέμβρη είχε κουρελιαστεί. Μια «φρέσκια διακυβέρνηση», με «νωπή λαϊκή εντολή» (την οποία κατόρθωσε να αποσπάσει με μπόλικο προεκλογικό εμπόριο ελπίδας για αφελείς) ήταν απαραίτητη.

Βέβαια, οι υποσχέσεις και τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα εξανεμίστηκαν εν μία νυκτί. Ξαφνικά «ανακάλυψαν» τα «ψέματα των προηγούμενων για το ύψος του κρατικού ελλείμματος», «απόρησαν» και «αγανάκτησαν» από «την τραγική δημοσιονομική κατάσταση της χώρας» και επέβαλλαν μια «κατάσταση έκτακτης ανάγκης», καλώντας μας σε «εθνική συστράτευση» για την αντιμετώπισή της και προβάλλοντας για τους ίδιους την εικόνα της «ειλικρινούς κυβέρνησης που διαπραγματεύεται και μάχεται σκληρά για το καλό του τόπου».

«Να συμβάλλουμε όλοι για τη διάσωση της εθνικής οικονομίας» σκούζουν τα πολιτικά και οικονομικά αφεντικά και οι δημοσιογράφοι λακέδες τους. Όλοι αυτοί που τρώνε με χρυσά κουτάλια, εκμεταλλεύονται την ανθρώπινη εργασία, τσεπώνουν μίζες, βολεύουν ημέτερους και λυμαίνονται τον κοινωνικό πλούτο. Οι εργοδότες, οι μέτοχοι και τα στελέχη των επιχειρήσεων, το τραπεζικό και χρηματιστηριακό κεφάλαιο και τα golden boys του, οι κυβερνήτες, τα κομματικά επιτελεία και η εκλογική πελατεία τους, οι καναλάρχες, οι έμμισθοι κονδυλοφόροι και τα δημοσιογραφικά φερέφωνα, οι προϊστάμενοι της δημόσιας διοίκησης, των δημόσιων οργανισμών και των ασφαλιστικών ταμείων, όλος αυτός ο παρασιτικός συρφετός μάς καλεί για άλλη μια φορά να «σφίξουμε το ζωνάρι», να αποδεχτούμε νέα προγράμματα λιτότητας και περικοπών, μείωση μισθών, πάγωμα συντάξεων, επιπλέον φορολογικά χαράτσια και επώδυνες «διαρθρωτικές αλλαγές» σχετικά με το ασφαλιστικό, την «ευέλικτη» και επισφαλή εργασία και πάει λέγοντας. Πόσο άθλια και βαρετή επανάληψη των ίδιων τακτικών εξαπάτησης. 25 χρόνια η ίδια ιστορία, κάθε φορά με άλλο πρόσχημα. Και βέβαια καθόλου τυχαία, εγγυητές αυτού του παγκόσμιας εμβέλειας πειράματος κοινωνικής-ταξικής πειθάρχησης και βαθύτερης λεηλασίας είναι οι επιτηρητές της Ε.Ε, τα ντόπερμαν της Κομισιόν, με παράλληλη εποπτεία από το ΔΝΤ (Διεθνές Νομισματικό Ταμείο).

Έτσι, οι συντάξεις πρέπει να καθηλωθούν και οι μισθοί πρέπει να μειωθούν με περικοπή κατά 30% των δώρων του Πάσχα, των Χριστουγέννων και του επιδόματος αδείας, πέραν της μείωσης κατά 12% των υπόλοιπων επιδομάτων των δημοσίων υπαλλήλων (στην παρούσα φάση το μέτρο «περιορίζεται» στον δημόσιο τομέα, αλλά πόσο θα αργήσει αλήθεια η συζήτηση για επέκταση του μέτρου και στον ιδιωτικό;). Νέα χαράτσια πρέπει να επιβληθούν σε καύσιμα, τσιγάρα, ποτά μαζί με την αύξηση του ΦΠΑ σε όλες τις κατηγορίες (από 4,5 σε 5%, από 9 σε 10%, από 19 σε 21%) και νέες φορολογικές κλίμακες πρέπει να κατασκευαστούν για την επιβάρυνση, για άλλη μια φορά, των μισθωτών και των συνταξιούχων, τώρα πλέον και των λεγόμενων «μεσαίων εισοδημάτων». Ενώ ο αριθμός των επίσημα καταγεγραμμένων άνεργων έχει ήδη εκτοξευθεί στους 800.000 από τις αρχές Μάρτη, κάνοντας την πρόβλεψη του υπουργού εργασίας Λοβέρδου για 1.000.000 άνεργους μέσα στο 2010 να μοιάζει μετριοπαθής.

Η εγχώρια και υπερεθνική κυριαρχία, οι τοπικές και παγκοσμιοποιημένες ελίτ πολιτικής και οικονομικής ισχύος, που τα τελευταία 30 χρόνια (νεοφιλελεύθερης) ανάπτυξης και λεηλασίας ιδιοποιήθηκαν ασύλληπτο πλούτο και συσσώρευσαν τεράστια κέρδη, στις σημερινές συνθήκες οικονομικής και δημοσιονομικής κρίσης (που οι ίδιες προκάλεσαν) επιχειρούν να κοινωνικοποιήσουν τις ζημιές και να συνεχίσουν την επίθεση και τη λεηλασία τους. «Εμείς καρπωθήκαμε τα πάντα, εσείς θα πληρώσετε το λογαριασμό» είναι η κυνική δήλωσή τους. Με μια αποφασιστικότητα που γεμίζει τα κέντρα των πόλεων και τις γειτονιές με κάθε είδους μπάτσους: μπλόκα, πεζές και εποχούμενες περιπολίες, μηχανοκίνητες ομάδες ταχείας επέμβασης, αστυνομικούς της γειτονιάς, ασφαλίτες και μονάδες καταστολής πλήθους (τα γνωστά ΜΑΤ). Ένας πραγματικός στρατός κατοχής για την αντιμετώπιση ενδεχόμενων κοινωνικών αντιδράσεων, ταραχών ή εξεγέρσεων. Εξάλλου, οι μνήμες του «Δεκέμβρη» είναι ακόμα νωπές, τόσο κοινωνικά όσο και στα κρατικά επιτελεία.

Ο νέος γύρος του κοινωνικού-ταξικού μπράντεφερ έχει αρχίσει και ακούει στα ονόματα «Κρίση», «Επιτήρηση», «Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης». Και έπεται συνέχεια… Εντατικοποίηση της εκμετάλλευσης στους χώρους δουλειάς, νέες ρυθμίσεις για την περαιτέρω «ελαστικοποίηση και ευελιξία της αγοράς εργασίας» (περισσότερη εργασιακή επισφάλεια), νομοθετήματα για την πλήρη αποδόμηση του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης, διόγκωση του εφεδρικού εργασιακού στρατού των ανέργων. Οι κανάγιες είναι στυγνοί: «δουλέψτε περισσότερο για λιγότερα», μόνο έτσι θα μειωθεί το κόστος, θα ξαναγίνουν επενδύσεις, θα κινηθούν κεφάλαια, θα δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας, θα βγούμε από την κρίση. Και βλέπουμε…

Κι έτσι τα ερωτήματα προκύπτουν αβίαστα. Είναι δυνατόν κάποιος ή κάποια μετά από τόσα χρόνια αφαίμαξης και κοροϊδίας να πιστεύει και να εμπιστεύεται ακόμα τον πολιτικό και επιχειρηματικό κόσμο και τους υπερεθνικούς του σχηματισμούς (όπως η ΕΕ, το ΔΝΤ κλπ); Είναι δυνατόν να υπομείνουμε αγόγγυστα και καρτερικά τη λεηλασία μας και να συναινέσουμε στη συντριβή μας; Οι αυταπάτες για «δικαιώματα» και «κεκτημένα» των υποτελών τελείωσαν. Κάθε πίστη ή πίστωση σε αυτόν τον παρηκμασμένο κόσμο αλλοτρίωσης, εκμετάλλευσης και υποταγής πρέπει να στερέψει το ταχύτερο. Το κρατικό-καπιταλιστικό σύστημα δεν έχει τίποτα πλέον να υποσχεθεί πέρα από περισσότερη φτώχεια (υλική, συναισθηματική, διανοητική), οικολογική καταστροφή, ανθρώπινα συντρίμμια, φοβικά σύνδρομα, και καταστολή.

Ας οργανώσουμε και ας ενδυναμώσουμε, λοιπόν, τα μέτωπα και τα χαρακώματά μας στον κοινωνικό-ταξικό πόλεμο που λυσσομανάει. Προωθώντας τη λογική της κοινότητας, της αλληλοβοήθειας και της έμπρακτης αλληλεγγύης στις γραμμές των εκμεταλλευόμενων και καταπιεσμένων, μακριά από πλαστούς διαχωρισμούς και τεχνητές διαιρέσεις (εργαζόμενοι-άνεργοι, παλιοί-νέοι ασφαλισμένοι, ντόπιοι-μετανάστες κ.α.). Προωθώντας τη λογική της σύγκρουσης με την πολιτική και οικονομική εξουσία και τους υπερασπιστές της έναντι της μοιρολατρείας, της εξατομίκευσης, της ατομικής και κοινωνικής συντριβής. Προωθώντας τη λογική της άμεσης συλλογικής δράσης, χωρίς ιεραρχίες, ειδικούς και διαμεσολαβητές, μακριά από κάθε κομματική, συνδικαλιστική ή μιντιακή χειραγώγηση. Όχι μόνο για την άμυνα και τη διάσωσή μας, όχι μόνο για τα λίγα και τα άμεσα, αλλά για τον αυτοκαθορισμό της ίδιας μας της ζωής στην προοπτική μιας κοινωνίας ελεύθερης και αυτοοργανωμένης, χωρίς εξουσία, ταξική διαίρεση, κοινωνικές διακρίσεις, αλλοτρίωση και υπαρξιακά δράματα.

…αντεπίθεση στη λεηλασία κράτους-αφεντικών

ΡΕΣΑΛΤΟ

ΕΠΙΣΤΟΛΗ Β. ΠΑΛΑΙΟΚΩΣΤΑ

2010-02-04T04:04:00.000-08:00

«Με αφορμή την επικείμενη δίκη για την απαγωγή του βιομήχανου Γ. Μυλωνά, που ξεκινά την Τρίτη 2 Φεβρουαρίου, θα 'θελα να ξεκαθαρίσω κάποια πράγματα.

Σε διάφορες φάσεις της ζωής μου υπήρξα καταζητούμενος πρώτης γραμμής, κοντά στα 12 χρόνια συνολικά δραπέτης (ελπίζω να υπάρξει και συνέχεια) και 8 χρόνια έγκλειστος.

Ολα τούτα τα χρόνια που έζησα και ζω κυνηγημένος από την επίσημη πολιτεία δεν βρέθηκε ένας καταδότης να με παραδώσει στα χέρια των διωκτών μου. Παρ' όλο που στην πρώτη απόδρασή μου, τον Αύγουστο του 1991, υπήρξα και επικηρυγμένος από το γενναιόδωρο προς τους καταδότες ελληνικό κράτος. Αντίθετα, συνάντησα ανθρώπους με μπέσα, λεβεντιά και αξιοπρέπεια. Ανθρώπους που μου άνοιξαν την πόρτα τους, μου παρείχαν κάλυψη και βοήθεια, χωρίς συχνά να λογαριάζουν το ρίσκο που και οι ίδιοι έπαιρναν. Ανθρώπους που με βοήθησαν σε δύσκολες στιγμές για μένα (όπως είναι οι αποδράσεις) με κίνδυνο τη ζωή τους, που απέδειξαν ότι σε αυτή τη χώρα δεν υπάρχουν μονο υποταγμένοι, προσκυνημένοι αλλά και πολλοί (τόσο πολλοί που έχω εκπλαγεί) που σέβονται τις παραδόσεις της τιμής και της αλληλεγγύης για τον κυνηγημένο. Ανθρώπους περήφανους που απεχθάνονται τον καταδοτισμό, τη δουλοπρέπεια και το χωροφύλακα.

Ολους λοιπόν αυτούς τους αξιόλογους ανθρώπους τους ευχαριστώ και δημόσια για την πολύτιμη βοήθειά τους και γιατί μου δώσαν την ευκαιρία να τους γνωρίσω.

Δύο από αυτούς είναι ο Βαγγέλης Χρυσοχοΐδης και ο Πόλις Γεωργιάδης που ο καθένας μου στάθηκε με το δικό του τρόπο και τη στιγμή που τον χρειάστηκα, δίχως να προσδοκούν προσωπικά οφέλη παρά μόνο ενήργησαν έτσι όπως τους καλούσε η συνείδησή τους.

Δηλώνοντας τη συμπαράστασή μου στα δύο νέα αυτά παιδιά που η πολιτεία στραγγαλίζει καθημερινά γνωρίζοντας πως το μόνο "έγκλημά" τους είναι η αλληλεγγύη προς τον κυνηγημένο, θα ήθελα να δω έστω και για μια φορά το ύψος για το οποίο περηφανεύεται η ελληνική δικαιοσύνη. Γιατί για το βάθος της είμαι ο πλέον αρμόδιος να μιλήσω: Αβυσσος.

Δεν θα πω περισσότερα. Απευθύνομαι μόνο σε όσους θέλουν να κρατήσουν προσχήματα δικαιοσύνης και αξιοπρέπειας. Και ο καθένας θα πράξει ό,τι του υπαγορεύει η τιμή και η συνείδησή του.

Στις 14-4-09, απόγευμα γύρω στις 8 η ώρα στην είσοδο και εντός του οικισμού του Αλεποχωρίου, ενώ οδηγούσα το αυτοκίνητο πάνω στον κεντρικό παραλιακό δρόμο με κατεύθυνση το κέντρο του χωριού, μου έκλεισαν αιφνιδίως το δρόμο τρία αυτοκίνητα και ταυτόχρονα άλλα δύο κόλλησαν στο πίσω μέρος του δικού μου αυτοκινήτου.

Μεταξύ των πέντε συνολικά αυτοκινήτων υπήρχε ένα μαύρο AUDI Α4, ένα λευκό PEUGEOT RALLY και ένα ταξί του νομού Αττικής μάρκας OPEL.

Στο καθένα από τα αυτοκίνητα επέβαιναν τρία άτομα (σύνολο 15), όλοι με πολιτικά. Αστραπιαία και ταυτόχρονα πετάχτηκαν όλοι οι επιβαίνοντες έξω κρατώντας οι μεν οδηγοί των αυτοκινήτων υποπολυβόλα Η&Κ ΜΡ5 με διπλό γεμιστήρα και οι υπόλοιποι ημιαυτόματα πιστόλια τύπου GLOCK και Η&Κ U.S.Ρ.

Αμέσως αντιλήφθηκα πως έχω να κάνω με ένοπλους μισθοφόρους του ελληνικού κράτους που βγήκαν παγανιά διψασμένοι για αίμα.

Την ίδια στιγμή απ' τα δεξιά μου και μέσα από ένα αόρατο από τον κεντρικό δρόμο, στενό δρομάκι εμφανίσθηκε ένα άλλο αυτοκίνητο (με τον οδηγό να μένει εμβρόντητος από το σκηνικό που αντίκριζε) και σταμάτησε αναγκαστικά στην έξοδο του μικρού στενού. Χωρίς δεύτερη σκέψη έστριψα τέρμα δεξιά το τιμόνι και σανίδωσα το γκάζι. Εμβολίζοντας από τα πλάγια το εν λόγω αυτοκίνητο (δεδομένου ότι το στενάκι μετά βίας χωρούσε το δικό μου τζιπ), χώθηκα στο στενό χωρίς να γνωρίζω πού οδηγεί.

Από το ξεκίνημα των όσων περιγράφω μέχρι να διανύσω με το τζιπ 20-30 μέτρα μέσα στο στενό, σφαίρες χόρευαν στην καμπίνα του αυτοκινήτου. Οι τύποι άνοιξαν ομαδόν πυρ κατά ριπάς με τα υποπολυβόλα και τα πιστόλια, σημαδεύοντας στο ψαχνό (τα μόνα που έμειναν άθικτα ήταν τα λάστιχα του αυτοκινήτου μου).

Από τη μεγάλη εμπειρία που διαθέτω σε καταστάσεις έντονης πίεσης, είμαι κάτι παραπάνω από σίγουρος πως ρίχτηκαν τουλάχιστον 150 σφαίρες σε 15 δεύτερα (όσο και κράτησε το όλο σκηνικό). Και κάποιες από αυτές πιθανότατα έπληξαν και το αυτοκίνητο του ανυποψίαστου πολίτη ο οποίος βρισκόταν μέσα σε αυτό.

Αυτοί οι αδίστακτοι, οι τυφλοί δολοφόνοι της ΕΛ.ΑΣ ήταν αποφασισμένοι να υλοποιήσουν στο ακέραιο την εντολή που είχαν λάβει από τη φυσική και πολιτική τους ηγεσία. Εντοπίστε τον και σκοτώστε τον.

Σε αυτή την περίπτωση δεν στάθηκαν τυχεροί, γιατί η τύχη είναι γένους θηλυκού και γουστάρει τους τολμηρούς.

Ο λόγος για τον οποίον αναφέρομαι στο περιστατικό είναι για να αναδείξω τον άθλιο τρόπο με τον οποίο μεταδίδονται από τα ΜΜΕ τέτοια γεγονότα.

Το αυτοκίνητο στο οποίο επέβαινα και εγκατέλειψα στα εκατό μέτρα από το συμβάν, γιατί το στενό ήταν αδιέξοδο, ήταν διάτρητο από σφαίρες. Αυτό το γεγονός δεν αναφέρθηκε και το αυτοκίνητο δεν εμφανίσθηκε πουθενά. Εξαφανίσθηκε ως διά μαγείας. Οπως ως διά μαγείας εξαφανίσθηκε το άλλο αυτοκίνητο (τρακαρισμένο και πιθανόν χτυπημένο από σφαίρες), μαζί με τον ατυχή ιδιοκτήτη του, τον μοναδικό αυτόπτη μάρτυρα που ουσιαστικά συμμετείχε άθελά του στο περιστατικό, παρακολουθώντας καρέ καρέ όλη τη σκηνή από την αρχή ώς το τέλος.

Αντί λοιπόν να ερευνήσουν όλα αυτά τα τόσο σημαντικά πράγματα για να φανεί το τι ακριβώς έγινε σε εκείνο το συμβάν, οι τολμηροί και δαιμόνιοι ρεπόρτερ των ελληνικών ΜΜΕ εμφανίσθηκαν μέσα από το δωμάτιο του σπιτιού όπου διέμενα, με αποκαλυπτικά ρεπορτάζ, να κραδαίνουν τα άπλυτα σώβρακά μου, ενημερώνοντας αλαλάζοντες, γεμάτοι έξαψη τον άβολο, αδαή, αποσβολωμένο τηλεθεατή.

Αυτό το περιστατικό αποκαλύπτει ξεκάθαρα την προθυμία για σιωπή και συγκάλυψη εκ μέρους της δημοσιογραφικής κοινότητας, ουσιαστικά συναινώντας στην εγκληματική αυθαίρετη δράση των πιστολάδων της ΕΛ.ΑΣ και των εντολέων τους, συνδιαλεγόμενοι μαζί τους.

"Θα σας επιτρέψουμε να μπείτε στο σπίτι για αποκλειστικό ρεπορτάζ, αλλά για όλα τα υπόλοιπα τσιμουδιά. Μην ψάξετε παραπέρα". Αυτή ήταν η πρόταση και τελικά η αισχρή συμφωνία των δύο πλευρών.

Τα λεφτά εμείς θα τα βγάλουμε. Τα σώβρακα αξίζουν περισσότερο στο χρηματιστήριο των MEDIA από τη ζωή του ιδιοκτήτη τους. Φτάνει αυτός να είναι "διαβόητος".

Και ποιος νοιάζεται για τον τρόπο που δρα η αστυνομία; Αν η αστυνομία και η ηγεσία της πιστεύουν πως ένας άνθρωπος επειδή μόνο και μόνο είναι καταζητούμενος είναι αυτόματα και για σκότωμα, γιατί να διαφωνήσουμε;

Οποτε χρειαστήκαμε κάποια πληροφορία, το ανώτατο στέλεχος της αστυνομίας (έτσι κομπάζουν) απαντά αμέσως στο κινητό και πρόθυμα μας δίνει τις έγκυρες πληροφορίες. Ενώ ο καταζητούμενος δεν έχει τηλέφωνο. Και αν έχει ή κλειστό θα είναι ή δεν θα έχει σήμα.

Ετσι σκέφτονται οι ατρόμητοι και ανεξάρτητοι σύγχρονοι μαντατοφόροι.

Από εμένα μπράβο και εις ανώτερα, το μέλλον σάς ανήκει. Μάλιστα θα πρότεινα οι δύο κοινότητες της αστυνομίας και της δημοσιογραφίας να συγχωνευθούν για λόγους λειτουργικούς. Και πρωτότυπο είναι και πλεονεκτήματα παρέχει.

Τζάμπα εκλέξετε πρόεδρο αστυνομικό συντάκτη της ΕΣΗΕΑ;

Αν οι δαιμόνιοι αυτοί ρεπόρτερ με τον ίδιο ζήλο που δείχνουν στα δικά μου και όχι μόνο σώβρακα, ασκούσαν καθημερινό έλεγχο, καταγγέλλοντας στον έλληνα πολίτη ότι:

* 13.000 άνθρωποι βρίσκονται σε καθεστώς αιχμαλωσίας (με το πρόσχημα της παραβατικότητας), βιώνοντας την απόλυτη εκμετάλλευση, τη δική τους και των οικογενειών τους, από την επίσημη πολιτεία. Που αφού περάσαν τις συμπληγάδες μιας διεφθαρμένης αστυνομίας και μιας τρισχειρότερης δικαιοσύνης καταλήγουν καταδικασμένοι με βαρύτατες ποινές σε μεσαιωνικές συνθήκες διαβίωσης και ξεπερνούν κατά πολύ τα όρια του ομαδικού και διαρκούς βασανισμού. Που νιώθουν στο πετσί τους τη βαρβαρότητα με την οποία αυτό το σαθρό σύστημα πασχίζει να ελέγξει και εν τέλει να αφανίσει ό,τι τολμά να του βγάλει τη γλώσσα.

* Αν καταγγέλλανε τους ένοπλους φρουρούς του ελληνικού κράτους που εκτελούν εν ψυχρώ πολίτες (νέους κατά προτίμηση) στη μέση του δρόμου, μπροστά στα μάτια όλων των πολιτών. Που εξευτελίζουν και βασανίζουν μέχρι θανάτου ανθρώπους στα κρατητήρια. Που στήνουν με το έτσι θέλω κατηγορητήρια κατασκευάζοντας ενόχους και στέλνοντάς τους για χρόνια φυλακή. Και τόσες άλλες εγκληματικές πράξεις χωρίς να δίνουν λόγο σε κανέναν.

* Αν ασκούσαν πραγματικό έλεγχο στους σύγχρονους πειρατές του πολιτικού συστήματος, οι οποίοι με βοηθό το τέχνασμα της ψήφου του έλληνα πολίτη και τις ευλογίες των ΜΜΕ καταλαμβάνουν το Κοινοβούλιο μετατρέποντάς το σε στρατηγείο καταδυνάστευσης του ψηφοφόρου. Σε άνδρο διαπλοκής, συναλλαγής, αρπαχτής. Σε γιάφκα όπου μοιράζονται τα λάφυρα που αποκομίζουν από επιδρομές και πλιάτσικο. Που όποιος πολίτης τολμήσει να αμφισβητήσει μπαίνοντας εμπόδιο στα σχέδια τους θα νιώσει να ξεσπά με σφοδρότητα επάνω του η ωμή δημοκρατική βία ενός αιμοβόρου κατασταλτικού μηχανισμού. Θα βιώσει τη μνησικακία, τον ρεβανσισμό, την εκδικητικότητα και το βαθύ μισος που τρέφει το ελληνικό κράτος για όλους εκείνους που συνειδητά αποποιήθηκαν την ιδιότητα του υποταγμένου πιστού πολίτη ο οποίος αντιλαμβάνεται την ατομική ελευθερία ως χρέος να πράττει ό,τι του υπαγορεύουν, αλλά απαραμένουν άνθρωποι με ελεύθερη βούληση και άποψη γι' αυτό που συμβαίνει γύρω τους, εκφράζοντάς το με πράξεις.

* Αν αποκάλυπταν την τεράτια ευθύνη που έχει αυτή η ομάδα εγκληματιών για την εγκαθίδρυση αστυνομικού κράτους στην Ελλάδα με το οποίο ασκούν αφόρητη ψυχολογική βία στον πολίτη με εκατοντάδες μπλόκα από αρματωμένους ώς τα δόντια μπάτσους και με εξοπλισμό τύπου survivor, και εκείνο το απειλητικό, απολιθωμένο ύφος, κατάλοιπο της χούντας. Τους χιλιάδες χωροφύλακες που βλέπει κανείς όπου και να κοιτάξει (χωρίς τους κρυφούς). Τα δεκάδες αποσπάσματα κεφαλοκυνηγών που περνούν τα βουνά και τα λαγκάδια δρώντας κατά το δοκούν, αναβιώνοντας εποχές αρχών του 20ού αιώνα (κλιμάκια λέγονται τώρα -εκλεπτυσμένα πράγματα).

* Αν καταγγέλλουν αυτά και αναρίθμητα άλλα που ακυρώνουν στην πράξη το κοινωνικό κράτος και το κράτος δικαίου όπως οφείλουν και απαιτεί ο ρόλος τους, τότε το σημερινό πολίτευμα που με ζήλο περιφρουρούν και το ονομάζουν δημοκρατία θα ήταν ασύγκριτα πιο ανθρώπινο, ποιοτικότερο και σίγουρα πιο δίκαιο.

Θα μου πείτε δεν είμαι και ο πλέον κατάλληλος να κάνω υποδείξεις και μάλιστα για θέματα δημοκρατίας.

Σωστά. Στον τόπο που γεννήθηκε η δημοκρατία μπορούν να της κάνουν ό,τι θέλουν, ακόμη και να τη θάψουν αν το επιθυμούν. Είναι καλό ό,τι γεννιέται σ' έναν τόπο, σε αυτόν και να πεθαίνει. Να μην τους κακοφαίνεται, όμως, που οι πιτσιρικάδες της πετάνε πέτρες. Γριά και ρακένδυτη τη βλέπουν, πέτρες της πετούν.

Αρχέγονα μα αλάνθαστα ένστικτα είναι αυτά.

Γιατί οι πιτσιρικάδες είναι πιο έντιμοι και περήφανοι από τους μεγάλους.

Δεν θα ήθελαν όταν μεγαλώσουν να βρουν μια νεκρή στην ντουλάπα και να μάθουν ότι οι πατεράδες τους την κρατούσαν εκεί για να συντηρούνται από τη σύνταξή της.

Επιθυμούν κάτι πολύ περισσότερο από ένα πτώμα στη φορμόλη και να είστε βέβαιοι πως θα το πάρουν όσα σκιάχτρα κι αν υψώσετε στους δρόμους.

Οσο για το πρόσωπό μου, είναι απόλυτη πεποίθησή μου και σίγουρα χιλιάδων άλλων σκεπτόμενων ανθρώπων πως τη ζημιά που προξενεί στο κοινωνικό σύνολο ένας λαμπερός τηλεπαρουσιαστής σ' ένα και μόνο δελτίο ειδήσεων (των 8 κατά προτίμηση) εγώ δεν θα καταφέρω 10 ζωές να μου χαρίσουν.

Τι ζημιά θα μπορούσα να προξενήσω με ένα λιανοντούφεκο; Δεν το έχω στρέψει ποτέ σε κορμί ανθρώπου, πόσο μάλλον στο μυαλό του.

Τώρα γιατί εγώ με το λιανοντούφεκο είμαι ο καταζητούμενος και κινδυνεύω να σκοτωθώ πέφτοντας πάνω σε κάποιο λυσσασμένο απόσπασμα και εκείνοι που με κερδοφόρα υπερόπλα τους εκφυλίζουν και σιγά σιγά αποστειρώνουν το πνεύμα ενός ολόκληρου λαού καταστώντας τον πνευματικά ανάπηρο, γίνονται κριτές και διώκτες μου, είναι και η δική μου απορία.

Τώρα όμως που το καλοσκέφτομα ίσως θα πρέπει να αλλάξει ο νόμος περί όπλων. Οποιος κρατάει λιανοντούφεκο να δικάζεται για κακούργημα!!!

Επειδή είναι η πρώτη φορά που παρεμβαίνω δημόσια δεν θα ήθελα να κλείσω έτσι βαριά. Γι' αυτό θα βάλω ένα αληγορικό κουζ-γρίφο-αίνιγμα που νομίζω πως θα σας δυσκολέψει πολύ.

Πώς ονομάζεται ο βοηθός σερίφη κάποιου ορεινού και απομακρυσμένου χωριού της γιούτα των ΗΠΑ που προτάθηκε και τελικά παρέλαβε περιχαρής βραβείο από το FBI, γιατί με ηρωισμό και πάντα με κίνδυνο τη ζωή του συνέλαβε και παρέδωσε στη δικαιοσύνη κάποιους επικίνδυνους διασαλευτές της τάξης του χωριού; Που εκτός από το βραβείο είχε φιλοδοξία να γυριστεί ταινία από το Χόλιγουντ για το κατόρθωμά του, με πρωταγωνιστή τον Τζορτζ Κλούνεϊ, εκνευρίζοντας έτσι και αναγκάζοντας τους αμερικανούς φίλους του να τον εξορίσουν, υποβιβάζοντάς τον σε υπουργό Προστασίας του Πολίτη σε χώρα ανεξάρτητη των Βαλκανίων. Που σύμφωνα με δικές μου αποκλειστικές πληροφορίες συνεχίζει να φαντάζεται και να ψάχνει εναγωνίως διασαλευτές!

Για να σας διευκολύνω θα σας πως μερικές από τις αγαπημένες του λέξεις. Δημοκρατία, επαναστατικό ταμείο, γκέτο, συγκοινωνούντα δοχεία, αποσταθεροποίηση, μηδενική ανοχή, οργανωμένο έγκλημα, θα συλληφθούν.

Επίσης είναι ένθερμος οπαδός του καταδοτισμού και λατρεύει τους πληροφοριοδότες και τις επικηρύξεις.

Πάντως γνωρίζοντας πως ένα από τα πολλά προσόντα του είναι και η εκδικητικότητα, σπεύδω να διευκρινίσω πως κάθε ομοιότητα με γεγονότα και πρόσωπα είναι εντελώς συμπτωματική.

Οσοι αστυνομικοί ρεπόρτερ το βρουν θα μπουν στην κλήρωση για αποκλειστική συνέντευξη.

Τους αγωνιστικούς μου χαιρετισμούς σε εκείνους που δεν καταθέτουν τα όπλα, με τα οποία επέλεξαν να αγωνιστούν για τη ζωή που ονειρεύονται.

Υ.Γ.: ΛΙΓΟ ΛΑΔΑΚΙ ΠΑΙΔΙΑ. ΣΚΟΥΡΙΑΖΟΥΝ».

(Επιστολή του Β. Παλαιοκώστα που έσετειλε και δημοσιεύτηκε στην κυριακάτικη Ελευθεροτυπία)

Ο IRA, Η "ΜΑΤΩΜΕΝΗ ΚΥΡΙΑΚΗ" ΚΑΙ ΤΟ ΕΛΕΥΘΕΡΟ DERRY

2010-02-04T03:17:00.000-08:00

Την 30η Γενάρη συμπληρώθηκαν 38 χρόνια από την "Ματωμένη Κυριακή" του 1972 στο Ντέρι, όταν δυνάμεις των Βρετανών αλεξιπτωτιστών της "νέας κατοχής" ανοίγουν πυρ εναντίον μιας ειρηνικής πορείας διαμαρτυρίας για την αναγνώριση των πολιτικών δικαιωμάτων των Καθολικών, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν 27 άμαχοι ιρλανδοί.

Σκοπός αυτού του αφιερώματος δεν είναι να εξυμνήσει εθνικοαπελευθερωτικούς αγώνες με θρησκευτική χροιά. Εξάλλου παρόμοιος αγώνας για εθνική απελευθέρωση είναι και η δική μας επανάσταση του '21, που αν και ξεκίνησε σαν λαϊκός ξεσηκωμός ενάντια στους ντόπιους κοτζαμπάσηδες και τον οθωμανικό ζυγό, κατέληξε να μετατραπεί σε μια αλλαγή ρόλων που οδήγησε στην εξουσία ντόπιους κρατιστές. Από αντιεξουσιαστική, αλλά και ιστορική σκοπιά, απελευθερωτικός αγώνας δεν νοείται χωρίς να εμπεριέχει κοινωνικοταξική απελευθέρωση ενάντια σε αφέντες, θρησκείες, κράτος, καπιταλισμό και κάθε είδους εξουσία, με σκοπό την εγκαθίδρυση ενός μοντέλου ελευθερίας, ισότητας, αυτοοργάνωσης και αλληλεγγύης. Κάθε άλλος αγώνας οδηγεί μάταια σε μια νέα εγκαθίδρυση τυραννίας, ανεξαρτήτου μανδύα και ονόματος. Το ιρλανδικό ζήτημα και ο IRA παρουσιάζεται για να δείξει την αέναη εξέγερση ενάντια στην βρετανική κατοχή, με έναν αγώνα που έχει να επιδείξει αξιοζήλευτο θάρρος για ανεξαρτησία, ένοπλο αγώνα, καθώς και σπέρματα αυτονομίας.

Ουσιαστικά το ιρλανδικό ζήτημα ξεκινάει το 1172 όταν ο βασιλιάς της Αγγλίας Ερρίκος Β΄ εισβάλλει στην Ιρλανδία, την κατακτά και ανακηρύσσεται κυβερνήτης της. Οι Άγγλοι είναι προτεστάντες και οι ιρλανδοί καθολικοί που καταπιέζονται. Από τότε και στο όνομα της εθνικής ανεξαρτησίας και της καθολικής πίστης, οι ιρλανδοί ξεσηκώνονται. Έκτοτε έχουν καταγραφεί εκατοντάδες εξεγέρσεις των χωρικών που οι Βρετανοί τους έπαιρναν την σοδειά, είτε πιο οργανωμένες προσπάθειες για επανάσταση.
Από το 1954 έως το 1603, στον λεγόμενο "Ενναετή Πόλεμο", οι Ιρλανδοί με επικεφαλής τον Χιού Ο' Νιλ, ξεσηκώνονται εναντίον των Άγγλων σε μια πανιρλανδική εξέγερση. Το 1641 ξεσηκώνονται και πάλι, αλλά τα στρατεύματα του Κρόμγουελ πνίγουν την εξέγερση στο αίμα. Το 1790 ιδρύεται το κίνημα των "Ενωμένων Ιρλανδών" που διαπνέεται από τις ιδέες της γαλλικής και αμερικανικής επανάστασης. Η οργανωμένη εξέγερσή τους το 1798 που απαιτεί ανεξάρτητη δημοκρατική Ιρλανδία, υποστηρίζεται και από ένα γαλλικό εκστρατευτικό σώμα. Οι επαναστάτες θα ηττηθούν, αλλά όσοι διαφεύγουν θα συνεχίσουν να κάνουν ένοπλο αντάρτικο ενάντια στους Βρετανούς εισβολείς. Το 1830 οι ιρλανδοί αγρότες αρνούνται να πληρώσουν την "εισφορά της δεκάτης" στον κατακτητή, με αποτέλεσμα να σφαγιαστούν και πάλι από τους Άγγλους, που παράλληλα τους κλέβουν και τη σοδειά. Το 1847 εξαιτίας του μεγάλου λιμού, περίπου ένα εκατομμύριο ιρλανδοί πεθαίνουν από την πείνα, ενώ άλλοι τόσοι μεταναστεύουν για ΗΠΑ και Αυστραλία. Το 1848 η "Αδελφότητα των Φένιανς" ξαναθέτει το ζήτημα της ανεξαρτησίας της Ιρλανδίας και υποστηρίζεται από τα εκατομμύρια των ιρλανδών, κυρίως στις ΗΠΑ. Η αδελφότητα αυτή έχει στρατιωτικό σκέλος τον "Ιρλανδικό Δημοκρατικό Στρατό". Τότε εμφανίζεται για πρώτη φορά το όνομα του IRA. Η αδελφότητα στηρίζει τις λαϊκές μάζες και παρά την απροθυμία της καθολικής εκκλησίας, κηρύσσει τον ένοπλο αγώνα κατά των Άγγλων. Οι εξεγέρσεις που προκαλεί αποτυγχάνουν, αλλά οι ιδέες της ανεξαρτησίας και της κοινωνικής επανάστασης ωριμάζουν σε όλη την Ιρλανδία.
Το 1905 ιδρύεται το κόμμα "Σιν Φέιν" (Εμείς Μόνοι) από τον Άρθουρ Γκρίφιθς και νικά στον πόλεμο με την βρετανική αυτοκρατορία. Το κόμμα αυτό διεκδικεί πλήρη πολιτική και οικονομικά ανεξαρτησία για την Ιρλανδία, προτείνοντας για τους φτωχούς αγρότες και την εργατική τάξη ένα πρόγραμμα επηρεασμένο από τις αρχές του σοσιαλισμού. Το ένοπλο τμήμα του που θα ιδρυθεί το 1913 και αποτελείτε από εθελοντές, θα ονομαστεί "Ιρλανδικός Δημοκρατικός Στρατός" (IRA). Η πρώτη απόπειρα για την αποτίναξη του αποικιακού ζυγού θα γίνει το 1916 με την "Εξέγερση του Πάσχα". Με την έναρξη του Α΄ παγκοσμίου πολέμου, ο IRA με ηγέτη τον Πάτρικ Πιρς, καταλαμβάνει κάποια κυβερνητικά κτήρια στο Δουβλίνο και γίνονται οδομαχίες με τον βρετανικό στρατό, ο οποίος στο μεγαλύτερο μέρος του βρίσκεται στην Ευρώπη στον πόλεμο ενάντια στους Γερμανούς. Μπροστά στην υπεροπλία των Βρετανών η εξέγερση δεν έχει καμιά τύχη με αποτέλεσμα φυλακίσεις και εκτελέσεις ιρλανδών ανταρτών. Το 1918 γίνονται εκλογές με το "Σιν Φέιν" να φτιάχνει τη δική του Βουλή στο Όλστερ με πρόεδρο της Ιρλανδικής Δημοκρατίας τον Ντε Βαλέρα (που συμμετείχε στην "Εξέγερση του Πάσχα" το '16). Από τότε οι ιρλανδοί κατεβαίνουν συνεχώς σε απεργίες και παραλύουν τη χώρα, ενώ ο IRA διεξάγει έναν ανελέητο ανταρτοπόλεμο, χτυπώντας στρατόπεδα και αστυνομικά τμήματα. Οι Βρετανοί απαντούν με στρατεύματα που αποτελούνται από Βρετανούς ποινικούς κρατούμενους, που θα τους έδιναν αμνηστία αν δεχόντουσαν να πολεμήσουν στην Ιρλανδία. Αυτά τα τάγματα ήταν που επιδίδονταν σε λεηλασίες, βιασμούς και βασανισμούς, για να κάμψουν το ηθικό και την αντίσταση των Ιρλανδών. Τον Ιούνιο του 1921 και ενώ ο IRA κερδίζει συνεχώς έδαφος, οι Βρετανοί ζητούν ανακωχή και αρχίζουν διαπραγματεύσεις. Με τον ηγέτη του IRA Μάικλ Κόλινς στις διαπραγματεύσεις, οι Βρετανοί παραχωρούν στους ιρλανδούς το δικαίωμα να έχουν δική τους Βουλή και αυτονομία σε όλη τη χώρα, εκτός από έξι επαρχίες της Β.Ιρλανδίας όπου η πλειονότητά τους είναι προτεστάντες. Η συμφωνία δεν περιλαμβάνει ούτε εθνική ανεξαρτησία, ούτε οικονομική. Το "Σιν Φέιν" όπως και ο IRA διχάζονται. Ο Ντε Βαλέρα μαζί με τους μαχητές του IRA που διαφωνούν, ξεκινάει εμφύλιο πόλεμο ενάντια στην κυβέρνηση, αλλά γρήγορα θα ηττηθεί. Η αστική τάξη έχει ήδη συμβιβαστεί και ο λαός δεν αντέχει άλλες συγκρούσεις. Το 1926 τα όπλα του IRA θα σιγήσουν. το 1948 η χώρα θα ονομαστεί σε Ιρλανδική Δημοκρατία με πρόεδρο τον Ντε Βαλέρα, ο οποίος έχει απομακρυνθεί ήδη από τους παλιούς του συντρόφους και τις επαναστατικές ιδέες του "Σιν Φέιν".
Στις 12 Αυγούστου του 1969, μια συνηθισμένη πορεία των "Ενωτικών Προτεσταντών" επιχείρησε να περάσει μέσα από την περιοχή των καθολικών του Ντέρι, το Μπόγκσαϊντ. Αρχίζει πετροπόλεμος από τους καθολικούς που θέλουν να εμποδίσουν την διέλευση, με αποτέλεσμα να κάνει την εμφάνισή της η ιρλανδική αστυνομία και να επιτεθεί στους καθολικούς. Αρχίζουν να στήνονται οδοφράγματα και να ρίχνονται πέτρες και κοκτέιλ μολότοφ στην αστυνομία (RUC). Για τρεις μέρες ο Μπόγκσαϊντ είχε παραδοθεί στις φλόγες. Από την μια πλευρά νεαροί καθολικοί ανεβασμένοι σε στέγες σπιτιών έριχναν πέτρες και μολότοφ στην ιρλανδική αστυνομία RUC (που περισσότερο λειτουργούσε ως παραστρατιωτική ομάδα) και από την άλλη η αστυνομία που έπνιξε με δακρυγόνα όλη την πόλη. Στο "Ελεύθερο Ντέρι", όπως αποκαλούσαν το Μπόγκσαϊντ οι καθολικοί υπερασπιστές του, λειτουργούσε παράνομος ραδιοφωνικός σταθμός το "Radio Free Derry" που καλούσε όλους τους ιρλανδούς του Μπόγκσαϊντ να αντισταθούν στην εισβολή. Την τρίτη ημέρα των ταραχών οι αστυνομικοί χρησιμοποιούν τα όπλα τους χωρίς διαταγή. Απο την άλλη πλευρά βγαίνουν κυνηγετικά όπλα και μια γενικευμένη σύρραξη βρίσκεται προ των πυλών. Ο προθυπουργός της Βρετανίας Ουίλσον, έπειτα απο παράκληση του Προθυπουργού της Βόρειας Ιρλανδίας Τζέιμς Κλαρκ, στέλνει στρατεύματα με την διαταγή να σταματήσουν χωρίς να μπούνε στους δρόμους του Μπόγκσαϊντ. Και ο ιρλανδικός στρατός περιορίστηκε στο να παράσχει ιατροφαρμακευτική περίθαλψη στους πληγωμένους. Οι ταραχές σταματούν και θα μείνουν στην ιστορία ως "The Troubles" (οι φασαρίες), ενώ στάθηκαν η αφορμή για άφιξη βρετανικού στρατού ξανά στην Ιρλανδία μετά απο αρκετά χρόνια.
Οι ταραχές στο "Ελεύθερο Ντέρι" είχαν αντίκτυπο στο Μπέλφαστ. Οι "Ενωτικοί Προτεστάντες" ενθαρρυμένοι απο την παρουσία του βρετανικού στρατού, αρχίζουν να καίνε τα σπίτια των καθολικών με σκοπό να τους εκδιώξουν απο το Μπέλφαστ. Το αποτέλεσμα των νέων αυτών συγκρούσεων ήταν πέντε νεκροί καθολικοί και ένας προτεστάντης, αλλά και 3.500 άστεγοι. Οι ταραχές αυτές προκάλεσαν την αναγέννηση του IRA, που επίσημα είχε διαλυθεί το 1921. Αυτή τη φορά οι μαχητές του ήταν νέοι άνεργοι γεμάτοι απόγνωση και χωρίς μέλλον, απο τα γκέττο των καθολικών στη Β. Ιρλανδία. Το Δεκέμβρη του ίδιου έτους ο IRA διασπάται στον "επίσημο" (official), τους ρεαλιστές που απαιτούσαν την ένωση της Β.Ιρλανδίας με την υπόλοιπη Δημοκρατία της Ιρλανδίας και τον "προσωρινό" (provisional), πού ήθελε να συνεχίσει τον ένοπλο αγώνα του 1916 όχι μόνο για ανεξαρτησία, αλλά και για κοινωνική δικαιοσύνη και σοσιαλισμό.
Και ενώ ο "Επίσημος IRA" σταματάει τις εχθροπραξίες (τουλάιστον φανερά) το 1972, ο "Προσωρινός IRA" ξεκινάει το αντάρτικο πόλεων, με αυτοσχέδιες βόμβες, πορείες που καταλήγουν σε συγκρούσεις με τους βρετανούς στρατιώτες, ενέδρες σε βρετανικά οχήματα και ακροβολισμένους -σε στέγες σπιτιών- ελεύθερους σκοπευτές. Απο τότε όλη η Β. Ιρλανδία μετατράπηκε σε πεδίο μάχης απο έναν ολοκληρωτικό πόλεμο.Στις 30 Ιανουαρίου του 1972, βρετανοί αλεξιπτωτιστές πυροβολούν εναντίον ειρηνικών καθολικών διαδηλωτών. 27 άμαχοι θα σκοτωθούν και η συγκεκριμένη μέρα θα ονομαστεί "Ματωμένη Κυριακή".

(Το γεγονός έγινε πασίγνωστο σε όλο τον κόσμο ως "Bloody Sunday". {Το συγκρότημα U2 (πριν γίνουν πολύ γνωστοί), θα δημιουργήσει τραγούδι αναφοράς και μνήμης στα συγκεκριμένα γεγονότα : http://www.youtube.com/watch?v=thAclv48vB0&feature=related} Αυτή η μέρα είναι και η αφορμή να αλλάξει στρατηγική ο IRA και παράλληλα με την Β. Ιρλανδία να μεταφέρει το αντάρτικο στο Λονδίνο, στην "καρδιά του εχθρού", ένα χρόνο μετά.Οι βόμβες σπέρνουν τον τρόμο και οδηγούν σε μια άνευ προηγούμενου καταστολή με στημένες κατηγορίες και προειλλημένες δικαστικές αποφάσεις. Θύματα της αντιτρομοκρατικής υστερίας οι "τέσσερις του Γκίλφορντ". Το 1975 υπο την ηγεσία του Τζέρι Άνταμς, οι μαχητές του IRA επιδίδονται σε πόλεμο φθοράς με βομβιστικές επιθέσεις σε οικονομικές επιχειρήσεις και εκτελέσεις συνεργατών των βρετανών. Το 1980 ο IRA ζητάει να αναγνωριστούν ως πολιτικοί κρατούμενοι και αιχμάλωτοι πολέμου μέλη του που βρίσκονται στις βρετανικές φυλακές. Ακολουθούν απεργίες πείνας κρατουμένων του IRA με αίτημα την αναγνώριση ως αιχμαλώτων πολέμου, αλλά και βελτίωση των συνθηκών κράτησής τους στις φυλακές Μέιζ, με πρώτο τον Μπόμπι Σαντς που πεθαίνει και ακολουθούν άλλοι εννέα απεργοί που και αυτοί πεθαίνουν επίσης. Στην κηδεία του Μπόμπι Σαντς συμμετέχουν 100.000 άτομα πράγμα που μοιάζει με διαδήλωη, ενώ αργότερα όλη η Ιρλανδία συγκλονίζεται απο διαδηλώσεις συμπαράστασης.
Ο Τζέρι Άνταμς, διαχωρίζει την θέση του Σιν Φέιν απο τον IRA, ενώ και ο IRA διεκδικεί διάλογο με την βρετανική κυβέρνηση παρόλο που συνεχίζει το ένοπλο αντάρτικο. Πολλές φορές μέσα στη δεκαετία του ΄90 κηρύσσει πολλές φορές μονομερή κατάπαυση πυρός, μέχρι που το 1998 υπογράφεται η "συμφωνία του Μπέλφαστ", μια συμφωνία ειρήνευσης.Αποτέλεσμα της συμφωνίας αυτής ήταν να διασπαστεί ένα κομμάτι και να δημιουργήσει τον "Πραγματικό IRA" (Real IRA) που συνεχίζει την ένοπλη πάλη. Οι βρετανοί υποστηρίζουν πως αρχηγός της ένοπλης αυτόνομης ομάδας είναι κάποιος με το ψευδώνυμο "Στρατηγός", που βρίσκεται φυλακισμένος με κατηγορίες για τρομοκρατία.Το πολιτικό σκέλος του με την ονομασία "Κίνημα των 32 Εθνικών Κομητειών" ζητάει την απελευθέρωση όλων των ιρλανδών πολιτικών κρατουμένων, μάχεται ενάντια στην αποικιοκρατία και τον ιμπεριαλισμό και υποστηρίζει μια ενωμένη Ιρλανδία.Αργότερα δολοφονούνται υψηλόβαθμα και μη, στελέχη του IRA απο "αγνώστους". Το 2001 ο "Προσωρινός IRA" δέχεται την ανακωχή και αφοπλίζεται. Η ύπαρξη και η δράση του "Real IRA" μέχρι σήμερα, δείχνει πως οι αγώνες στην Ιρλανδία δεν έχουν ακόμα τελειώσει και επαναλαμβάνονται σαν να ακολουθούν έναν φλεγόμενο κύκλο.

ΕΞΟΠΛΙΖΕΤΑΙ Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ

2010-02-04T03:16:00.000-08:00

Εδώ και λίγο καιρό ξεκίνησε μια προσπάθεια από το Κράτος και το Υπουργείο Δημόσιας Τάξης για τον εκσυγχρονισμό της Αστυνομίας. Ήδη κατάρτισαν και εφαρμόζουν σχέδιο για την "αντεγκληματική " πολιτική στη χώρα μέχρι το 2004, η οποία περιλαμβάνει επιχειρησιακές δράσεις από τις αστυνομικές υπηρεσίες, που θα βασίζονται στην ηλεκτρονική χαρτογράφηση της παρανομίας σε πόλεις, γειτονιές και δήμους. Μέσω του δικτύου "Police On Line" και με εργαλείο το "Γεωγραφικό Σύστημα Χαρτογράφησης της Εγκληματικότητας (GIS)", θα μπορούν να παρακολουθούν συστηματικά την εξέλιξη της παρανομίας ανά περιοχή, τον τύπο και την ώρα τέλεσης. Θα επαναφέρουν το ολυμπιακό μοντέλο διαχείρισης κρίσεων (αυτό που λειτουργούσε κατά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004) σε δυο φάσεις, με διακλαδική συνεργασία όλων των σωμάτων ασφαλείας. Γι' αυτό το λόγο έχει συσταθεί διακλαδικό στρατηγικό όργανο συντονισμού με τη συμμετοχή των γενικών γραμματέων του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης και των αρχηγών των σωμάτων. Υπάρχει και λειτουργεί διακλαδική δομή συλλογής, ανάλυσης και επεξεργασίας πληροφοριών, ενώ σχεδιάζονται να γίνουν και ασκήσεις ετοιμότητας διακλαδικές αλλά και σε κάθε σώμα ξέχωρα. Παράλληλα βρίσκεται σε εξέλιξη εξοπλιστικό πρόγραμμα 52 εκ. ευρώ, μεγάλο μέρος του οποίου θα διατεθεί για την προμήθεια οχημάτων και την εισαγωγή νέων τεχνολογιών στα οχήματα "πρώτης γραμμής". Η αγορά εξοπλισμού υψηλής τεχνολογίας περιλαμβάνουν θερμικές κάμερες για την συνοριοφυλακή και το λιμενικό.

Η "εγκληματικότητα" που θέλει να καταπολεμήσει η Αστυνομία είναι το αποτέλεσμα των συνθηκών εκμετάλλευσης και ανισότητας του συστήματος. Τα όρια της νομιμότητας, αλλά και ο καθορισμός παράνομου-νόμιμου που επιβάλλουν οι νομοθέτες είναι τελείως αυθαίρετα. Παράνομος θεωρείτε π.χ. κάποιος που κρύβει ποσά από την Εφορία, ενώ νόμιμη θεωρείται η Εφορία που επιβάλει χαράτσια. Με την επέλαση του καπιταλισμού, του νεοφιλελευθερισμού και της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας, μικροπαραβάτες όπως πλανόδιοι μικροπωλητές, άστεγοι και άποροι που μη έχοντας τα απαραίτητα για την επιβίωσή τους αναγκάζονται να κάνουν κάποια μικροκλοπή κ.λπ, θεωρούνται εγκληματίες. Παράνομος θεωρείτε αυτός που σε περίοδο οικονομικής κρίσης πετιέται έξω από τις καταναλωτικές απολαύσεις και την επιβίωση. Όσον αφορά τα μεγάλα εγκλήματα (εμπόριο ναρκωτικών, σωματεμπορία, εμπόριο όπλων, προστασία κ.λπ), αυτά βρίσκονται, στο μεγαλύτερο μέρος τους, υπό την καθοδήγηση και τον έλεγχο του επίσημου Κράτους. Η "καταπολέμηση" αυτών των μεγάλων εγκλημάτων που ευαγγελίζονται οι κρατούντες, είναι η προσπάθεια α) είτε με την εξάρθρωσή τους να παρουσιάζεται η πραγματοποίηση έργου από τις διωκτικές αρχές, και β) είτε να αλλάξουν οι συσχετισμοί με την προϋπόθεση αντί να κινούνται (οι όποιοι εγκληματίες) σε ατομικούς και μη ελεγχόμενους δρόμους, να περάσουν υπό την συνεργασία και τον έλεγχο του Κράτους. Ο πιο σημαντικός λόγος όμως, όλων αυτών των σχεδιασμών, είναι η προσπάθεια να ενταχθούν όλα αυτά τα μέτρα σε ένα ευρύτερο πλαίσιο κοινωνικής καταστολής. Βλέπουν ότι ολοένα και περισσότερες κοινωνικές ομάδες (αγρότες, μαθητές, φοιτητές, εργαζόμενοι, άνεργοι, συνταξιούχοι...) αλλά και κινήματα ή ομάδες (εξωκοινοβουλευτικοί, ανυπότακτοι, επαναστάτες, αντεξουσιαστές...) αρχίζουν να αντιδρούν στις αντιανθρώπινες συνθήκες που επιβάλλουν Ε.Ε., οργανισμοί, πολυεθνικοί κολοσσοί, τράπεζες και εγχώριοι μανδαρίνοι και αναγκαστικά θα στραφούν απέναντι σε συγκεκριμένες πολιτικές αλλά και ενάντια στο καπιταλιστικό καθεστώς. Η οργή, είτε γίνει κίνημα, είτε γίνει μεμονωμένη αντίδραση, θα πρέπει να καταπολεμηθεί γιατί απλά γίνεται εφαλτήριο ανατροπής και παύση της ύπαρξης των ισχυρών. Και οτιδήποτε υπάρχει ως Εξουσία, αναγκαστικά θα προσπαθήσει να υπερασπιστεί την ύπαρξή της. Και αυτό που κάνει το Καθεστώς είναι να προετοιμάζεται κατάλληλα για να αντιμετωπίσει τις επικείμενες κοινωνικές συγκρούσεις.

ΑΓΡΟΤΙΚΑ ΜΠΛΟΚΑ

2010-02-04T03:06:00.000-08:00

Εδώ και λίγες εβδομάδες αγρότες όλης της χώρας αποφάσισαν και κατέβηκαν σε αγώνα για να διεκδικήσουν τα δίκαιά τους, κλείνοντας δρόμους από τον Έβρο μέχρι την Κρήτη, για να δηλώσουν αυτό που βιώνουν οι ίδιοι, αλλά και πάρα πολλές κοινωνικές ομάδες. Και αυτό που τους ώθησε να γεμίσουν με μπλόκα όλη την Ελλάδα είναι το αυτονόητο : "Δεν πάει άλλο".
Μια προδιαγεγραμμένη κατάσταση που ήταν γνωστό σε ποιο σημείο θα οδηγούσε την αγροτική παραγωγή και που ξεκίνησε πριν από πολλά χρόνια με την ένταξη στην Ε.Ε., με συμμετοχή στην συνθήκη του Μάαστριχ και με την αποδοχή της "Λευκής Βίβλου".
Κι αυτές οι κινητοποιήσεις των μικρομεσαίων αγροτών, όπως και προηγούμενες της τελευταίας 15ετίας, στρέφονται κατά της ΚΑΠ της ΕΕ. Διότι βλέπει ο φτωχός αγροτικός κόσμος ότι η ΚΑΠ, την οποία συνδιαμορφώνουν, συνυπογράφουν και εφαρμόζουν οι εναλλασσόμενες κυβερνήσεις, είναι το «κοφτερό δρεπάνι» που «κόβει αβέρτα κεφάλια» μικρομεσαίων αγροτών, το «βαρύ χέρι» που σπρώχνει εκατοντάδες χιλιάδες μικρομεσαία αγροτικά νοικοκυριά στον καιάδα του ξεκληρίσματος.
Μέσω της ΚΑΠ - και της «ελεύθερης» καπιταλιστικής αγοράς, βεβαίως - προωθούνται τα αντιαγροτικά μέτρα που επιβάλλουν περιορισμούς στις καλλιέργειες και ποσοστώσεις στην παραγωγή, κατάργηση των κατώτερων εγγυημένων τιμών και πλήρη απελευθέρωση των εισαγωγών αγροτικών προϊόντων, δραστική μείωση των επιδοτήσεων και αύξηση του κόστους παραγωγής.
Ο στόχος των εξουσιαστών με τις διαρθρωτικές αλλαγές, όπως η «ισορροπία της αγοράς» και η ενίσχυση της επιχειρηματικότητας, είναι πλήρης απελευθέρωση των τιμών στα αγροτικά προϊόντα, παράδοση των μικρών παραγωγών και καταναλωτών στη στυγνότερη εκμετάλλευση των εμποροβιομηχάνων, των τραπεζών και των καρτέλ, και συγκέντρωση της παραγωγής και της γης σε λίγα χέρια, εκτόπιση των φτωχών αγροτών, συμπίεση των μεσαίων.
Είναι το «πολιτικό μέσον» με το οποίο το μεγάλο ευρωπαϊκό και ελληνικό κεφάλαιο και οι κυβερνήσεις που το υπηρετούν, επιχειρούν «να βγάλουν από τη μέση» τους μικροκληρούχους, μικροκαλλιεργητές, μικροπαραγωγούς αγρότες της χώρας μας, για να περάσει η γη, η παραγωγή και η εμπορία των αγροτικών προϊόντων στα χέρια λίγων μεγαλοαγροτών - επιχειρηματιών και να εξασφαλιστούν ακόμα μεγαλύτερα κέρδη στους εμποροβιομήχανους, στα μονοπώλια και στις πολυεθνικές που δραστηριοποιούνται στο χώρο των τροφίμων και των αγροτικών μέσων και εφοδίων.
Μέτρα που είχαν και έχουν δραστικές και τραγικές επιπτώσεις για τους μικρομεσαίους αγρότες, καθώς οδήγησαν και συνεχίζουν να οδηγούν σε μεγάλη στρεμματική μείωση δυναμικών καλλιεργειών - όπως το βαμβάκι, τα τεύτλα κ.ά. - και σε εξαφάνιση άλλων, όπως ο καπνός, σε μείωση της αγροτικής παραγωγής και σε διόγκωση του εμπορικού ελλείμματος της χώρας και της διατροφικής εξάρτησης του λαού μας, σε κατρακύλα των εμπορικών τιμών παραγωγού και δραματική μείωση του αγροτικού εισοδήματος και, εν τέλει, στην αναγκαστική αποχώρηση από την αγροτική απασχόληση του μισού και πλέον του αγροτικού δυναμικού της χώρας, που υπήρχε πριν την εφαρμογή της ΚΑΠ.

Οι αγρότες διεκδικούν από κοινού τα εξής:

•-Κανένας διαχωρισμός των αγροτών στο κατά κύριο επάγγελμα και μη.
•-Αναπλήρωση του χαμένου εισοδήματος και εγγυημένες τιμές στα γεωργοκτηνοτροφικά προϊόντα.
•-Προστασία της ντόπιας παραγωγής από ομοειδή εισαγόμενα
•-Σύνδεση των επιδοτήσεων με την παραγωγή και κατάργηση όλων των νόμιμων και παράνομων παρακρατήσεων
•-Μείωση του κόστους παραγωγής με κατάργηση του ΦΠΑ σε εφόδια και μηχανήματα και των φόρων στο πετρέλαιο κίνησης, με μείωση των επιτοκίων της ΑΤΕ και επιδότηση βασικών αγροτικών εφοδίων κ.α.
•-Πάγωμα αγροτικών χρεών για τρία χρόνια και παραγραφή όλων των πανωτοκίων
•-Πλήρη ασφάλιση της αγροτικής παραγωγής και του αγροτικού κεφαλαίου από όλους τους φυσικούς κίνδυνους, με αποκλειστικά δημόσιο ΕΛΓΑ που θα επιχορηγείται από το κράτος και άμεση αντιμετώπιση των χρεών του.
•-Μη φορολόγηση στα χωράφια
•-Μείωση του χρόνου σύνταξης στα 60 για τους άνδρες και στα 55 για τις γυναίκες, καθώς και τη μεταφορά δικαιώματος της σύνταξης από τον αποθανόντα αγρότη σύζυγο στη σύζυγο και διπλασιασμό της ελάχιστης αγροτικής σύνταξης.

Είναι σαφές πως τα προβλήματα της Ελληνικής αγροτικής παραγωγής είναι όχι μόνο χρονίζοντα αλλά και δυσεπίλυτα, όταν μάλιστα αυτά σχετίζονται με πολιτικές και επιλογές στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και της Κ.Α.Π.
Πολλές κοινωνικές ομάδες είναι σε δύσκολη θέση και αντιμετωπίζουν προβλήματα τα οποία θέτουν σε κίνδυνο ακόμα και την ύπαρξή τους.
Υπάρχει παραγωγή, αλλά δυσκολία στην πώληση των προϊόντων, η ζήτηση στην αγορά έχει μειωθεί σε απελπιστικά όρια, οι ακάλυπτες επιταγές έχουν αυξηθεί σε τρομακτικά επίπεδα, άνω των 300%..!!! επίσης η σοβούσα ανεργία σιγά -σιγά εκδηλώνεται και εμφανίζεται, δημιουργώντας κοινωνικά πλέον προβλήματα, οι Τράπεζες κερδοσκοπούν πάνω στους πολίτες, στα νοικοκυριά και στις μικρές επιχειρήσεις πιέζοντας με κατασχέσεις και αυξάνοντας το επιτόκιο των δανείων, η κρίση, οικονομική και κοινωνική έχει διαπεράσει σε όλες τις κοινωνικές τάξεις. Οι ανατιμήσεις και οι φόροι που επιβάλλει το Κράτος έχουν φτάσει σε τεράστια μεγέθη. Το πάγωμα των μισθών και των συντάξεων φαντάζουν επιβεβλημένα μέσα στο παγκόσμιο οικονομικοπολιτικό καμβά. Αυτοί οι ίδιοι που είναι έτοιμοι να μας ρίξουν στο γκρεμό, αυτοί που τώρα μας λένε ότι δεν υπάρχει χρόνος για κινητοποιήσεις και θέλουνε να κάνουμε για ακόμα μια φορά θυσίες για το καλό του έθνους, είναι οι ίδιοι που επί 35 χρόνια μας καταλήστευαν και με την πολιτική τους μας οδήγησαν σ αυτή την κρίση.

ΑΓΡΟΤΕΣ ΠΡΟΣΟΧΗ Η αντίσταση κατά της επέλασης των Τραπεζιτών, του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου, του διεθνούς κεφαλαίου, της Κομισιόν και των ντόπιων υπηρετών τους, γίνεται πιο αποτελεσματική, μόνο όταν όλες οι κοινωνικές ομάδες και τάξεις, αυτές τουλάχιστον που είναι διαχρονικά στην καταπίεση και την εκμετάλλευση, είναι ενωμένες και μπορούν να δράσουν συντεταγμένα.
Χρειάζεται τώρα, σε αυτήν την συγκυρία να κοιτάμε το όλον και το σύνολο και όχι το συντεχνιακό, όσο δίκιο και να έχουμε. Τώρα, αναγνωρίζοντας το δίκαιο του αγώνα, δεν μπορεί, οι τιμημένοι αγρότες, οι απόγονοι των αγωνιστών του Κιλελέρ, αυτοί που γνωρίζουν πως βγαίνει το ψωμί, να μην κάνουν ένα άνοιγμα και στην υπόλοιπη κοινωνία. Να ξεφύγουμε όλοι από τα στενά συντεχνιακά πλαίσια διεκδίκησης και με ενιαίους αντικρατικούς και αντικαπιταλιστικούς αγώνες να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας.
Διώξτε με τη βία από τους αγώνες σας τους αγροτοπατέρες, τους επαγγελματίες συνδικαλιστές και τα κομματόσκυλα που μόνο ιδιωτελείς σκοπούς εκφράζουν και που είναι έτοιμοι να σας πουλήσουν, όπως κάναν και στο παρελθόν. Μέσα από γενικές συνελεύσεις και αντιιεραρχικές μορφές αποφάσεων, αδιαμεσολάβητα, απευθυνθείτε σε όλο τον λαό.
Αυτός ο αγώνας δεν αφορά μόνο τους αγρότες, αλλά όλη την κοινωνία που βάλλεται από τον καπιταλισμό.

Το ότι οι κρατούντες, μέσω των προπαγανδιστών τους, των Μ.Μ.Ε, επιχειρούν να στηλιτεύσουν των αγώνα των αγροτών και να πείσουν πως οι αγρότες στρέφονται ενάντια στην υπόλοιπη κοινωνία, δείχνει και το μέγεθος του φόβου τους. Στόχος τους είναι να στρέψουν την κοινωνία εναντίον τους, αλλά και να τους διατηρήσουν απομονωμένους, μιας και στις παρούσες συνθήκες μια τυχόν πραγματοποίηση κοινών αγώνων θα πάρει τον χαρακτήρα κοινωνικής εξέγερσης

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΑΓΡΟΤΕΣ - ΓΕΝΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΩΡΑ

No al Calcio Moderno

2010-01-28T05:10:00.000-08:00

Αφού έλυσαν το πρόβλημα των ασφαλιστικών ταμείων, των ομολόγων, της Ζίμενς, του Βατοπεδίου, της ρεμούλας, των κατευθυνόμενων δημοσιογράφων με τους παχυλούς μισθούς, της κρατικής καταστολής, του χρηματιστηρίου, της αρπαχτής, της απάτης, του εμπορίου της πρέζας, των σκανδάλων, των βουλευτικών προνομίων, των κομμάτων… Αφού ξεμπέρδεψαν με τις αμερικανικές βάσεις στα εγχώρια εδάφη, με την μαύρη εργασία, με την ανεργία, με τους φόρους και τις ανατιμήσεις, με την οικονομική κρίση, με τους τραπεζίτες, με τα φακελάκια, με την ιδιωτικοποίηση της παιδείας και της υγείας, με την ελαστική και 2 ταχυτήτων εργασία, με τα εργατικά «ατυχήματα», με τα δάνεια και τα επιτόκια-θηλιά στο λαιμό των νοικοκυριών, με τα εξοπλιστικά προγράμματα, με τους πλειστηριασμούς των δημοσίων έργων, με τα κλεμμένα κονδύλια, με τον οργουελιανό τύπου έλεγχο …. δηλαδή όλα αυτά που οι ίδιοι δημιούργησαν και προώθησαν..

Αφού κάναν κριτική στο παρασιτικό Κράτος και το καπιταλιστικό μοντέλο…

Αφού ξεσκαρτάρισαν τον αθλητισμό από το κέρδος, τις εταιρείες, τους επενδυτές, τα στοιχήματα, τον τζόγο, τα στημένα, τα ακριβά εισιτήρια, τα ξεπλυμένα χρήματα μέσω των ΠΑΕ, τις κουμπαριές και τις παράγκες…

Αποφάσισαν να αντιμετωπίσουν το μόνο πρόβλημα που έμεινε σε αυτή τη χώρα. Τους οπαδούς. Έτσι, μέσω του Υπουργού καταστολής, μαζί με άλλα μέτρα όπως η κάρτα φιλάθλου, τα ηλεκτρονικά εισιτήρια, τα τουρνικέ, τις κάμερες παρακολούθησης, τους αθλητικούς τρομονόμους… αφού εξομοίωσαν διάφορα επεισόδια μεταξύ οπαδών, επιβάλλουν και την προσωρινή απαγόρευση των μετακινήσεων των οπαδών.

Σ' αυτή τη κωλοχώρα που συναγωνίζεται χώρες της Ν. Αφρικής και δημοκρατίες της μπανάνας, που κατατάσσεται απ΄ τις πρώτες σε λίστες που αφορούν την διαφθορά, τα σκάνδαλα και τις απάτες και στις τελευταίες σε πρόνοια, υγεία και ανθρώπινες συνθήκες, ο εχθρός ανακαλύφθηκε στο πρόσωπο του κάθε οπαδού.

Από την πλευρά μας, σαν οπαδοί, προέχει η αλλαγή συμπεριφορών απ’ όλους μας, προς την κατεύθυνση του αλληλοσεβασμού μεταξύ οπαδών, ούτως ώστε να μην δίνουμε «πατήματα» στους κρατούντες να εφαρμόζουν ανάλογους νόμους και μέτρα.

Εκδρομές

2010-01-24T01:01:00.000-08:00

Αυτές τις εκδρομές θέλετε να κόψετε κύριε Μιχαλάκη μας;;; Είστε σίγουρος;;; Ένα θα σας πούμε εδώ δεν είναι America, Βαλκάνια είναι γκε-γκε! Όλοι ενωμένοι ενάντια στους εκάστοτε αθλητικούς τρομονόμους.

NEA

2010-01-18T08:46:00.000-08:00

Τα συμβάντα που έλαβαν χώρα την χρονική περίοδο του τελευταίου 20ήμερου περίπου και έχουν πρωταγωνιστές οπαδούς, μόνο σαν γεγονότα οπαδικής αλητείας μπορούν να χαρακτηριστούν… και ευελπιστούμε να μην ξαναεπαναληφθούν...

• Οπαδοί του συμπολίτη, επιχείρησαν και σε κάποιες περιπτώσεις κατάφεραν να προκαλέσουν εμπρησμούς και καταστροφές σε συνδέσμους οπαδών μας. Περιπτώσεις όπως του Super-3 Ευόσμου και Νεάπολης, αλλά και του επαρχιακού συνδέσμου φίλων Αρη Σιδηροκάστρου, είναι χαρακτηριστικές περιπτώσεις που καταδεικνύουν την συχνότητα, την προκλητικότητα και τις παρα-κρατικές μεθόδους των γνωστών αληταριών εις βάρος φίλων της ομάδας μας. Στην περίπτωση όμως του νεοσύστατου (και πολυσυλλεκτικού πλέον) Super-3 Ευόσμου τους περίμενε και μια δυσάρεστη έκπληξη. 30-40 πουπουλοφόροι με ταχύτητα 80 χλμ, επιχειρούν επίθεση στον σύνδεσμο την ώρα που είναι σε λειτουργία. Οι παρευρισκόμενοι οπαδοί μας που βρίσκονται μέσα στον σύνδεσμο τρέπουν σε άτακτη φυγή τους πουπουλοφόρους, που κατά την οπισθοχώρηση αγγίζουν ταχύτητα 180 χλμ, αφήνοντας ξοπίσω τους κάποιες απώλειες (και όχι μόνο τα φτερά τους). Μας είναι στενάχωρο να παρουσιάζουμε κάθε λίγο οπαδικές συμπλοκές, αλλά η κατάσταση με τους συμπολίτες έχει ξεφύγει κατά πολύ. Περιπτώσεις αυτοάμυνας και αυτοπροστασίας όπως η παραπάνω, θεωρούνται επιβεβλημένες, ιδίως αν έχουμε να αντιμετωπίσουμε παρόμοιους προβληματικούς διανοητικά, ηλίθιους και εγκληματίες.
• Στην περιοχή της Καλαμαριάς, πουπουλοφόροι οπλισμένοι με μαχαίρια και φορώντας κράνη, στήνουν παγανιά κάτω από σπίτι συνδεσμίτη οπαδού μας και του επιτίθενται.
• Στο Σαββατιάτικο ματς μεταξύ Παοκ-Αστέρα Τρίπολης, μερίδα οπαδών του συμπολίτη, αποδοκιμάζει με ρατσιστικές ιαχές τους ποδοσφαιριστές της Τρίπολης Καρντόσο και Ουντόζι. Είναι μια συνέχεια περιστατικών από τους συμπολίτες, οι οποίοι δεν χάνουν την ευκαιρία να μας υπενθυμίζουν την καταγωγή τους, που ανάλογου τύπου ιαχές είχαν εκστομίσει πριν κάτι μήνες σε καλαθοσφαιρικό αγώνα, εναντίον του μπασκετμπολίστα του Ολυμπιακού Σχορτσανίτη.
• Στο ματς Ηρακλή-Αεκ, πριν την έναρξη του ματς, κρατείται ενός λεπτού σιγή για τον αδικοχαμένο φίλο του Ηρακλή, που κατέληξε στο ίδιο περσινό ματς. Κάποιοι από τους οπαδούς της Αεκ κατά την διάρκεια της σιγής, βρίζουν την ομάδας και τους οπαδούς του Ηρακλή… Μετά το πέρας του λεπτού οπαδοί του Ηρακλή φωνάζουν συνθήματα μνήμης για τον φίλαθλο και κατά της αστυνομίας, που υποδηλώνει σαφέστατα ότι οι «αδιευκρίνιστες» συνθήκες κάτω από τις οποίες «έφυγε» ο φίλος της ομάδας τους, μπορεί να οφείλονται και στην ρίψη χημικών από τους μπάτσους.
• Κατά την εκδρομή προς τα Γιάννενα, λεωφορεία που μεταφέρουν οπαδούς μας, καθώς και αυτοκίνητα, δέχονται επίθεση με πέτρες και καπνογόνα στο ύψος της περιφερειακής οδού, κοντά στη Κοζάνη, από άγνωστους πουπουλοφόρους.
• Πριν και μετά τον αγώνα Πας Γιάννενα- ΑΡΗ, όλα κυλάν ήσυχα και φιλικά μεταξύ των οπαδών μας και αυτών των Ιωαννίνων. Οπαδοί μας συζητάν και πίνουν καφέδες μαζί με τους Γιαννιώτες, ακόμα και μέσα στους τοπικούς συνδέσμους, σε πολύ φιλικό κλίμα, πρωτόγνωρο για τα ελληνικά δεδομένα. Και ενώ όλα δείχνουν πως και κατά την διάρκεια του ματς δεν θα υπάρξει κανένα πρόβλημα, μια παραφωνία χάλασε προσωρινά το εγκάρδιο κλίμα. Μια ενέργεια πού μπορεί να είναι ακόμα και προβοκατόρικη ή να δείχνει ότι τα «σύμφωνα φιλίας» μεταξύ οπαδών, κάποιοι τα καταντούν να είναι πολύ επιφανειακά και χωρίς ουσία, φέρνει μέσα στο χώρο του γηπέδου κάποιους λίγους να συμπλέκονται και το ματς να διακόπτεται για 15 λεπτά. Έγινε μια σύλληψη οπαδού. Ανακοινώσεις για το γεγονός υπάρχουν από τον σύνδεσμο του ΑΡΗ Super-3 που αναφέρει : «Η εικόνα του γηπέδου των Ιωαννίνων στον σημερινό (17/1) αγώνα, καθώς και η συμπεριφορά των οπαδών του ΑΡΗ πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τη λήξη του παιχνιδιού της αγαπημένης μας ομάδας με τον ΠΑΣ, είναι η καλύτερη απάντηση σε αυτούς που προσπαθούν να εξομοιώσουν τα εκτεταμένα επεισόδια που έγιναν σε κάποιο άλλο γήπεδο αυτή την αγωνιστική, με ένα μεμονωμένο περιστατικό στο γήπεδο των Ζωσιμάδων.
Γιατί περί μεμονωμένου περιστατικού πρόκειται η είσοδος ενός οπαδού άλλης ομάδας (την οποία αντιμετωπίζει ο ΑΡΗΣ την επόμενη Κυριακή) στον αγωνιστικό χώρο, με τον «μανδύα» οπαδού του ΠΑΣ, προκειμένου να… κλέψει (με τον νου του) πανό των εκδρομέων του ΑΡΗ, καθώς και η μετέπειτα αντίδραση κάποιων οπαδών του ΑΡΗ, προκειμένου να προστατέψουν την περιουσία τους, όπως είναι για κάθε οπαδό το πανό του συνδέσμου του.
Κανένα πρόβλημα δεν υπήρξε ποτέ με τους οπαδούς του ΠΑΣ Γιάννινα και αυτό αποδείχτηκε περίτρανα από την παρουσία οπαδών του ΑΡΗ από νωρίς στην ηπειρώτικη πόλη, παρουσία που δεν δημιούργησε το παραμικρό πρόβλημα, καθώς και η εικόνα στις κερκίδες του γηπέδου των Ζωσιμάδων, όπου ο Λαός του ΑΡΗ ήταν πολύ περισσότερος σε αριθμό από τα εισιτήρια που είχε παραλάβει επίσημα η ΠΑΕ ΑΡΗΣ από την αντίστοιχη του ΠΑΣ, χωρίς επίσης να δημιουργηθεί το παραμικρό συμβάν.
Το κόμπλεξ κάποιων, οι οποίοι «καλύπτονται» οπαδικά με την ταυτότητα ομάδων της περιφέρειας όποτε αυτές αντιμετωπίζουν τον ΑΡΗ, δημιουργώντας προβλήματα και προκαλώντας μεμονωμένες εντάσεις, δεν είναι ικανό να μειώσει στο ελάχιστο, την εκπληκτική παρουσία, εικόνα και συμπαράσταση του Λαού του ΑΡΗ σε οποιοδήποτε γήπεδο και να αγωνίζεται ο αγαπημένος μας Σύλλογος, ούτε βέβαια και να αλλάξουν την άποψη που έχουμε για τους οπαδούς του ΠΑΣ, όπως και εκείνοι για εμάς» και από τον σύνδεσμο του Π.Α.Σ. Blue Vayeros που μεταξύ άλλων γράφει : «Τα πνεύματα οξύνθηκαν στο δεύτερο ημίχρονο, αλλά με την επέμβαση των πιο ψύχραιμων τα πράγματα ηρέμησαν. Σε αυτό συντέλεσε καταλυτικά και οι καλές σχέσεις που έχουν οι οπαδοί μας με τους φιλάθλους των ομάδων του Βορρά …Όλα ξεκίνησαν από έναν φίλαθλο που δεν έχει σε καμιά περίπτωση, οπαδική ταυτότητα, και φυσικά δεν ήταν δυνατόν να εξελιχθούν σε εκτεταμένα επεισόδια, καθώς τόσο οι οπαδοί μας όσο και οι οπαδοί του Άρη έχουν δείξει τα καλύτερα δείγματα γραφής στις κερκίδες.… Ο διαιτητής θέλοντας να καλύψει τις δικές τους αδυναμίες προέβει σε διακοπή του αγώνα, χωρίς να συντρέχει ουσιαστικός λόγος, αφού ο οπαδός του Άρη που είχε εισέλθει στον αγωνιστικό χώρο, είχε ακινητοποιηθεί, από τους υπεύθυνους ασφαλείας του γηπέδου και από τις ομάδες περιφρούρησης.…». Οι παραπάνω τοποθετήσεις δείχνουν ότι οι περισσότεροι (αν όχι όλοι) οπαδοί ΑΡΗ και Ιωαννίνων, παράκαμψαν αυτή την προσωρινή ασχήμια και συνεχίζουν να λειτουργούν φιλικά και αλληλέγγυα.
• Μπουλούκι 20-30 πουπουλοφόρων, με κράνη και λοστούς, επιτίθενται σε φίλους του ΑΡΗ μέσα σε καφέ στην περιοχή της Ηλιούπολης, που εκείνη την ώρα παρακολουθούν τον αγώνα της ομάδας μας με τα Γιάννενα, τραυματίζοντας κάποιους από αυτούς και προκαλώντας φθορές στην καφετερία.
• Αίσχη και αλητεία σε όλο της το μεγαλείο. Οπαδοί του Ολυμπιακού 2 ώρες πριν τον αγώνα στην Καβάλα με την τοπική ομάδα, προκαλούν τον κόσμο και προξενούν φθορές σε σπίτια και μαγαζιά της πόλης, ενώ η πόλη πνίγεται στα χημικά. Μέσα στο γήπεδο οι «επιστήμονες» επιτίθενται στους φίλους της Καβάλας με σιδηρολοστούς, πέτρες και καπνογόνα. Σε μια περίπτωση, οπαδός του Ολυμπιακού επιχειρεί να κάψει με πυρσό φίλαθλο της Καβάλας, αφού κρατώντας έναν πυρσό τον στρέφει για αρκετό χρονικό διάστημα στο πρόσωπο του οπαδού της Καβάλας. Τα επεισόδια συνεχίζονται κατά την διάρκεια του ημιχρόνου, αλλά και μετά την λήξη του ματς. 4 άτομα τραυματίζονται και 3 συλλαμβάνονται.
• Επεισόδια πριν λίγες μέρες μεταξύ οπαδών Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού στην Αθήνα. Επεισόδια μεταξύ οπαδών του Ηρακλή και του Πάοκ το Σάββατο. Επεισόδια και μεταξύ των οπαδών Ατρομήτου και Λάρισας το Σάββατο στο Περιστέρι, μετά την λήξη του ματς έξω από το γήπεδο, αλλά και στους δρόμους του Περιστερίου…
• Σοβαρά επεισόδια και στο εξωτερικό… περισσότερα στην σελίδα των Radical Fans United στο ακόλουθο Link: http://rfu.blogspot.com/2010/01/to.html

ΤΟ ΜΑΤΙ ΚΑΙ ΑΥΤΙ ΚΑΘΕ ΚΡΑΤΟΥΣ

2010-01-15T02:29:00.001-08:00

Η προσπάθεια των εξουσιαστών για παγκόσμιο, απόλυτο και ολοκληρωτικό έλεγχο των πάντων και ιδιαίτερα ότι εναντιώνεται στην εξουσία και τις επιλογές της, αποτελεί ένα συνεχόμενο, οργανωμένο και διακαή πόθο, που επεκτείνεται (όπως ήταν αναμενόμενο) σε κάθε πτυχή της καθημερινότητας και σε κάθε νέα τεχνολογία. Εδώ και μια δεκαετία, εφαρμόστηκε και έγινε γνωστό ένα σύστημα χαφιεδισμού και ελέγχου που ξεπερνά ακόμα και τα σενάρια των ταινιών επιστημονικής φαντασίας.

Ένας σύγχρονος παγκόσμιος μπάτσος του Ίντερνετ κυκλοφορεί ελεύθερος ανάμεσά μας. Παρακολουθεί κάθε μας κίνηση, ακούει τις συνομιλίες μας, βλέπει που πάμε και ποιους συναντάμε, γνωρίζει τα μηνύματα που στέλνουμε μέσω υπολογιστή… χάρη σ’ ένα ζευγάρι μάτια υπερσύγχρονης τεχνολογίας, το «Καρνιβόρε» (Σαρκοβόρος) και το «Έσελον». Τα δύο αυτά συστήματα έχουν ενεργοποιηθεί και στην Ελλάδα, κατόπιν συμφωνίας (φυσικά με απόλυτη μυστικότητα) της εγχώριας Ε.Υ.Π. με τα εδώ κλιμάκια Αμερικανών πρακτόρων.

Το «Καρνιβόρε» είναι ένα σύστημα δικτυακής επικοινωνίας που εφηύραν οι επιστήμονες του F.B.I. παρακολουθώντας τα μεταφερόμενα «πακέτα» δεδομένων, είτε αυτά είναι απλές σελίδες, είτε μηνύματα αυστηρώς προσωπικά. Το σύστημα παρακολούθησης δουλεύει στο σύστημα Windows 2000 (με δυνατότητα επέκτασης και σε άλλα συστήματα), τοποθετείται σε ένα hub (κέντρο) και «σνιφάρει» δεδομένα που διακινούνται μέσω του ISP. Το λογισμικό του, φιλτράρει αυτόματα τα δεδομένα, εντοπίζει όσα θεωρεί ενδιαφέροντα βάσει κριτηρίων –λέξεις κλειδιά- που του έχουν δοθεί, τα αποθηκεύει σε σκληρό δίσκο και «ενημερώνει» τους αρμόδιους.

Το «Έσελον», που είναι περισσότερο γνωστό είναι ένα διεθνές κατασκοπικό δίκτυο που δημιουργήθηκε τη δεκαετία του ’70. Έχει τη δυνατότητα να παρακολουθεί ταυτόχρονα εκατομμύρια τηλεφωνικές συνομιλίες ή μεταδόσεις Fax, ακόμα και αν γίνονται μέσω δορυφόρων ή κυψελών, όπως συμβαίνει με τα κινητά. Οι πληροφορίες που υποκλέπτονται τοποθετούνται σε «snapshot memories» μεγάλης χωρητικότητας και εντάσσονται σε τράπεζες πληροφοριών για να τις αναλύσουν οι ειδικοί. Το «Έσελον», με τη βοήθεια δορυφόρων που ακολουθούν την τροχιά της γης, μπορεί να «κλειδώσει» σε μια συγκεκριμένη περιοχή, παρακολουθώντας ταυτόχρονα ως και 3 δισεκατομμύρια συνομιλίες και μηνύματα.

Και αν η εξουσία θέλει να δημιουργήσει φοβικά σύνδρομα, η ιστορία έχει δείξει ότι οι κοινωνικές εξεγερσιακές πρακτικές, όταν διαπνέονται από συνείδηση, οργανωτικότητα και μνήμη, έχουν ξεπεράσει και υπερνικήσει ανάλογα εμπόδια στο διάβα του χρόνου για καθολική απελευθέρωση.

ΟΠΑΔΙΚΑ ΝΕΑ

2010-01-08T11:08:00.000-08:00

- Η ΠΑΕ ΑΡΗΣ μετά από συμφωνία με την ΠΑΕ Ατρόμητος για αμοιβαία ανταλλαγή εισιτηρίων (και με δεδομένο ότι οι οπαδοί του Ατρομήτου φιλοξενήθηκαν την 1η αγωνιστική στο Κλ. Βικελίδης) παρέλαβε 1000 εισιτήρια για τον αγώνα της 5ης Ιανουαρίου. Κατά την διάρκεια της σύσκεψης για τα μέτρα τάξης και ενώ η Λίγκα και οι δύο ΠΑΕ συμφώνησαν να χορηγηθούν κανονικά τα εισιτήρια, η αστυνομική αρχή της Αττικής «για λόγους δημόσιας τάξης και ασφάλειας» δεν συμφώνησε να ορισθεί ζώνη ή τμήμα των κερκίδων αποκλειστικά για τους φιλάθλους του ΑΡΗ. Τελικά μετά από πιέσεις, οι οπαδοί μας παρέλαβαν τα εισιτήρια και παραβρέθηκαν στο γήπεδο του Περιστερίου, κάνοντας αισθητή την παρουσία τους με συνεχής τραγούδι και συνθήματα. Μονομερή έκδοση απόφασης (παράτυπη) από την μεριά της αστυνομίας είχαμε και στον καλαθοσφαιρικό αγώνα της ομάδας μας στην Λάρισα! Σ’ αυτήν την περίπτωση η απόφαση των μπάτσων δεν αναιρέθηκε και στο κλειστό γήπεδο της Λάρισας δεν παραβρέθηκαν οπαδοί μας.
- Το ότι οι οπαδοί του Ατρομήτου είναι από τους πιο (αν όχι οι πιο) συμπαθείς και συνειδητοποιημένους είναι γνωστό. Η συνέπεια με την οποία αγωνίζονται γι’ αυτά που πιστεύουν (ελεύθερες μετακινήσεις οπαδών, κινήσεις ενάντια στον αθλητικό τρομονόμο και τις κάρτες φιλάθλων, σωματικούς ελέγχους, ακριβά εισιτήρια, αστυνομοκρατία, γενικότερα ενάντια στον μοντέρνο αθλητισμό κ.λπ.), δεν θα μπορούσε να τους αφήσει αδιάφορους στο γεγονός της απαγόρευσης της παρουσίας των φιλάθλων μας στον αγώνα της Τρίτης. Μαθαίνοντας την άρνηση των μπάτσων για την μετακίνηση των οπαδών μας, πολλοί από τους Fentagin δήλωσαν πως αν δεν υπάρξει παρουσία Αρειανών στο ματς, ούτε αυτοί θα παραβρεθούν στο γήπεδο, κάνοντας αποχή για συμπαράσταση στους οπαδούς μας και ως διαμαρτυρία ενάντια στην απόφαση της αστυνομίας. Κάποιοι άλλοι μάλιστα πρότειναν να δώσουν τα διαρκείας τους στους Αρειανούς και οι ίδιοι να μείνουν έξω από το γήπεδο… Αν αυτό δεν είναι δείγμα οπαδικής αλληλεγγύης, τότε τι είναι; Καθοριστική η στάση τους για την υποχώρηση της Αστυνομίας στην αρχική της άρνηση. Μπορεί ο Ατρόμητος να έχασε το ματς από τον ΑΡΗ, οι οπαδοί του όμως κέρδισαν. Κέρδισαν έναν μεγάλο σεβασμό και μια μεγάλη υπόληψη, όχι μόνο από τους Αρειανούς, αλλά και από κάθε λογικά σκεπτόμενο άνθρωπο.
- Στον ποδοσφαιρικό αγώνα στα Γιάννενα, μεταξύ Π.Α.Σ. και Ξάνθης, ακούστηκαν κοινά συνθήματα από τους φίλους των δυο ομάδων, έστω και για λίγο, ενάντια στα μέτρα για τους οπαδούς. Αυτά που μας ενώνουν είναι περισσότερα από αυτά που μας χωρίζουν.
- «Διεθνές Επιστημονικό Συνέδριο το προσεχές Σάββατο 9 Ιανουαρίου, για την καταπολέμηση των φαινομένων βίας και ρατσισμού, διοργανώνει η Λέσχη Φίλων Αρη.» Ως εδώ καλά. «Αυτό θα διεξαχθεί σε αίθουσα συνεδρίων στις εγκαταστάσεις της ΔΕΘ και θα διαρκέσει από τις 10.30π.μ. έως τις 3.30μ.μ.
Έχουν προσκληθεί μεταξύ άλλων Υπουργοί και Βουλευτές, όλες οι ομάδες της Σούπερ Λίγκα και της Β’ Εθνικής, οι ομάδες της Α1 κατηγορίας ανδρών καλαθοσφαίρισης και πετοσφαίρισης, οι αντίστοιχες Διοργανώτριες Αρχές και Επιτροπές Διαιτησίας, Ενώσεις Ερασιτεχνικών Σωματείων Ποδοσφαίρου και Καλαθοσφαίρισης, Αστυνομικές Αρχές και Καθηγητές Πανεπιστημίου. Μεταξύ των ομιλητών θα είναι και ο Υφυπουργός Προστασίας του Πολίτη, Σπύρος Βούγιας και ο πρ. Υφυπουργός Εσωτερικών, αρμόδιος για θέματα ΜΜΕ, Κωνσταντίνος Γκιουλέκας». Από πού να αρχίσεις και πού να τελειώσεις; Οι υπουργοί θα δώσουν απάντηση για την εξάλειψη της βίας; Πως ορίζουν την βία; Η κρατική βία θα περιλαμβάνεται ως πρόβλημα μέσα στη συζήτηση; Ο ρατσισμός είναι κάτι ανεξάρτητο από το Κράτος; Το Κράτος θέλει να εξαλείψει τον ρατσισμό; Το βασικότερο είναι ότι αυτά τα πάρε-δώσε με υπουργούς, υφυπουργούς και αστυνομικές αρχές από τη Λ.Φ.Α. είναι πολύ ύποπτα και δεν μας αρέσουν καθόλου. Αν δεν καλούσε η Λέσχη όλους αυτούς τους μπινέδες τι θα γινόταν; Θα αποτύγχανε το συνέδριο; Επειδή το όλο «Επιστημονικό συνέδριο» της Λέσχης ξεπερνά τα όρια της γελοιότητας, να υπενθυμίσω πρώτα απ’ όλα ποιον συμφέρει να υπάρχει ο ρατσισμός, ο φασισμός και η ξενοφοβία. Ο ρατσισμός σαν πρακτική είναι μια πολύ καλή παγίδα ενάντια στην κοινωνία και υπέρ του Κράτους. Όχι μόνο διαχωρίζει τους πολίτες σε ανώτερους και κατώτερους, αλλά συγχρόνως διασπά τους εξουσιαζόμενους σε αντιμαχόμενες πλευρές, που δεν συνειδητοποιούν ότι οι εξουσιαστές είναι οι υπαίτιοι που τους οδηγούν στον απόπατο. Απλόχερη βοήθεια στην κρατική προπαγάνδα δίνουν και τα τσιράκια τους, τα Μ.Μ.Ε, που δηλητηριάζουν τη σκέψη με έντεχνα διαμορφωμένες ειδήσεις που παρουσιάζουν διάφορες φυλετικές ομάδες ως αποδιοπομπαίους για μια σειρά καταστάσεων που γεννά η εξουσιαστική ελίτ. Ο ρατσισμός «ενταφιάζει» όποια σκέψη «κοιτάζει» λίγο πιο μπροστά και καταλαβαίνει ότι ο φασισμός είναι προϊόν και παιδί της Εξουσίας. Τον καπιταλισμό και τον κρατισμό τους ευνοεί η ύπαρξη του φυλετικού διαχωρισμού, γιατί μ’ αυτόν τον τρόπο έχουν απέναντί τους μια διασπασμένη κοινωνία, εύκολη «λεία» για την μη ύπαρξη της ταξικής συνείδησης και της εναντίωσης στην Κυριαρχία. Οι ελαστικές σχέσεις εργασίας, η ανεργία, τα χαμηλά μεροκάματα… αποδίδονται ως ένα πρόβλημα που προέρχεται από μια φυλετική ομάδα και όχι από το ίδιο το σύστημα. Οι «τυχαίες» εκπυρσοκροτήσεις στα σύνορα, οι βασανισμοί και οι δολοφονίες μεταναστών στα αστυνομικά τμήματα, η συμπόρευση και αλληλοκάλυψη ρατσιστικών ομάδων και αστυνομίας, είναι λίγα από τα παραδείγματα που δείχνουν ότι ο ρατσισμός δεν είναι κάτι ξεκομμένο από τις κυρίαρχες πολιτικές, αλλά ενσωματωμένες στην λογική και πρακτική κάθε Κράτους. Το «Επιστημονικό συνέδριο» της ΛΦΑ μόνο σαν ανέκδοτο μπορεί να εκληφθεί. Περιμένουμε να ακούσουμε και το άλλο με τον Τοτό…